Tagarchief | Aftekeningen

Tante Lotus!

Gisteren zijn we met Alba en Lotus bij Dolce en haar Pee-Wee’s geweest. Even buiten het huis hallo zeggen, een teefje met pups mag tenslotte ook vinden dat bezoek nog te vroeg is, maar Dolce was heel blij om Alba en Lotus te zien.

Ook naar binnen vond Dolce geen enkel probleem, haar moeder en zus mochten rustig over het randje kijken naar haar mooie pupjes. Lotus heeft daar even over gedaan, die moest even wennen maar ook die stond na een half uurtje over de rand te gluren en wilde maar al te graag even een pupje poetsen. Ook dat vond Dolce prima!

We hebben 1-week portretjes van de pups gemaakt, onder de bezielende leiding van Alba en Lotus. Bij pupje geel wilde Lotus even kijken of alles helemaal naar wens was, wat deze foto opleverde:

Blog IMG_2347

Puur toeval, maar wel precies de eerste ontmoeting tussen de enige bruinbonte teefjes die ons ras ‘rijk’ is. Hoewel kleur geen rol speelt binnen ons fokprogramma wel een erg mooie symbolische foto voor mij.

Nuphar’s I tot O nest is geboren!

Op 26 december vroeg in de ochtend werd Alba wat onrustig. Ze wilde haar ontbijt niet. Na een ochtend met zo af en toe wat onrust en hijgen, kwam Miska. Zij zou als kraamhulp fungeren bij dit nestje, een goede ervaring voor wie-weet-ooit! Alba vond het geweldig dat ze er was en maakte dankbaar gebruik van een paar verse handen voor de knuffels en aaien.
Halverwege de middag zakte de periodes van onrust weg, schooide ze om koekjes, at ze weer wat en ging ze op een botje liggen kluiven. Ok…!

Na een prima nachtrust, voor Alba dan toch in elk geval, werd ze in de ochtend van 27 december weer onrustig. Dag 63, Alba vond het toch maar eens tijd ;-).
Om 15.45u werd de eerste geboren, op de bank. Alba ging direct als volleerd moeder aan de slag met vlies eraf en poetsen, de pup lag buiten maar nog aan de placenta die nog niet mee gekomen was. Toen die meekwam zijn we naar de werpkist verhuisd. Daar is de rest geboren, met wisselende tussenpozen. Miska heeft pupje 4 en 5 ‘opgevangen’.

Na nummer 5 was Alba super relaxed, ging heel tevreden slapen. Tja… we hadden wel op iets meer dan 5 gerekend! Dus óf een ‘whelping pause’ (is een heel normaal verschijnsel, al worden er vaak genoeg keizersnedes uitgevoerd omdat men het geduld niet heeft en niet durft te vertrouwen op het gedrag van de teef) óf echt ‘maar’ 5 pupjes. Na een plas buiten voelde ik niks meer in de buik, maar ik geef direct toe dat ik daar niet heel goed in ben. In elk geval lag er niets meer in de buurt van het geboortekanaal. Alba droeg erg hoog onder de ribben dus op zich kon er natuurlijk nog een achterblijver zijn die zich nog liet afzakken richting uitgang.

Miska ging richting huis na afscheid te hebben genomen van haar nieuwe pete-kindjes. Alba was zo ontspannen dat ik gokte dat ze leeg zou zijn, dus heel blij en tevreden met die 5 even snel gaan douchen. Ik zei nog tegen Wouter ‘je weet wat je moet doen hè, als er nog 1 komt!’.

Net onder de douche vandaan kreeg ik een berichtje op m’n telefoon van Wout, beneden uit de kist: +1 teefje :-). Na ruim 4 uur. Een klassieke whelping pause dus! Ik ben ontzettend trots op Wouter, hij en Alba hebben dat goed gedaan.
Ze bleef wat onrustig dus we zaten al een beetje te wachten op nummer 7 en die kwam ook nog, net nadat Wout naar boven ging voor wat uurtjes slaap. Een happy family van 7 pupjes en een hele goede, tevreden moeder! Het zijn 2 reuen en 5 teven.

15.45u, pup 1, bruinbonte reu, 216 gram, kopligging, bandje donkerblauw
17.14u, pup 2, zwarte teef, 204 gram, kopligging, bandje rood
17.25u, pup 3, bruine teef met witte sokjes aan de voorpoten, 208 gram, stuitligging, bandje geel
18.16u, pup 4, zwartbonte reu, 278 gram, kopligging, bandje groen
19.00u, pup 5, zwarte teef, 238 gram, kopligging, bandje roze
23.20u, pup 6, zwarte teef, 288 gram, kopligging, bandje paars
00.30u, pup 7, bruine teef, 242 gram, kopligging (?), bandje lichtblauw


Lotus heeft zich goed gedragen tijdens de bevalling, ze vond het wel erg spannend en soms eng. De geuren en de hele situatie is natuurlijk onbekend voor haar. Ze heeft al even aan de pupjes gesnuffeld, maar vind het nog maar een beetje rare wurmpjes. Ze zoent en poetst Alba wel af en toe, die laat zich lekker verwennen. Lotus is ook extra waaks ineens, zoals een grote zus betaamt.

Later vandaag volgen waarschijnlijk individuele portretjes, voor nu twee foto’s vanaf mijn telefoon. We gaan eerst genieten en bijkomen.

20131228-095824.jpg

20131228-095918.jpg

Week 5

De afgelopen week, de 4e week van Alba’s dracht, was niet de beste week tot nu toe. Alba at slecht, inmiddels gelukkig wat beter, waardoor haar darmen aardig van slag waren. Ze voelde zich gelukkig niet ziek en we weten dat het er allemaal bijhoort maar toch maak je je wat zorgen.

Gelukkig voelt ze zich sinds donderdag alweer beter, ze eet weer redelijk maar vooral de dingen waar zij zin in heeft. Tja: what the Diva wants, the Diva gets… ;-).

Gisteren zijn we op bezoek geweest bij een aanstaande pupkoper. We vonden het heel leuk om na een bezoek aan ons, ook al eens een kijkje te nemen in het huis waar hopelijk in augustus een kind van Alba gaat wonen. Alba vond het even leuk en heeft genoten van een lekkere wandeling in de omgeving.
Ze is er wel helemaal moe van, vandaag wel eventjes door het bos gewandeld maar Alba had duidelijk weinig  behoefte aan een echte wandeling.

De afspraak voor de echo is gemaakt, ik hoop dat we begin volgende week het eerste bewijs van leven kunnen tonen.

In deze week veranderen de pupjes weer een heleboel: van ‘gekkootjes’ worden het steeds meer pupjes. De organen zijn bijna ‘af’. Zaken als tanden, snorharen, tenen en nagels worden duidelijker. De ogen krijgen oogleden. Het huidpigment wordt aangelegd: als we nu binnenin konden kijken zouden we kunnen zien hoeveel zwarte en hoeveel bruine pupjes Alba gaat krijgen, en of ze aftekeningen hebben.
Aan het eind van de week zijn ze 30 mm groot. De hoeveelheid vruchtwater neemt ook toe.

Vanaf de 5e week kunnen wij ook meer aan Alba gaan zien, de tepels kunnen al dikker worden en door de groei van de pups en de aanmaak van het vruchtwater zal het ook van buitenaf duidelijker worden dat ze drachtig is.

Nu de pups goed vastgehecht zijn, zijn ze redelijk goed beschermt en hebben invloeden van buitenaf minder invloed.
Het valt ons op dat Alba sinds een paar dagen weer iets meer rolt buiten en ook een galopje kan er soms weer af. Dat deed ze vanaf dag 1 na de dekking bijna niet meer, het is net of ze voelt dat het nu weer kan zonder dat haar pups er last van zouden kunnen hebben.

Colorful

Normally I don’t write my blogs in English, but the last one I have translated as well.

Colorful is a word you could use to describe the Barbets personality. They are funny, smart, sweet, loyal and will make you smile every day. But nowadays the word is getting more appropriate for the Barbets coat as well, with more and more ‘fawns’ being born.

Personally, I myself can’t be bothered by color. A dog could be purple with blue spots for all I care. When leaving character and health out of the quotation, I feel type is way more important. Color and type are related as is known in many breeds where more than one color is permitted and I also see it in the Barbet.

The colors we see right now are black, brown and fawn or sand.
When learning about genetics, most will know start with brown and black. For these genes a B (and/or b) is used.
The fawn or sand is more than likely what is called ‘recessive red’ or ‘yellow’ in genetic terminology.
For this the letter E (and/or e) is used. A dog that has genotype ee will be red or yellow.

In colors, the funny thing is that what you see is not always what you get. A dog’s phenotype is what you can see from the outside. We can see this:

What we can’t see on the inside, the genotype, could be different. Maybe those dogs are this:

The yellow color you could regard as an extra ‘layer’, which is put over the basic coat color of black or brown. So a black or brown dog can carry the gene for yellow, just as a yellow dog will carry genes for black and/or brown.

For some dogs it’s easy to determine or guess their genotype, or at least part of their genotype. Looking at the pedigree will tell you a lot. For others, it takes a breeding to a dog of a certain genotype to see if a dog produces a certain color.

There are a lot of different combinations and results. To see what a certain combination could produce: click here and choose the parents’ phenotype. You will see a list of all possible combinations. If you click the link underneath the combination, you will see the result including the percentages which you could expect.

Not taken into the equation here are the white markings, since these are not colors but patterns. For the white markings, there are four alleles who are called ‘the S series’.
S, which stands for ‘solid color’. Dogs with SS have no white hairs, or a tiny amount.
Si stands for Irish spotting. Irish markings are those we see in for instance the Collies.
Sp stands for piebald, where there is more white and the patches are distributed more randomly about the body.
Sw stands for ‘extreme white piebald’.

The difficult thing with this series is that they are ‘incompletely dominant’. A combination of these genes will give differing amounts of white.

Some ‘standard’examples:
SiSi is what is regarded as ‘normal pattern’ such as in Collies.
Dogs with a ‘mantle’ such as in Great Danes are SiSw.
SwSw often gives white bodies and colored heads.

Then we also have the G, or Greying gene which is a dominant gene that causes a dog to gray with age. This is not grey as we see with old dogs, but a greying over the complete body. The pigmented hairs are progressively replaced with unpigmented hairs.
As far as I know this gene has influence on brown dogs in the Barbet, but not on black dogs. How that works, I am not sure.

Again, the color of a dog is not important for me. However, I do like the puzzle of color genetics. All of the above is what I have been taught and what I have found out by searching and reading. I am by no means an expert and cannot guarantee any of it.
If only other traits, such as genetic diseases, were as easily traceable. Especially polygenetic disorders such as epilepsy are a horrible curse for any breed. Scientists learn more everyday and maybe one day we will know about the genetic codes for that!

Kleurrijk

Kleurrijk is een woord wat zeer toepasselijk is voor de Barbet. Ze zijn grappig, slim, lief, trouw en ze maken je elke dag aan het lachen. Tegenwoordig is het woord ook steeds toepasselijker aan het worden voor de vachtkleuren, nu er meer en meer zandkleurigen geboren worden.

Eerlijk gezegd kan ik me niet druk maken over de kleur. Een hond kan voor mijn part paars met blauwe stipjes zijn. Als we even niet naar karakter en gezondheid kijken, is voor mij type nog altijd het belangrijkst. Dat kleur en type ook een relatie hebben is in veel rassen waar meerdere kleuren erkend zijn wel bekend en ik zie dat ook in de Barbets.

De kleuren die we nu zien zijn zwart, bruin en zand.

De basisbeginselen van de genetica worden vaak uitgelegd aan de hand van de kleuren zwart en bruin. Voor deze genen wordt de letter (en/of b) gebruikt.

De zandkleurige honden zijn hoogstwaarschijnlijk ‘recessief rood’ of ‘geel’ zoals dat in de genetische terminologie genoemd wordt. Hiervoor wordt de letter E(en/of e) gebruikt. Een hond met genotype ee, is rood/geel.

Het grappige met kleuren is dat wat wij aan de buitenkant kunnen zijn, niet altijd is wat er ook aan de binnenkant is. De buitenkant wordt fenotype genoemd. Wij zien dit:

Maar wat wij niet kunnen zien aan de binnenkant, genotype, kan iets meer zijn. Misschien zijn bovenstaande honden wel dit:

De gele kleur zou je kunnen zien als een extra ‘laag’, die over de basiskleur van de vacht (bruin of zwart) ligt. Dus een bruine of zwarte hond kan de geel-factor dragen, net als een gele hond genen draagt voor zwart en/of bruin.

Voor sommige honden is het makkelijk om te bepalen of gokken wat hun genotype is, of een deel van hun genotype. Een stamboom bekijken zegt vaak al heel wat. Voor andere honden, zal een kruising met een andere hond met een bepaald genotype uitsluitsel kunnen geven.

Er zijn een heleboel verschillende mogelijkheden en uitkomsten. Om te zien wat er uit een bepaalde combinatie kan komen: klik hier en kies de fenotypes van de ouderdieren. De verschillende mogelijkheden komen in beeld. Klik op het linkje eronder en de uitkomst komt tevoorschijn, inclusief de statistisch te verwachten verdeling van de kleuren van de nakomelingen.

Wat in het bovenstaande over kleuren niet meegenomen is, zijn de witte aftekeningen. Deze zijn namelijk geen kleur maar een patroon. Voor de witte aftekeningen zijn er 4 genen die samen de ’S-Serie’ genoemd worden.

S staat voor ‘solid’ ofwel ‘eenkleur’. Honden met genotype SS zullen geen witte aftekeningen hebben, of hoogstens een heel klein plekje.
Si is de afkorting voor Irish spotting, ofwel de standaard aftekeningen zoals we die zien bij bijvoorbeeld Collies.
Sp is voor ‘piebald’ ofwel ‘gevlekt’, waar er meer wit is en het ook willekeurig over het lijf verdeeld is.
Sw staat voor ‘extreme white piebald’ ofwel ‘extreem wit gevlekt’.

Het lastige bij deze serie genen is dat ze ‘incompleet dominant’ zijn. Een combinatie van deze genen kan dus een weer wisselende hoeveelheid wit geven.

Een paar ‘standaard’voorbeelden:
SiSi geeft een ‘normaal’ patroon zoals bij Collies.
Honden met een ‘mantel’ zoals Duitse Doggen, zijn SiSw.
SwSw geeft vaak witte lichamen met gekleurde hoofden.

Dan hebben we nog het G-gen, wat staat voor ‘Greying’ ofwel vergrijzend. Het is een dominant gen wat zorgt dat honden over hun hele lijf grijzer worden naarmate ze ouder worden. Het heeft niet te maken met het grijs van ouder worden. De gepigmenteerde haren worden vervangen voor ongepigmenteerde haren. Voor zover ik weet heeft dit bij de Barbet invloed op de bruine vachten, maar niet op de zwarte. Hoe dat werkt, weet ik niet.

Nogmaals, voor mij is de kleur van een hond niet belangrijk. Wat ik wel leuk vind, is de puzzel die kleurengenetica geeft. Al het bovenstaande is wat ik geleerd heb en wat ik heb gevonden door zoeken en lezen. Ik ben bij lange na geen expert en kan ook nergens garanties op geven.

Waren andere zaken, zoals erfelijke ziektes, maar zo makkelijk na te zoeken. Vooral polygenetische aandoeningen zoals epilepsie zijn een vloek voor elk ras. Wetenschappers ontdekken elke dag meer en wie weet, weten we ooit ook de genetische codes daarvoor!