Tagarchief | Kleuren

Barbet Clubmatch 2014

Op 26 oktober werd de Kampioensclubmatch gehouden voor de Nederlandse Barbet Club. Vorig jaar konden we niet aanwezig zijn omdat we met Alba in Engeland waren voor de dekking. Dit jaar konden we gelukkig wel én hadden ook weer een aantal andere Nuphar’s-hondjes zich opgegeven.

We vinden het belangrijk en leuk om naar de clubmatch te gaan, ongeacht wie de keurmeester is en of we denken dat die onze honden mooi zal vinden. Ik druk iedereen dan ook altijd op het hart te komen voor een gezellige dag en alles extra is mooi meegenomen.
Die gezellige dag zijn we zelf verantwoordelijk voor en dat is ook dit jaar weer goed gelukt. Ik vind het fijn dat een aantal van onze pupkopers het leuk vindt hun hond ook te showen op zo’n dag, maar het is ook erg leuk om de honden zo bij elkaar te zien en de eigenaren zien elkaar ook weer eens.

Dit jaar waren uit het eerste nestje naast Lotus ook Dolce, Thibault, Billy en Philou aanwezig. Uit het tweede nestje had ik Tux ingeschreven maar Malou en Breea waren helemaal uit respectievelijk Zwitserland en Wales gekomen. Gys is nog even op bezoek geweest met zijn baasjes.
Op zaterdag hebben we gewandeld met de Britse afvaardiging bestaande uit Karen, Annette, Wendy en Julian samen met Martha en Breea. ’s Avonds hebben we gegeten met Annette en Karen en Selina en Andreas. Heerlijk om even bij te kunnen praten. We zijn verwend met koekjes en de meiden hebben nieuwe speeltjes erbij!

Het was geweldig Breea weer te zien, ze is van een 17-weken oud bergje zwarte krullen een mooie dame aan het worden die met veel enthousiasme en vreugde door het leven gaat. Malou is precies haar moeder, prachtig om te zien, en net zo’n enthousiaste druktemaker als Breea.
Op zondag vroeg naar de hal, om nog even te kunnen helpen met opbouwen, en daarna druppelde iedereen binnen.

Ik heb niet van iedere hond foto’s in de ring en de hal is ook niet geweldig voor het nemen van foto’s, maar hieronder toch een paar. Op de Facebook-pagina van de Barbetclub staat ook een mooi album, waarin bijna alle deelnemers te zien zijn.

Tux (N. In Full Swing) was als eerste van de Nuphar’s clan aan de beurt, in de Jeugdklasse reuen. Hij kreeg een mooie Uitmuntend en behaalde de 2e plaats.

Tux IMG_2102.jpgk

Tux IMG_2108.jpgk

Tux IMG_2120.jpgkDaarna waren Billy (N. Everything Zen) en Thibault (N. Four Leaf Clover) aan de beurt in de Openklasse reuen. Ik heb Billy geshowd, Thibault ging met Marian de ring in. Beide heren hebben een erg mooi verslag gekregen.
De keurmeester was streng, wat natuurlijk goed is, en gaf Thibault omdat hij 1 snijtandje scheef heeft staan de kwalificatie Goed. Hoe keurmeesters het beoordelen, is heel wisselend (van een Uitmuntend tot Goed). Er staat heel duidelijk in het verslag en het werd ook duidelijk gezegd, dat ze hem verder een prachtige hond vindt, dus wij zijn tevreden hiermee.

Thibault IMG_2132.jpgkBilly kreeg een Uitmuntend en mocht de strijd aan voor de plaatsingen. Hij werd uiteindelijk 1e in de Openklasse, een knappe prestatie. (Hint: de zwarte vlek op de foto hieronder is Billy!)

Billy IMG_4258

Toen pauze, waarna Malou (N. Moments In The Moonlight) en Breea (N. Necessity) zich mochten laten zien in de Jeugdklasse teven. Ik ben erg trots op de beide dames: allebei een Uitmuntend en allebei achter de bordjes! Breea werd 3e en Malou zelfs 1e. Malou heeft de neiging haar staart nogal vrolijk te dragen, waar wellicht niet alle keurmeesters doorheen kunnen/durven kijken naar haar prachtige lijf&hoofd, dus dit was voor mij een hele fijne uitslag.

MalouIn de Openklasse teven traden Philou (N. Captivation) en Dolce (N. All My Tomorrows) aan. Wouter showde Dolce, wat hij prima deed. Philou kreeg een ZG met een keurig verslag, Dolce toonde zich geweldig en kreeg een Uitmuntend en mocht achter bordje 2 plaatsnemen. Ook zij heeft een mooi verslag.
Lotus mocht in de Kampioensklasse en toonde zich zoals altijd keurig. De keurmeester plaatste haar als 1e van de klasse, met als opmerking dat ze Lotus een prachtige hond vond met alles op de juiste plaats, zonder overdrijvingen en dat ze niks negatiefs kon bedenken. Als je daar niet trots van wordt!

Billy mocht hierna weer de ring in voor de verkiezing van Beste Reu. Hij werd Reserve Beste Reu, een prachtig resultaat!

Bij de Beste Teef verkiezing stonden Malou en Lotus in de ring, alleen dat al maakt me heel erg trots. De keurmeester maakte het nog even spannend maar zette het bordje 1 bij Lotus neer! Ik durfde daarna bijna niet te kijken wie ze als Reserve aan zou wijzen, maar ze koos tot mijn vreugde voor Malou. Geweldig!
De foto is niet erg scherp, maar voor mij wel een bijzondere: twee teefjes uit Alba’s nestjes die winnen, ik ben er reuzetrots op!

Beste Teef IMG_4262

Daarna mocht Lotus tegen de Beste Reu en ook dat won ze: Beste van het Ras, Clubwinnaar en Best In Specialty Show!

Lotus IMG_2158.jpgk (1)

Wat een resultaat, dit had ik van tevoren niet verwacht of zelfs gehoopt. Ik ben ontzettend trots op alle Nuphar’s en hun baasjes en natuurlijk op onze eigen Lotus en Alba. Alba is de moeder van 3 van de 4 CAC/RCAC-winnaars van de show, ik vind dat een heel groot compliment voor Alba en ons als fokkers.

Aan het eind werd de koppelklasse nog gekeurd, waar 2 koppels aan meededen. Ik moet duidelijk nog even oefenen met Lotus & Tux, want het zag er niet bepaald gelikt uit maar omdat ze zoveel op elkaar lijken, werden ze wel bekroond tot Beste Koppel. 
Koppels IMG_2161.jpgkKoppels IMG_2164.jpgk (1)

We hebben veel gelukwensen gehad van iedereen, wat erg fijn was. Onze dag was ook zonder deze superresultaten goed geweest maar dit maakte het een heel bijzondere dag die we niet snel vergeten.

Jammer om dan later op Facebook toch weer van bepaalde mensen te moeten lezen hoe ontevreden ze waren, dat hun honden niet gewonnen hebben. Blijkbaar is alleen een totale overwinning goed genoeg voor sommigen en kunnen ze niet tevreden zijn met een goede kwalificatie, een goed verslag en plaatsingen. Ik vind het ook niet erg netjes naar de keurmeester van de dag, mevrouw Van Adrichem Boogeart-Kwint, dat er wordt gedaan alsof ze honden heeft afgekraakt terwijl een Uitmuntend of een Zeer Goed met een onderbouwing toch echt geen schande is. Een opmerking als ‘waarom denk je dat ik showen niet meer belangrijk vind’ klinkt toch een beetje vreemd als je dagenlang je onvrede blijft uiten over de beslissing van een keurmeester, waar je notabene voor betaald hebt. Wij zijn het ook niet altijd eens met wat de keurmeester over onze honden vindt, dat is nou eenmaal het spelletje.

Nog vervelender vind ik het worden als het niet alleen bij de eigen honden blijft, maar natuurlijk ook de andere honden (en ongetwijfeld vooral de winnaars) nog even afgekraakt moeten worden – zij het zogenaamd subtiel zonder namen te noemen.
Er wordt gesuggereerd, zoals altijd, dat de keurmeester niet objectief gekeurd zou hebben, ofwel dat de persoon achter de hond gekeurd zou zijn in plaats van de hond. Het makkelijkste excuus, aangezien het een jury-sport is, zullen we maar denken.
Vervolgens gaat er nog iemand, waar ik nog nooit van gehoord heb en die ons en onze honden dus ook niet tot nauwelijks kan kennen, nog een stapje verder en beschuldigd fokkers ervan dat ze zich richten ‘op een modieuze kleur’ waardoor ‘het fijne karakter van de Barbet verloren gaat’. En passant worden ze er ook nog even van beticht een slecht temperament te hebben want ‘aan een fijne Barbet in een willekeurige kleur beleef je nu eenmaal veel meer plezier dan een rothond in een speciale kleur.’
Aangezien er slechts 2 ‘speciale’ kleurtjes aanwezig waren naast de (voor mij net zo mooie en speciale) kleuren zwart en bruin, en dit niet over de aanwezige gele honden gaat, blijven alleen onze bruinbonten over. Het begint zo langzamerhand op laster te lijken. Ook na al een heel aantal jaren dit soort opmerkingen, waarbij altijd nét niet genoemd wordt over wie ze het hebben, genegeerd te hebben, wordt het niet makkelijker. Ik kan het dan ook niet altijd maar van me af laten glijden, hoewel dat misschien wel beter zou zijn maar ik ben ook maar een mens.

Ten eerste zijn wij heel duidelijk over het fokken op kleur en is het iedereen hopelijk meer dan duidelijk dat als er kleurtjes-fokkers zijn in Nederland, wij dit niet zijn! Maar dat volledig onbekenden denken het temperament van mijn honden een slechte naam te moeten geven op Facebook vind ik echt bijzonder triest. Ook als dit niet gericht is op mijn honden, komt dit wel zo over, gezien de berichten die ik krijg van anderen om te vragen waarom bepaalde mensen problemen met mijn honden lijken te hebben.
Het zou fijn zijn als men eens beter gaat nadenken wat ze op social media neergooien, en hun negativiteit en jaloezie achter gesloten deuren houden.

Als beginnende fokker maar als al redelijk ervaren kynoloog ben ik trots op wat wij met slechts twee nesten bereikt hebben: gezonde, blije honden met een rastypisch karakter die hun baasjes blij maken. Daarnaast waarderen keurmeesters -zowel allrounders als rasspecialisten- onze honden in de showring. Dit hebben wij onder andere te danken aan Alba, die ons een geweldige basis geeft om op verder te bouwen.
De kunst is om dit vast te houden en uit te bouwen, waar wij ons intens voor inzetten door middel van te blijven leren, te communiceren met zoveel mogelijk fokkers binnen het ras, kritisch te blijven op onszelf en onze fokproducten, niets voor lief te nemen en te blijven proberen te verbeteren op álle punten.
Zoals iedereen zal kunnen begrijpen is Lotus voor ons nu al een kroon op ons ‘werk’: Lotus is nog geen 2,5 jaar oud en heeft al een aantal bijzondere resultaten geboekt op shows. Lotus wordt door heel diverse keurmeesters hoog gewaardeerd, inmiddels heeft ze wel bewezen dat dit geen toeval is en dat ze ook niet bepaald een eendagsvlieg is!
Ik ben er trots op en we laten ons ook door dit soort mensen niet weerhouden te genieten van haar successen maar vooral van haar vrolijke en aanhankelijke karakter waar we iedere dag van genieten.
Wij hopen nog lang op kleine schaal -gebaseerd op kennis en inzicht- gezonde, mooie en lieve Barbets te kunnen fokken.

Als dit jaloezie oproept: so be it!

Aan iedereen die het ons wel gunt, die ons geholpen en gesteund heeft en alle eigenaren van ‘onze’ Nuphar-tjes: BEDANKT!

Nuphar’s I tot O nest is geboren!

Op 26 december vroeg in de ochtend werd Alba wat onrustig. Ze wilde haar ontbijt niet. Na een ochtend met zo af en toe wat onrust en hijgen, kwam Miska. Zij zou als kraamhulp fungeren bij dit nestje, een goede ervaring voor wie-weet-ooit! Alba vond het geweldig dat ze er was en maakte dankbaar gebruik van een paar verse handen voor de knuffels en aaien.
Halverwege de middag zakte de periodes van onrust weg, schooide ze om koekjes, at ze weer wat en ging ze op een botje liggen kluiven. Ok…!

Na een prima nachtrust, voor Alba dan toch in elk geval, werd ze in de ochtend van 27 december weer onrustig. Dag 63, Alba vond het toch maar eens tijd ;-).
Om 15.45u werd de eerste geboren, op de bank. Alba ging direct als volleerd moeder aan de slag met vlies eraf en poetsen, de pup lag buiten maar nog aan de placenta die nog niet mee gekomen was. Toen die meekwam zijn we naar de werpkist verhuisd. Daar is de rest geboren, met wisselende tussenpozen. Miska heeft pupje 4 en 5 ‘opgevangen’.

Na nummer 5 was Alba super relaxed, ging heel tevreden slapen. Tja… we hadden wel op iets meer dan 5 gerekend! Dus óf een ‘whelping pause’ (is een heel normaal verschijnsel, al worden er vaak genoeg keizersnedes uitgevoerd omdat men het geduld niet heeft en niet durft te vertrouwen op het gedrag van de teef) óf echt ‘maar’ 5 pupjes. Na een plas buiten voelde ik niks meer in de buik, maar ik geef direct toe dat ik daar niet heel goed in ben. In elk geval lag er niets meer in de buurt van het geboortekanaal. Alba droeg erg hoog onder de ribben dus op zich kon er natuurlijk nog een achterblijver zijn die zich nog liet afzakken richting uitgang.

Miska ging richting huis na afscheid te hebben genomen van haar nieuwe pete-kindjes. Alba was zo ontspannen dat ik gokte dat ze leeg zou zijn, dus heel blij en tevreden met die 5 even snel gaan douchen. Ik zei nog tegen Wouter ‘je weet wat je moet doen hè, als er nog 1 komt!’.

Net onder de douche vandaan kreeg ik een berichtje op m’n telefoon van Wout, beneden uit de kist: +1 teefje :-). Na ruim 4 uur. Een klassieke whelping pause dus! Ik ben ontzettend trots op Wouter, hij en Alba hebben dat goed gedaan.
Ze bleef wat onrustig dus we zaten al een beetje te wachten op nummer 7 en die kwam ook nog, net nadat Wout naar boven ging voor wat uurtjes slaap. Een happy family van 7 pupjes en een hele goede, tevreden moeder! Het zijn 2 reuen en 5 teven.

15.45u, pup 1, bruinbonte reu, 216 gram, kopligging, bandje donkerblauw
17.14u, pup 2, zwarte teef, 204 gram, kopligging, bandje rood
17.25u, pup 3, bruine teef met witte sokjes aan de voorpoten, 208 gram, stuitligging, bandje geel
18.16u, pup 4, zwartbonte reu, 278 gram, kopligging, bandje groen
19.00u, pup 5, zwarte teef, 238 gram, kopligging, bandje roze
23.20u, pup 6, zwarte teef, 288 gram, kopligging, bandje paars
00.30u, pup 7, bruine teef, 242 gram, kopligging (?), bandje lichtblauw


Lotus heeft zich goed gedragen tijdens de bevalling, ze vond het wel erg spannend en soms eng. De geuren en de hele situatie is natuurlijk onbekend voor haar. Ze heeft al even aan de pupjes gesnuffeld, maar vind het nog maar een beetje rare wurmpjes. Ze zoent en poetst Alba wel af en toe, die laat zich lekker verwennen. Lotus is ook extra waaks ineens, zoals een grote zus betaamt.

Later vandaag volgen waarschijnlijk individuele portretjes, voor nu twee foto’s vanaf mijn telefoon. We gaan eerst genieten en bijkomen.

20131228-095824.jpg

20131228-095918.jpg

Ooli is vader geworden

Gisteren zijn er in Engeland halfbroertjes en -zusjes geboren van de pups die Alba hopelijk gaat krijgen. Ooli heeft, samen met Ebene,  4 reutjes en 2 teefjes. De teefjes zijn zwart, de reutjes bestaan uit 2 zwarte, 1 zwart-bonte en 1 bruin-bonte.

Hier een eerste foto:

Als je denkt, ik tel er maar 5: klopt. Ik heb net gelezen dat vanmorgen heel vroeg nummer 6 gearriveerd is, een zwart reutje die op zijn gemakje geboren wilde worden blijkbaar. Kijk op de website van Netis voor meer informatie.

We zijn blij dat Ooli (voor zover nu zichtbaar) gezonde pupjes heeft gegeven. We kijken ook uit naar het opgroeien van deze pupjes.

Omdat we natuurlijk regelmatig vragen krijgen van de kleurtjes die wij kunnen verwachten: we weten nu dat Alba en Ooli ook bruine pups kunnen krijgen. Alba draagt zeker bruin en van Ooli weten we dat nu ook zeker.

Natuurlijk vraagt iedereen nu ook of Alba ook bonten gaat krijgen. Die kans is nu wel groter geworden, maar ik verwacht het eerlijk gezegd nog steeds niet. De genetica van bont is niet zo simpel als die van zwart of bruin, er zijn namelijk verschillende ‘versies’ en die versies samen bepalen hoe de aftekeningen zijn máár 2 honden met dezelfde combinatie van versies kunnen heel verschillend zijn qua aftekeningen. De genen zijn incompleet dominant, en dus eigenlijk deels een loterij.
Alba’s moederlijn heeft ook bont heeft gegeven, in combinatie met Ooli’s vaderlijn, dus de kans was altijd al aanwezig. Ebene is maar deels familie van Alba maar heeft wel een bonte broer, dus daar was de kans groter.

We zullen het zien! Voor ons maakt het niet uit wat voor een kleurtjes of aftekeningen de pups gaan krijgen, als ze maar gezond zijn, net als deze 6 glimwormpjes!

Colorful

Normally I don’t write my blogs in English, but the last one I have translated as well.

Colorful is a word you could use to describe the Barbets personality. They are funny, smart, sweet, loyal and will make you smile every day. But nowadays the word is getting more appropriate for the Barbets coat as well, with more and more ‘fawns’ being born.

Personally, I myself can’t be bothered by color. A dog could be purple with blue spots for all I care. When leaving character and health out of the quotation, I feel type is way more important. Color and type are related as is known in many breeds where more than one color is permitted and I also see it in the Barbet.

The colors we see right now are black, brown and fawn or sand.
When learning about genetics, most will know start with brown and black. For these genes a B (and/or b) is used.
The fawn or sand is more than likely what is called ‘recessive red’ or ‘yellow’ in genetic terminology.
For this the letter E (and/or e) is used. A dog that has genotype ee will be red or yellow.

In colors, the funny thing is that what you see is not always what you get. A dog’s phenotype is what you can see from the outside. We can see this:

What we can’t see on the inside, the genotype, could be different. Maybe those dogs are this:

The yellow color you could regard as an extra ‘layer’, which is put over the basic coat color of black or brown. So a black or brown dog can carry the gene for yellow, just as a yellow dog will carry genes for black and/or brown.

For some dogs it’s easy to determine or guess their genotype, or at least part of their genotype. Looking at the pedigree will tell you a lot. For others, it takes a breeding to a dog of a certain genotype to see if a dog produces a certain color.

There are a lot of different combinations and results. To see what a certain combination could produce: click here and choose the parents’ phenotype. You will see a list of all possible combinations. If you click the link underneath the combination, you will see the result including the percentages which you could expect.

Not taken into the equation here are the white markings, since these are not colors but patterns. For the white markings, there are four alleles who are called ‘the S series’.
S, which stands for ‘solid color’. Dogs with SS have no white hairs, or a tiny amount.
Si stands for Irish spotting. Irish markings are those we see in for instance the Collies.
Sp stands for piebald, where there is more white and the patches are distributed more randomly about the body.
Sw stands for ‘extreme white piebald’.

The difficult thing with this series is that they are ‘incompletely dominant’. A combination of these genes will give differing amounts of white.

Some ‘standard’examples:
SiSi is what is regarded as ‘normal pattern’ such as in Collies.
Dogs with a ‘mantle’ such as in Great Danes are SiSw.
SwSw often gives white bodies and colored heads.

Then we also have the G, or Greying gene which is a dominant gene that causes a dog to gray with age. This is not grey as we see with old dogs, but a greying over the complete body. The pigmented hairs are progressively replaced with unpigmented hairs.
As far as I know this gene has influence on brown dogs in the Barbet, but not on black dogs. How that works, I am not sure.

Again, the color of a dog is not important for me. However, I do like the puzzle of color genetics. All of the above is what I have been taught and what I have found out by searching and reading. I am by no means an expert and cannot guarantee any of it.
If only other traits, such as genetic diseases, were as easily traceable. Especially polygenetic disorders such as epilepsy are a horrible curse for any breed. Scientists learn more everyday and maybe one day we will know about the genetic codes for that!

Kleurrijk

Kleurrijk is een woord wat zeer toepasselijk is voor de Barbet. Ze zijn grappig, slim, lief, trouw en ze maken je elke dag aan het lachen. Tegenwoordig is het woord ook steeds toepasselijker aan het worden voor de vachtkleuren, nu er meer en meer zandkleurigen geboren worden.

Eerlijk gezegd kan ik me niet druk maken over de kleur. Een hond kan voor mijn part paars met blauwe stipjes zijn. Als we even niet naar karakter en gezondheid kijken, is voor mij type nog altijd het belangrijkst. Dat kleur en type ook een relatie hebben is in veel rassen waar meerdere kleuren erkend zijn wel bekend en ik zie dat ook in de Barbets.

De kleuren die we nu zien zijn zwart, bruin en zand.

De basisbeginselen van de genetica worden vaak uitgelegd aan de hand van de kleuren zwart en bruin. Voor deze genen wordt de letter (en/of b) gebruikt.

De zandkleurige honden zijn hoogstwaarschijnlijk ‘recessief rood’ of ‘geel’ zoals dat in de genetische terminologie genoemd wordt. Hiervoor wordt de letter E(en/of e) gebruikt. Een hond met genotype ee, is rood/geel.

Het grappige met kleuren is dat wat wij aan de buitenkant kunnen zijn, niet altijd is wat er ook aan de binnenkant is. De buitenkant wordt fenotype genoemd. Wij zien dit:

Maar wat wij niet kunnen zien aan de binnenkant, genotype, kan iets meer zijn. Misschien zijn bovenstaande honden wel dit:

De gele kleur zou je kunnen zien als een extra ‘laag’, die over de basiskleur van de vacht (bruin of zwart) ligt. Dus een bruine of zwarte hond kan de geel-factor dragen, net als een gele hond genen draagt voor zwart en/of bruin.

Voor sommige honden is het makkelijk om te bepalen of gokken wat hun genotype is, of een deel van hun genotype. Een stamboom bekijken zegt vaak al heel wat. Voor andere honden, zal een kruising met een andere hond met een bepaald genotype uitsluitsel kunnen geven.

Er zijn een heleboel verschillende mogelijkheden en uitkomsten. Om te zien wat er uit een bepaalde combinatie kan komen: klik hier en kies de fenotypes van de ouderdieren. De verschillende mogelijkheden komen in beeld. Klik op het linkje eronder en de uitkomst komt tevoorschijn, inclusief de statistisch te verwachten verdeling van de kleuren van de nakomelingen.

Wat in het bovenstaande over kleuren niet meegenomen is, zijn de witte aftekeningen. Deze zijn namelijk geen kleur maar een patroon. Voor de witte aftekeningen zijn er 4 genen die samen de ’S-Serie’ genoemd worden.

S staat voor ‘solid’ ofwel ‘eenkleur’. Honden met genotype SS zullen geen witte aftekeningen hebben, of hoogstens een heel klein plekje.
Si is de afkorting voor Irish spotting, ofwel de standaard aftekeningen zoals we die zien bij bijvoorbeeld Collies.
Sp is voor ‘piebald’ ofwel ‘gevlekt’, waar er meer wit is en het ook willekeurig over het lijf verdeeld is.
Sw staat voor ‘extreme white piebald’ ofwel ‘extreem wit gevlekt’.

Het lastige bij deze serie genen is dat ze ‘incompleet dominant’ zijn. Een combinatie van deze genen kan dus een weer wisselende hoeveelheid wit geven.

Een paar ‘standaard’voorbeelden:
SiSi geeft een ‘normaal’ patroon zoals bij Collies.
Honden met een ‘mantel’ zoals Duitse Doggen, zijn SiSw.
SwSw geeft vaak witte lichamen met gekleurde hoofden.

Dan hebben we nog het G-gen, wat staat voor ‘Greying’ ofwel vergrijzend. Het is een dominant gen wat zorgt dat honden over hun hele lijf grijzer worden naarmate ze ouder worden. Het heeft niet te maken met het grijs van ouder worden. De gepigmenteerde haren worden vervangen voor ongepigmenteerde haren. Voor zover ik weet heeft dit bij de Barbet invloed op de bruine vachten, maar niet op de zwarte. Hoe dat werkt, weet ik niet.

Nogmaals, voor mij is de kleur van een hond niet belangrijk. Wat ik wel leuk vind, is de puzzel die kleurengenetica geeft. Al het bovenstaande is wat ik geleerd heb en wat ik heb gevonden door zoeken en lezen. Ik ben bij lange na geen expert en kan ook nergens garanties op geven.

Waren andere zaken, zoals erfelijke ziektes, maar zo makkelijk na te zoeken. Vooral polygenetische aandoeningen zoals epilepsie zijn een vloek voor elk ras. Wetenschappers ontdekken elke dag meer en wie weet, weten we ooit ook de genetische codes daarvoor!