Tagarchief | Alba

Nuphar’s I tot O nest is geboren!

Op 26 december vroeg in de ochtend werd Alba wat onrustig. Ze wilde haar ontbijt niet. Na een ochtend met zo af en toe wat onrust en hijgen, kwam Miska. Zij zou als kraamhulp fungeren bij dit nestje, een goede ervaring voor wie-weet-ooit! Alba vond het geweldig dat ze er was en maakte dankbaar gebruik van een paar verse handen voor de knuffels en aaien.
Halverwege de middag zakte de periodes van onrust weg, schooide ze om koekjes, at ze weer wat en ging ze op een botje liggen kluiven. Ok…!

Na een prima nachtrust, voor Alba dan toch in elk geval, werd ze in de ochtend van 27 december weer onrustig. Dag 63, Alba vond het toch maar eens tijd ;-).
Om 15.45u werd de eerste geboren, op de bank. Alba ging direct als volleerd moeder aan de slag met vlies eraf en poetsen, de pup lag buiten maar nog aan de placenta die nog niet mee gekomen was. Toen die meekwam zijn we naar de werpkist verhuisd. Daar is de rest geboren, met wisselende tussenpozen. Miska heeft pupje 4 en 5 ‘opgevangen’.

Na nummer 5 was Alba super relaxed, ging heel tevreden slapen. Tja… we hadden wel op iets meer dan 5 gerekend! Dus óf een ‘whelping pause’ (is een heel normaal verschijnsel, al worden er vaak genoeg keizersnedes uitgevoerd omdat men het geduld niet heeft en niet durft te vertrouwen op het gedrag van de teef) óf echt ‘maar’ 5 pupjes. Na een plas buiten voelde ik niks meer in de buik, maar ik geef direct toe dat ik daar niet heel goed in ben. In elk geval lag er niets meer in de buurt van het geboortekanaal. Alba droeg erg hoog onder de ribben dus op zich kon er natuurlijk nog een achterblijver zijn die zich nog liet afzakken richting uitgang.

Miska ging richting huis na afscheid te hebben genomen van haar nieuwe pete-kindjes. Alba was zo ontspannen dat ik gokte dat ze leeg zou zijn, dus heel blij en tevreden met die 5 even snel gaan douchen. Ik zei nog tegen Wouter ‘je weet wat je moet doen hè, als er nog 1 komt!’.

Net onder de douche vandaan kreeg ik een berichtje op m’n telefoon van Wout, beneden uit de kist: +1 teefje :-). Na ruim 4 uur. Een klassieke whelping pause dus! Ik ben ontzettend trots op Wouter, hij en Alba hebben dat goed gedaan.
Ze bleef wat onrustig dus we zaten al een beetje te wachten op nummer 7 en die kwam ook nog, net nadat Wout naar boven ging voor wat uurtjes slaap. Een happy family van 7 pupjes en een hele goede, tevreden moeder! Het zijn 2 reuen en 5 teven.

15.45u, pup 1, bruinbonte reu, 216 gram, kopligging, bandje donkerblauw
17.14u, pup 2, zwarte teef, 204 gram, kopligging, bandje rood
17.25u, pup 3, bruine teef met witte sokjes aan de voorpoten, 208 gram, stuitligging, bandje geel
18.16u, pup 4, zwartbonte reu, 278 gram, kopligging, bandje groen
19.00u, pup 5, zwarte teef, 238 gram, kopligging, bandje roze
23.20u, pup 6, zwarte teef, 288 gram, kopligging, bandje paars
00.30u, pup 7, bruine teef, 242 gram, kopligging (?), bandje lichtblauw

Lotus heeft zich goed gedragen tijdens de bevalling, ze vond het wel erg spannend en soms eng. De geuren en de hele situatie is natuurlijk onbekend voor haar. Ze heeft al even aan de pupjes gesnuffeld, maar vind het nog maar een beetje rare wurmpjes. Ze zoent en poetst Alba wel af en toe, die laat zich lekker verwennen. Lotus is ook extra waaks ineens, zoals een grote zus betaamt.

Later vandaag volgen waarschijnlijk individuele portretjes, voor nu twee foto’s vanaf mijn telefoon. We gaan eerst genieten en bijkomen.

Nestwandeling A tot H-nest

dec11

Afgelopen zondag hebben we een supermiddag gehad met alle 7 in Nederland wonende pups van het A tot H-nest. Super dat iedereen erbij wilde en kon zijn!
We hebben de prachtige locatie van Cani-Care kunnen huren, gelegen aan de Soesterduinen. Nadat de groep compleet was, zijn we met alle ‘pups’ (inmiddels alweer 18 maanden oud!) lekker gaan wandelen. Alba, met haar snel groeiende buik, is met Wouter achtergebleven.

Zowel de honden als de eigenaren hebben zich goed vermaakt, geweldig om te zien hoe braaf, stabiel en sociaal alle honden zijn.

Het begin van de wandeling:

Op geboorte volgorde:

Dolce

Norah

Philou

Billy

Thibault

Benji

Na de wandeling hebben we met z’n allen genoten van de lekkere dingen die door iedereen waren meegebracht.

Ik denk zomaar dat alle honden wel moe waren na deze middag!

40 dagen

dec4

Alba is vandaag vanaf de ovulatie gerekend 40 dagen drachtig.

Vorige week toen we voor de echo gingen, waren wij er wel zeker van dat ze drachtig was en ook mensen die weten ‘wat’ je voelt, konden het voelen. In de 5e week van de dracht gaat de buik zich duidelijk ontwikkelen, maar toch is het verbazend dat slechts 2 dagen na de echo Alba’s buik ineens echt een buikje werd. Niemand die zich nog kan vergissen hoor!
Ze groeit lekker door, ze loopt al wat minder lichtvoetig, heeft een aanloopje nodig om de bank op te komen, zit al met de achterbenen een beetje wijd en ook als ze staat en loopt kun je zien dat de ribben uitzetten en dat de flanken vullen. Ze draagt weer vrij hoog, net als het eerste nest.
We zijn benieuwd of ze ze deze keer ook zo hoog onder de ribben houdt tot vlak voor de bevalling.

Als we nu in haar buik konden kijken, konden we al zien welke kleur de pups krijgen want het pigment ontwikkeld zich nu.

De puppies zien er al uit als mini-hondjes, hebben tenen, snorharen en de oogjes zijn al dicht (die zijn eerder in de ontwikkeling open). Het is ook al duidelijk of het reutjes of teefjes zijn. Ze wegen nu ongeveer 6 gram per stuk en zijn 45 mm lang.

Als het goed is, moeten we nu ook de harttonen van de pups kunnen horen met een stethoscoop. Ik heb er één maar vorige keer vond Alba dat gedoe aan haar buik maar niets… misschien nog eens proberen!

Drachtig!

nov27

Voor zover we het niet al zeker wisten, is het nu wel zeker: Alba is drachtig!
Gisteren hebben we een echo laten maken bij Dierenkliniek Sleeuwijk. Zodra de echokop haar buik raakte, sprongen er een aantal vruchtblaasjes in beeld. Het blijft prachtig om te zien! De dierenarts heeft niet precies geteld, dat hoeft voor ons ook niet, maar het is duidelijk dat het geen klein nest zal worden. De vruchtjes zagen er goed ontwikkeld uit, en hoewel er ook in dit stadium nog van alles kan gebeuren gaan we er vanuit dat Alba over 4,5 week prachtige pupjes gaat krijgen.

Via deze link http://www.youtube.com/watch?v=DkC0mqy8zvU&feature=youtu.be zijn de (wel erg korte) videobeelden te zien van de echo.

Week 4

nov23

Gerekend vanaf de eisprong is Alba nu 4 weken drachtig, de tijd gaat snel!

We hebben de afspraak voor de echo gemaakt, ben heel benieuwd wat we te zien gaan krijgen. Op basis van gedrag en de uiterlijke veranderingen verwacht ik toch wel vruchtblaasjes te gaan zien maar toch blijft het heel spannend. Je weet maar nooit, misschien houdt ze ons toch voor de gek?

Alba eet deze week vrij slecht, wat ze vorige keer ook rond deze tijd had. Maar helaas heeft ze er dit keer ook wat last van maagzuur bij, wat de eetlust ook niet bevorderd. Soms heeft ze het ook juist als ze wat gegeten heeft, heel sneu. Okugest helpt wel wat, evenals kleine hapjes of een lepel honing. Rauwe honing is het beste, die is op maar staat op de boodschappenlijst! Ik hoop dat het snel over is en ze weer goed gaat eten.

De embryo’s zijn in de afgelopen week snel verder ontwikkeld. De ogen en de ruggengraatjes zijn ontwikkeld, de gezichtjes vormen zich en de aanleg van de organen is begonnen. Ze zijn van 5-10 mm groot nu 14-15 mm groot. Nog altijd net niks maar het blijft heel bijzonder om te bedenken dat het allemaal zo snel gaat daarbinnen!

Alba vind het heerlijk als we haar buik wrijven, ze kan hele avonden op haar rug liggen en wij geven haar natuurlijk braaf haar zin! Duty calls :-).

Al meer dan een week…

nov7

… zou Alba nu drachtig zijn. Al bijna 2 weken zelfs, als je weet dat een hond 63 dagen na ovulatie bevalt en je vanuit dan gaat rekenen.
Na ovulatie hebben de eitjes 2 dagen nodig om te ‘rijpen’ en niet iedere teef laat zich precies dan dekken. Voor de progesterontesten, of natuurlijk nog steeds als je geen reden hebt om dat te doen (als je dicht bij de reu woont bv), rekende men vanaf de eerste dekking. Vaak werden de pups dan ook ‘te vroeg’ geboren, terwijl in werkelijkheid de teef gewoon keurig 2 tot 4 dagen na de ovulatie was gedekt.

Met progesteron kun je vrij nauwkeurig bepalen wanneer de eisprong is geweest en dus ook wanneer de pups hoogstwaarschijnlijk geboren zullen worden. Alba heeft precies gepland dat het géén kerstkindjes zijn en ook geen Oudjaarkindjes.

Alba voelt zich geweldig, is speels, ontzettend aanhankelijk en lijkt erg tevreden met zichzelf (nog iets meer dan anders). Natuurlijk zien we nog niks aan haar en blijft het gokken of ze wel of niet drachtig is, maar we hebben geen reden om aan te nemen van niet.

Even gekopieerd van de blogpost van haar eerste dracht:

In de eerste week van de dracht worden de rijpe eicellen bevrucht door de spermacellen. Dit gebeurd in de eileiders. De eicellen, die inmiddels uit 2 cellen bestaan, gaan vanuit hier richting de baarmoeder. Van 2 cellen groeien ze tot 4 cellen.

De komende week worden de 4-cellige ‘pups’ 64 cellen groot en zullen zij afreizen naar de baarmoeder.
De eicellen worden kiemblazen genoemd. In de 3e week, meestal op dag 19, nestelen de kiemblazen zich echt in de baarmoederwand. De kiemblazen worden dan embryonale blazen en vanaf dan wordt er gesproken over embryo’s.

Goed (gezondheids)nieuws

okt30

Ook op gebied van gezondheid hebben we de afgelopen tijd goed nieuws gehad.

Eerst Lotus’ heupuitslag! Een A, super uitslag natuurlijk, en wat extra bijzonder is, is dat er géén opmerking bij staat over de aansluiting van de heupkop en heupkom. Bijna alle honden krijgen de opmerking ‘onvoldoende aansluiting’, geen opmerking betekend dat de aansluiting goed is. Daar zijn we natuurlijk erg blij mee en maakt de uitslag net even nóg mooier.

Op 4 oktober, Dierendag notabene!, zijn we met beide dames voor het ECVO oogonderzoek geweest. De assistente die de atropine in de ogen druppelde voor het onderzoek, gaf Alba en Lotus complimenten over hoe braaf ze dat toelieten. Wij zijn niet anders gewend maar vonden het natuurlijk wel fijn te horen. Na ons kwam een mevrouw met een Labrador binnen en het geworstel en de boze woorden die gepaart gingen met het druppelen, maakte ons wel duidelijk waar de complimenten vandaan kwamen.

Bij geen van beiden zijn afwijkingen aangetroffen aan de ogen, ze zijn dus helemaal vrij bevonden! Er is ook geen distichiasis gevonden.
Hoewel we in ons ras mogen fokken met distichiasis (bij ‘bearded’ rassen zijn deze haren over het algemeen zacht en veroorzaken geen irritatie of schade), hoort deze afwijking er wel bij gemeld te worden bij de uitslag. Vaak wordt er alleen neergezet ‘ogen vrij’, ook als de hond niet distichiasis vrij is.
Voor de openheid zou dit wel fijn zijn, en het liefst zou ik ook weten hoeveel haartjes en of het aan beide ogen is. Ook als er bij een vervolgonderzoek geen distichiasis meer wordt gevonden (de uitslag niet-vrij blijft staan in verband met het feit dat het een operatief op te lossen aandoening is), zou dat goed zijn om te melden. Het aantal haartjes, één of meerdere ogen en of het slechts 1 keer of alle keren aangetroffen wordt, kan voor een fokker belangrijke informatie zijn!

Alba is gedekt!

okt30

Al een tijdje waren we ons erop aan het voorbereiden: Alba’s loopsheid. Een paar weken ervoor al begonnen met foliumzuur en L-lysine door het eten, naast de supplementen die we altijd al geven.
Zoals meestal werd Alba keurig op tijd loops, waarna een intensieve tijd begon. Aan de ene kant moet je ‘ineens’ dingen regelen, aan de andere kant is het vooral wachten. De reis moet gepland worden, maar dat kan pas last minute als de progesteron test aangeeft dat het ideale dektijdstip nadert.
We hebben van zowel Lotus als Alba een ontlastingsmonster opgestuurd voor wormonderzoek, er zijn bij geen van beiden wormeitjes gevonden. Dat testen we sowieso regelmatig, maar met oog op eventuele pups extra belangrijk.

Alba’s gedrag zorgde ervoor dat we toch maar eerder dan we eigenlijk hadden bedacht voor de eerste test gingen, maar de progesteron waarde was nog laag. Ook de tweede test gaf nog een lage waarde, ondanks dat we op basis van haar eerste nest hadden verwacht dat we dan wel bijna zouden moeten gaan reizen. Toen op zaterdagochtend de waarde dan ineens wel hoog genoeg was, was het toch even stressen.
Stiekem hoopte ik ook dat we nog net naar de Barbet clubmatch zouden kunnen maar helaas! Dus snel alle spullen gepakt en iedereen op de hoogte gebracht die ons ging helpen.

Lotus mocht logeren bij haar zus Norah en haar familie, Wendy regelde een B&B voor ons, Karen was zo lief om ook naar Wendy te komen en ons zo een flink stuk reizen te besparen.
Nadat we Lotus hadden afgezet en we een lekkere kom soep hebben gegeten bij de familie Van Loon, zijn we naar de boot gereden. Bleek dat ik in m’n haast niet vanuit Duinkerken maar vanuit Calais had geboekt! Oeps, blond momentje… Gelukkig is dat niet veel verder en waren we keurig op tijd.

Wendy had een B&B voor ons geboekt, terwijl wij onderweg waren. Gelukkig hadden we wifi op de boot, dus konden we overleggen.
De reis vanaf Dover verliep goed, maar het was slecht weer en dan moet je ook nog links rijden. Gelukkig deed Wouter dat weer geweldig. Het tijdsverschil zorgde voor wat verwarring – past het navigatie systeem nou wel of niet de tijd automatisch aan? – dus ook dat gaf wat stress. We kwamen best laat aan bij de B&B maar de eigenaren verwelkomden ons met open armen en een kop hete thee.

Op zondag en maandag hebben Claude elkaar ontmoet, ze vonden elkaar weer erg leuk. Na wat oefen-pogingen, is er een goede dekking geweest.

Missie geslaagd, dus weer op de terugweg naar Nederland.
De voorspelde storm viel gelukkig erg mee in het gebied waar wij zaten, het enige wat we gemerkt hebben is dat de ferries op de terugweg niet op schema gingen en veel vertraging hadden. Daardoor waren we ook pas na 12 uur ’s nachts bij Annemarie en Cornald om Lotus weer op te halen, maar gelukkig vonden ze dat niet erg. Lotus was in goede handen, maar ik was wel blij haar weer bij ons te hebben!

Rond de 4 weken dracht, zullen we een echo laten maken van Alba’s buik. We hopen en verwachten dat de jongste Nuphar’s telgen te zien :-)!

Wandelen met Dolce en Thibault

okt30

Ik loop een beetje achter met het blog, maar deze foto’s wil ik toch nog wel even showen. Na de show in Zwolle zijn we nog even gaan wandelen met de 4 honden op de Soesterduinen.

Douai, 12 en 13 oktober

okt19

Vorige weekend zijn we naar Noord-Frankrijk gereden naar de show in Douai, waar we onze Engelse Barbet-vrienden Wendy & Julian met Martha en Hallie (en Hallies eigenaar) en Annette & Karen met Claude en Anouk hebben ontmoet. De grootste reden om te gaan was om Claude te ontmoeten, de reu die de vader van Alba’s tweede nestje zal worden.

Het was een gezellig weekend, ondanks dat het op zondag héél druk in de zaal was en de keurmeester enorm uitliep met de keuringen.

Beide dagen was Lotus Beste Jeugdhond van het Ras en deed ze het super in de erering. Alba was zaterdag Best Of Breed en werd zelfs 3e in de sterke groep!

Helaas hadden we op zaterdag de tijd niet om foto’s te nemen van Claude en Alba, en op zondag regende het zó ontzettend hard dat het onmogelijk was. Het belangrijkste is dat Claude heeft laten zien over een absoluut geweldig temperament te beschikken, naast dat hij een goed gebouwde hond is. De Engelse honden zijn geen shows gewend en de Franse shows zijn altijd erg luidruchtig maar geen van de honden was ook maar een beetje onder de indruk. Claude was super relaxed, vriendelijk en braaf.
Hij heeft een mooie maat, goed front met goed gevulde voorborst, heel veel bone, mooie benen en voeten en hij kan goed bewegen. We hebben nóg meer vertrouwen in hem als een goede partner voor Alba.

Hier wat foto’s van de show: