Tagarchief | dracht

5 weken drachtig

Cait is vandaag alweer 5 weken drachtig, de tijd gaat snel!
Vanmorgen hebben we haar gewogen bij de dierenwinkel in de buurt. Aan het begin van haar loopsheid woog ze 24 kilo (haar normale gewicht). Met de echo was ze wat afgevallen naar 22.6 kilo. Dat is tot nu toe zo bij alle nestjes, ik weet niet of andere fokkers dat ook hebben maar meestal vallen ze in die eerste periode wat af bij ons.
Nu, een week later, weegt ze 24,6. Dat is dus 2 kilo erbij en weer iets boven normaal.

Ze heeft duidelijk al een buik, nog maar een klein beetje taille en de onderbelijning is bijna recht. Wij zien ook dat ze al iets anders beweegt.

Inmiddels zijn bij de pupjes daarbinnen al ‘echte mini hondjes’ – de belangrijkste organen zijn aangelegd, ogen, zenuwbanen en ruggenmerg ook, tanden en nagels worden nu gemaakt.

De baarmoederhoorns zijn ‘uitgeklapt’ zodat de pups alle ruimte hebben om te gaan groeien. De hoeveelheid vruchtwater neemt nu ook toe.

Het grootste deel van de groei van de pupjes vindt plaats in de laatste 3 weken van de dracht, dus hoewel Cait haar buik al toeneemt gaat de grootste ‘explosie’ nog komen.

Blog Puppies expected tekst

 

Cait is drachtig!

Hoewel we al vrij snel allerlei signalen zagen bij Cait die zouden kunnen wijzen op dracht, hebben we afgelopen vrijdag een echo laten maken. Zeker omdat de kans op dracht lager is met KI, was dit het moment van de waarheid :). Een boel dingen zoals meer slapen, wat misselijk en wat opgezette tepels kunnen ook ‘gewoon’ schijndracht zijn, tenslotte.

Gelukkig zagen we direct vruchtblaasjes in beeld zodra het echo-apparaat op Cait’s buik werd gezet – yes, gelukt! En het wordt zelfs een vrij groot nest als alle vruchtjes zich goed ontwikkelen.

De zwarte ‘bolletjes’ zijn de vruchtjes. We hebben ook wat video, zie hieronder, waarin je zelfs een hartje kunt zien kloppen!

Rond 24 januari verwachten we dus pupjes van Cait en Beau – we kunnen niet wachten!

Cait’s reisje naar Duitsland

Op 10 november werd Cait loops – het begin van een spannende periode van progesteron-testen om te bepalen wanneer de beste tijd zou zijn om naar Duitsland te rijden.

Omdat Cait’s ‘verloofde’ Beau in Amerika woont, is een natuurlijke dekking lastig. Dat zou een vliegreis betekenen voor Cait en dat zagen we niet zitten. Gelukkig biedt de huidige technologie de mogelijkheid om sperma af te nemen en in te vriezen in stikstof. Dat hadden we al geregeld en zo was Beau’s ‘taak’ al gedaan.
We hebben gekozen voor een Duitse kliniek omdat deze dierenarts veel ervaring heeft met inseminaties. Zij hebben ons ook heel goed kunnen helpen met het importeren van het sperma uit Amerika.

De eerste progesteronbepalingen hebben we laten doen in Nederland, bij dierenkliniek Sleeuwijk.
Hier Cait met 1 van onze favoriete dierenartsen van de kliniek:

Na 4 keer bloed testen in Nederland, zijn we 24 november naar Frankfurt gereden en ons geïnstalleerd in een hotel dichtbij de kliniek.
De dag erna ’s morgens eerst nog eens progesteron bepaald en daarna de eerste inseminatie via TCI (Trans Cervical Insemination – er wordt een katheter tot in de baarmoeder gebracht, waar dan het sperma mee ingebracht wordt). Het inbrengen gebeurd met een cameraatje. Cait stond hiervoor op de tafel, het doet geen pijn en duurt ongeveer 10 minuutjes.

Op maandagochtend is er nog een TCI gedaan, om de kans op succes te vergroten. De timing lijkt heel erg goed geweest te zijn, dus hierna kunnen we alleen nog afwachten.

Cait knuffelde graag nog even met de dierenarts voor we weer naar Nederland gingen!

Dolce is drachtig!

Vandaag hebben we het bevestigd gekregen, wat we eigenlijk al wisten: Dolce is zeker weten drachtig!
Tijdens de echo hebben we de vruchtjes kunnen zien, de hartjes zien kloppen en de dierenarts vond dat ze goed ontwikkeld waren.

We doen de echo eigenlijk vooral ‘voor de lol’, maar het blijft altijd prachtig om te zien! Dolce is zoals altijd heel relaxed dus ook dit liet ze kalm over zich heen komen, ze stond zelf ook heel geïnteresseerd naar het schermpje te kijken.
Het wordt geen erg groot nest, maar dat is ook wel fijn voor een eerste nestje van zowel Dolce als Miska&familie. We zullen zien hoeveel er uiteindelijk geboren worden! We verwachten de pupjes 15 maart.

Dolce_Lemmen_20150210155327_1554220 Dolce_Lemmen_20150210155327_1555050
Een stukje film van het leven in Dolces buik:

Dag 15

Dolce is vandaag al 15 dagen drachtig, want we gaan er natuurlijk van uit dat er mooie pupjes groeien in haar buik!

De afgelopen week zijn de foetussen van 4 cellen uitgebreid naar 64 cellen, langzaam wordt het een ‘beestje’ in plaats van een verzameling cellen. In dit stadium worden de cellen ook al gespecialiseerder zodat later in de dracht alle onderdelen van het lichaam worden aangelegd.

Komende week zullen de foetussen zich gaan innestelen in de baarmoeder, waar de teef soms wat misselijk van is en zich een dag of 2 niet lekker van kan voelen.

Tot nu toe voelt Dolce zich goed, geniet ze weer van losloop-wandelingen en laat ze zich lekker verwennen.

IMG_4669 IMG_4667 IMG_4668

Dolce!

De tijd vliegt, Dolce is alweer aan de tweede week van haar dracht begonnen, er vanuit gaande dat ze drachtig is.

Ze is een paar dagen ’s morgens wat misselijk geweest, maar voelt zich inmiddels alweer helemaal goed. Nu de loopsheid bijna ten einde is, kan ze ook weer lekker loslopen in het bos.

2015/01/img_4652-0.jpg

2015/01/img_4654-0.jpg

2015/01/img_4653-0.jpg

2015/01/img_4658-0.jpg

Thuis lekker uitrusten en vooral je buik laten aaien!

2015/01/img_4656-0.jpg

2015/01/img_4657-0.jpg

Ela is drachtig!

Vorige week al werden wij verblijdt met het goede nieuws dat Ela drachtig is van Billy! Het lijkt geen enorm groot nest te worden, dus we zijn heel benieuwd hoeveel Ela er daadwerkelijk verstopt in haar buik. Nog een paar weken geduld hebben…

10922447_707832642663871_7742144646649317121_n

Nuphar’s I tot O nest is geboren!

Op 26 december vroeg in de ochtend werd Alba wat onrustig. Ze wilde haar ontbijt niet. Na een ochtend met zo af en toe wat onrust en hijgen, kwam Miska. Zij zou als kraamhulp fungeren bij dit nestje, een goede ervaring voor wie-weet-ooit! Alba vond het geweldig dat ze er was en maakte dankbaar gebruik van een paar verse handen voor de knuffels en aaien.
Halverwege de middag zakte de periodes van onrust weg, schooide ze om koekjes, at ze weer wat en ging ze op een botje liggen kluiven. Ok…!

Na een prima nachtrust, voor Alba dan toch in elk geval, werd ze in de ochtend van 27 december weer onrustig. Dag 63, Alba vond het toch maar eens tijd ;-).
Om 15.45u werd de eerste geboren, op de bank. Alba ging direct als volleerd moeder aan de slag met vlies eraf en poetsen, de pup lag buiten maar nog aan de placenta die nog niet mee gekomen was. Toen die meekwam zijn we naar de werpkist verhuisd. Daar is de rest geboren, met wisselende tussenpozen. Miska heeft pupje 4 en 5 ‘opgevangen’.

Na nummer 5 was Alba super relaxed, ging heel tevreden slapen. Tja… we hadden wel op iets meer dan 5 gerekend! Dus óf een ‘whelping pause’ (is een heel normaal verschijnsel, al worden er vaak genoeg keizersnedes uitgevoerd omdat men het geduld niet heeft en niet durft te vertrouwen op het gedrag van de teef) óf echt ‘maar’ 5 pupjes. Na een plas buiten voelde ik niks meer in de buik, maar ik geef direct toe dat ik daar niet heel goed in ben. In elk geval lag er niets meer in de buurt van het geboortekanaal. Alba droeg erg hoog onder de ribben dus op zich kon er natuurlijk nog een achterblijver zijn die zich nog liet afzakken richting uitgang.

Miska ging richting huis na afscheid te hebben genomen van haar nieuwe pete-kindjes. Alba was zo ontspannen dat ik gokte dat ze leeg zou zijn, dus heel blij en tevreden met die 5 even snel gaan douchen. Ik zei nog tegen Wouter ‘je weet wat je moet doen hè, als er nog 1 komt!’.

Net onder de douche vandaan kreeg ik een berichtje op m’n telefoon van Wout, beneden uit de kist: +1 teefje :-). Na ruim 4 uur. Een klassieke whelping pause dus! Ik ben ontzettend trots op Wouter, hij en Alba hebben dat goed gedaan.
Ze bleef wat onrustig dus we zaten al een beetje te wachten op nummer 7 en die kwam ook nog, net nadat Wout naar boven ging voor wat uurtjes slaap. Een happy family van 7 pupjes en een hele goede, tevreden moeder! Het zijn 2 reuen en 5 teven.

15.45u, pup 1, bruinbonte reu, 216 gram, kopligging, bandje donkerblauw
17.14u, pup 2, zwarte teef, 204 gram, kopligging, bandje rood
17.25u, pup 3, bruine teef met witte sokjes aan de voorpoten, 208 gram, stuitligging, bandje geel
18.16u, pup 4, zwartbonte reu, 278 gram, kopligging, bandje groen
19.00u, pup 5, zwarte teef, 238 gram, kopligging, bandje roze
23.20u, pup 6, zwarte teef, 288 gram, kopligging, bandje paars
00.30u, pup 7, bruine teef, 242 gram, kopligging (?), bandje lichtblauw


Lotus heeft zich goed gedragen tijdens de bevalling, ze vond het wel erg spannend en soms eng. De geuren en de hele situatie is natuurlijk onbekend voor haar. Ze heeft al even aan de pupjes gesnuffeld, maar vind het nog maar een beetje rare wurmpjes. Ze zoent en poetst Alba wel af en toe, die laat zich lekker verwennen. Lotus is ook extra waaks ineens, zoals een grote zus betaamt.

Later vandaag volgen waarschijnlijk individuele portretjes, voor nu twee foto’s vanaf mijn telefoon. We gaan eerst genieten en bijkomen.

20131228-095824.jpg

20131228-095918.jpg

40 dagen

Alba is vandaag vanaf de ovulatie gerekend 40 dagen drachtig.

Vorige week toen we voor de echo gingen, waren wij er wel zeker van dat ze drachtig was en ook mensen die weten ‘wat’ je voelt, konden het voelen. In de 5e week van de dracht gaat de buik zich duidelijk ontwikkelen, maar toch is het verbazend dat slechts 2 dagen na de echo Alba’s buik ineens echt een buikje werd. Niemand die zich nog kan vergissen hoor!
Ze groeit lekker door, ze loopt al wat minder lichtvoetig, heeft een aanloopje nodig om de bank op te komen, zit al met de achterbenen een beetje wijd en ook als ze staat en loopt kun je zien dat de ribben uitzetten en dat de flanken vullen. Ze draagt weer vrij hoog, net als het eerste nest.
We zijn benieuwd of ze ze deze keer ook zo hoog onder de ribben houdt tot vlak voor de bevalling.

20131204-153927.jpg

Als we nu in haar buik konden kijken, konden we al zien welke kleur de pups krijgen want het pigment ontwikkeld zich nu.

20131204-154022.jpg

De puppies zien er al uit als mini-hondjes, hebben tenen, snorharen en de oogjes zijn al dicht (die zijn eerder in de ontwikkeling open). Het is ook al duidelijk of het reutjes of teefjes zijn. Ze wegen nu ongeveer 6 gram per stuk en zijn 45 mm lang.

Als het goed is, moeten we nu ook de harttonen van de pups kunnen horen met een stethoscoop. Ik heb er één maar vorige keer vond Alba dat gedoe aan haar buik maar niets… misschien nog eens proberen!