Archief

Embark-resultaten Watson en Fika

Naast de gezondheidstest waarbij de heupen worden geröntgend om te kijken of er sprake is van heupdysplasie en de ECVO-test waarbij de ogen worden ‘gespiegeld’ om te controleren op klinische verschijnselen van oogaandoeningen, worden onze honden ook getest op een aantal ziektes door middel van een DNA-test.

Wij zijn in 2016 als een van de eersten begonnen met MyDogDNA, op dat moment de enige beschikbare ‘brede’ DNA test waarbij je niet specifiek een test koopt voor een bepaalde aandoening maar waarbij alle DNA monsters op een heleboel aandoeningen wordt getest. Bedenk hierbij wel dat dit alleen DNA tests zijn voor ‘simpel’ vererfende ziektes en dat er nog véél meer is waarvoor we niet kunnen testen – het geeft informatie maar is niet zaligmakend.
Naast de aandoeningen, testen ze ook op een aantal uiterlijke eigenschappen zoals kleur en vacht-karakteristieken.
Binnen de Barbetclub is vrij snel besloten dit verplicht te stellen voor alle Nederlandse fokdieren.

Hoewel er momenteel maar 1 aandoening (prcd-PRA) is waarvan de laboratoria zeggen dat de test gevalideerd is  voor ons ras – dat wil zeggen dat ook echt is aangetoond dat die ziekte of aandoening voorkomt – zijn er nog een paar waarvoor soms mutaties worden gevonden in ons ras.
Van een aantal (von Willebrand Type 1 en een cataract-vorm) is onbekend of die aandoening ook echt voorkomt bij ons ras.
Van 1 van die mutaties die relatief veel gevonden werd (von Willebrand type 2), is intussen aangetoond dat die niet van toepassing is voor ons ras. Toen dit bekend werd, waren er fokkers die mopperden over hoeveel geld ze inmiddels geinvesteerd hadden voor ‘een storm in een glas water’ – wij zien dit niet zo, maar zien dit óók als kennis.

Tegenwoordig kiezen wij kiezen ervoor om de test van Embark te gebruiken. Dit laboratorium gebruikt voor de test de meest geavanceerde techiek, geeft je volledige beschikking over de rauwe data van je hond (belangrijk voor onderzoeken van andere instituten bijvoorbeeld) en voegt nieuwe tests of verbeterde tests automatisch toe.

Een ander voordeel van Embark vinden wij dat ze de genetische inteelt (Coefficient of Inbreeding – COI) berekenen. Geen wazig index-getal of een onleesbaar grafiekje, maar een wetenschappelijk bepaald getal.
Inteelt was tot voor kort iets wat fokkers alleen konden berekenen (lieten berekenen) op basis van stambomen. Het is een statistische berekening die de kans weergeeft wat de kans is dat op een locus (stukje van het DNA) de allelen (altijd 2 – 1 afkomstig van de vader en 1 afkomstig van de moeder) hetzelfde (homozygoot) zijn, waarbij dan uitgegaan wordt van het feit dat deze genen afkomstig zijn van een gezamenlijke voorouder.

Embark berekent geen statistische kans op basis van al dan niet gefraudeerde stambomen, maar het daadwerkelijke percentage loci die homozygoot zijn – het genetisch COI. Een grote stap voorwaarts!

Bij veel rashonden zie ik dat de genetische COI hoger is dan het statistisch COI. In onze eigen Barbets is dat tot nu toe lager.

Bijvoorbeeld Cait. Haar statistische COI is op 10 generaties 14,9%. Daarbij moet je bedenken dat er ‘gaten’ in de stamboom zitten, waar de voorouders niet ingevuld zijn, omdat ze niet bekend zijn. Maar de laatst-bekende voorouders zijn veelal dezelfde honden, dus de ‘gaten’ zouden, als ze ingevuld waren, een hoger COI geven.
Cait’s genetisch COI via Embark is berekend op 9% (toen we haar lieten dekken, was dat 8% maar door wéér een verbeterde techniek is die kort geleden opnieuw berekend). Dat is dus lager dan de statististische berekening.

Ook Beau, de vader van Cait’s pups, heeft een Embark-profiel. Zijn genetisch COI is 8%.

Beau en Cait zijn deels familie. Het voorspelde genetisch inteelt voor de pups is dan ook 20,8% (waarbij je ook weer moet bedenken dat die ‘gaten’ er zijn!).
Wij waren dan ook heel nieuwsgierig naar wat het genetisch COI van de pups zou zijn. Wij verwachtten hoger dan Beau en Cait zelf, maar lager dan statistisch verwacht. Daarbij kunnen er natuurlijk ook onderlinge verschillen zijn tussen nestbroers en -zussen.

Inmiddels hebben we van Fika en Watson ook een Embark-profiel laten maken. De openbare profielen, de links daar naartoe staan op hun eigen website pagina’s, geven het COI niet weer, vandaar dat ik het graag in een blog deel.
Fika’s genetisch COI is 16%, Watson’s genetisch COI is 15%.

Wil je meer leren over (genetisch) COI en Embark? Pas geleden hebben ze een video gedeeld op Facebook die dan interessant is.

Alba is 11!

Op 6 maart is Alba alweer 11 jaar geworden! Nog elke dag zijn we dankbaar dat zij onze eerste Barbet is.

Deze foto’s zijn eind vorig jaar genomen, door Lisanne Bakker.

© all rights reserved – Photo by Lisanne Bakker

© all rights reserved – Photo by Lisanne Bakker

© all rights reserved – Photo by Lisanne Bakker

© all rights reserved – Photo by Lisanne Bakker

Voor haar verjaardag stond (ok, meer toeval…) een bezoekje aan de osteopaat gepland, voor alle 5. Onze honden gaan minstens tweemaal per jaar voor een check-up. Alba had weinig blokkades, maar gezien haar leeftijd gaan we met haar elke 3 maanden.

Wachten in de wachtkamer – iedereen wil graag naar binnen.

Thuis was het tijd voor de verjaardagstaart! Alba’s favoriet is levercake, dus hebben we (ik, onder toeziend oog van Alba) levermuffins gebakken.

Voorlopig even geen updates

Fokken is jammer genoeg niet altijd even leuk. Dit nest bewijst dat, we hebben erg veel pech waardoor we vooral heel druk zijn met alle verzorging van moeder en pups.

De pups hebben een bacteriële infectie gehad, gelukkig hebben ze het alle 11 gehaald en groeien ze nu goed. Eerder zijn we al begonnen om Cait te helpen door de pups ook puppymelk bij te voeden (eerst via sonde, nu via flesjes), want 11 hongerige monden voeden is een grote klus.

Helaas is Cait erg ziek geworden en heeft ze een heftige mastitis (borstontsteking) gekregen. De pups mochten oa door de medicatie die zij nu krijgt, helemaal niet meer drinken, wat betekend dat wij elke 3 uur alle pups voeden met flesjes.

Cait heeft inmiddels een flinke wond door het abces in haar melklijst wat opengebroken is. Het ziet er heel naar uit, maar nu kan het gaan helen. We verzorgen het goed, wat ook tijd vraagt, en Cait zal hopelijk op korte termijn helemaal herstellen.

Naast alle zorgen, stress en verzorging die Cait en de pups nu vragen, hebben we weinig tijd voor zaken als updates op het blog.

Op Facebook is er een fotoalbum waarin we proberen wel met enige regelmaat nieuwe foto’s te plaatsen. Klik hier voor het album (ook zichtbaar als je zelf geen Facebook account hebt).

Workshop Seniorengym

Wouter en Alba hebben meegedaan met de workshop Seniorengym van Paws4Fun. Heel interessant om te leren hoe we de ouder wordende hond in conditie kunnen houden. Het mooie van Sam is dat ze ook verteld wat er fysiek veranderd in het lichaam rond deze leeftijd.
Natuurlijk is Alba echt pas nét een ‘senior’ maar door nu al rekening te gaan houden en de juiste oefeningen te gaan doen, kunnen we haar hopelijk nog heel veel jaren in topconditie houden.

Het is bijzonder om te merken dat de honden waarmee we van pup af aan al meer bezig zijn met propriosepsis, balans en coördinatie (Cait vooral) echt veel meer lichaamsbewustzijn hebben. Alba is zich weinig bewust van haar achterhand, bijvoorbeeld. We weten waar we aan kunnen gaan werken!

Mikado-paaltjes  Cavaletti Coördinatie op de krukjes  Slalommen tussen pionnen  Balans op het luchtbed

Naar de osteopaat

Afgelopen dinsdag zijn de pups bij Chiron geweest, de praktijk van Leida Visee, voor hun osteopatische check-up. Ook pups kunnen al blokkades hebben, wij laten onze nestjes nakijken zodat  hun ontwikkeling zo optimaal mogelijk kan verlopen. Ook Lotus is behandeld: 7 pups dragen, werpen en grootbrengen is niet niks, en Lotus neemt haar taak als moeder serieus!

De pups waren heel braaf in de auto, de wachtkamer, de spreekkamer en op tafel. We zijn trots op ze. Leida vond maar een paar kleine blokkades bij een paar pupjes, die zijn losgemaakt, dus ze kunnen met een gerust hart weer verder ravotten én opgroeien.

Lotus’ check-up – osteopathie en titeren

We zijn net weer thuis van een check-up voor Lotus bij dierenarts Leida Visée, waar wij met onze honden regelmatig heen gaan voor osteopathie/chiropractie. Klik HIER voor een artikel over osteopathie, als je meer wilt weten over deze wetenschappelijke behandelmethode.

Nadat Lotus vorig jaar april op een show een hele nare ervaring opgedaan heeft met een andere Barbet en daardoor haar vertrouwen in honden en vooral in haar eigen vermogen om lichaamstaal te lezen kwijt was, zijn we extra vaak met haar voor osteopathische behandelingen geweest. Stress kan ook blokkades opleveren dus extra belangrijk die regelmatig te laten verwijderen. Normaal gezien gaan we ongeveer elke 6 maanden maar met Lotus gingen we elke 4 maanden.
Daarnaast is Lotus heel extravert en doet ze alles met volle overgave, wat ook nog wel eens wat extra blokkades op kan leveren.

Vandaag was dan eindelijk de dag dat ze weinig blokkades en ook maar lichte blokkades had. Leida legde uit dat ook haar lever en milt, wat haar beiden een indicatie geeft qua stress, ook goed in balans waren.
Dit sluit aan bij het feit dat Lotus tijdens de laatste shows zelfs weer andere Barbets opzocht zonder dat ik stress in haar lichaamstaal zag. We hadden ons er al bij neergelegd dat ze juist bij haar rasgenoten en honden die daarop lijken altijd wat gespannen zou reageren dus dat was een fijne ontwikkeling. Blijkbaar is ze ook wat dat betreft weer helemaal in balans nu! We zijn hier ontzettend blij mee, we hebben gelukkig onze stabiele hond weer bijna 100% terug en nu is dat ook op dat vlak bevestigd.

Ook hebben we Lotus vandaag laten titeren omdat het bijna 3 jaar geleden is dat ze haar ‘cocktail’ (enting tegen Distemper, Hepatitis en Parvo) gehad heeft. Bij titeren wordt er uit een paar druppels bloed gekeken hoeveel afweer er nog is tegen deze ziektes. Als er nog genoeg afweer is, is er geen reden om weer te enten. Klik HIER voor een goed filmpje over vaccineren op maat.
Het bloed afnemen vond Lotus geen enkel probleem, ondanks dat ze een paar keer geprikt is voor het lukte.
Lotus had nog meer dan voldoende afweer voor alle 3 de ziektes. Ze hoeft dus niet geënt te worden en Leida verzekerde ons dat haar titerwaardes ook hoog genoeg zijn om te zorgen dat Lotus haar toekomstige pupjes ook veel afweerstoffen kan geven via de colostrum na de geboorte.

Alba’s rabiës-vaccinatie is net verlopen. Voor rabiës is wel te titeren, maar helaas worden deze titerverklaringen niet geaccepteerd als bewijs van voldoende afweer dus moet je wel enten als je de hond mee naar het buitenland wil nemen.
Leida heeft voor Alba een homeopathische remedie meegegeven die het lichaam ondersteunt bij het verwerken van deze – vrij heftige – enting. De komende weken krijgt ze eerst 3 maal daags en daarna 2 maal daags druppels. Vind Alba helemaal niet erg want druppeltjes krijgen betekend dat je ervoor en erna een lekker gedroogd koekje krijgt!

Ondanks dat wij onze honden alleen laten enten als het echt nodig is, laten wij entingen alleen nog zetten op de flank van de hond en NOOIT meer in de nek. Tumoren op de plaats van entingen komen relatief veel voor (ook niet gek als je weet wat er aan additieven in vaccinaties zit!). Als dat ontstaat is een tumor op de flank makkelijker te verwijderen.

Voorlopig kunnen beide dames er weer tegen!

Goed (gezondheids)nieuws

Ook op gebied van gezondheid hebben we de afgelopen tijd goed nieuws gehad.

Eerst Lotus’ heupuitslag! Een A, super uitslag natuurlijk, en wat extra bijzonder is, is dat er géén opmerking bij staat over de aansluiting van de heupkop en heupkom. Bijna alle honden krijgen de opmerking ‘onvoldoende aansluiting’, geen opmerking betekend dat de aansluiting goed is. Daar zijn we natuurlijk erg blij mee en maakt de uitslag net even nóg mooier.

Heupuitslag 2013 09 17 Logo

Op 4 oktober, Dierendag notabene!, zijn we met beide dames voor het ECVO oogonderzoek geweest. De assistente die de atropine in de ogen druppelde voor het onderzoek, gaf Alba en Lotus complimenten over hoe braaf ze dat toelieten. Wij zijn niet anders gewend maar vonden het natuurlijk wel fijn te horen. Na ons kwam een mevrouw met een Labrador binnen en het geworstel en de boze woorden die gepaart gingen met het druppelen, maakte ons wel duidelijk waar de complimenten vandaan kwamen.

Bij geen van beiden zijn afwijkingen aangetroffen aan de ogen, ze zijn dus helemaal vrij bevonden! Er is ook geen distichiasis gevonden.
Hoewel we in ons ras mogen fokken met distichiasis (bij ‘bearded’ rassen zijn deze haren over het algemeen zacht en veroorzaken geen irritatie of schade), hoort deze afwijking er wel bij gemeld te worden bij de uitslag. Vaak wordt er alleen neergezet ‘ogen vrij’, ook als de hond niet distichiasis vrij is.
Voor de openheid zou dit wel fijn zijn, en het liefst zou ik ook weten hoeveel haartjes en of het aan beide ogen is. Ook als er bij een vervolgonderzoek geen distichiasis meer wordt gevonden (de uitslag niet-vrij blijft staan in verband met het feit dat het een operatief op te lossen aandoening is), zou dat goed zijn om te melden. Het aantal haartjes, één of meerdere ogen en of het slechts 1 keer of alle keren aangetroffen wordt, kan voor een fokker belangrijke informatie zijn!