Op 26 december vroeg in de ochtend werd Alba wat onrustig. Ze wilde haar ontbijt niet. Na een ochtend met zo af en toe wat onrust en hijgen, kwam Miska. Zij zou als kraamhulp fungeren bij dit nestje, een goede ervaring voor wie-weet-ooit! Alba vond het geweldig dat ze er was en maakte dankbaar gebruik van een paar verse handen voor de knuffels en aaien.
Halverwege de middag zakte de periodes van onrust weg, schooide ze om koekjes, at ze weer wat en ging ze op een botje liggen kluiven. Ok…!

Na een prima nachtrust, voor Alba dan toch in elk geval, werd ze in de ochtend van 27 december weer onrustig. Dag 63, Alba vond het toch maar eens tijd ;-).
Om 15.45u werd de eerste geboren, op de bank. Alba ging direct als volleerd moeder aan de slag met vlies eraf en poetsen, de pup lag buiten maar nog aan de placenta die nog niet mee gekomen was. Toen die meekwam zijn we naar de werpkist verhuisd. Daar is de rest geboren, met wisselende tussenpozen. Miska heeft pupje 4 en 5 ‘opgevangen’.

Na nummer 5 was Alba super relaxed, ging heel tevreden slapen. Tja… we hadden wel op iets meer dan 5 gerekend! Dus óf een ‘whelping pause’ (is een heel normaal verschijnsel, al worden er vaak genoeg keizersnedes uitgevoerd omdat men het geduld niet heeft en niet durft te vertrouwen op het gedrag van de teef) óf echt ‘maar’ 5 pupjes. Na een plas buiten voelde ik niks meer in de buik, maar ik geef direct toe dat ik daar niet heel goed in ben. In elk geval lag er niets meer in de buurt van het geboortekanaal. Alba droeg erg hoog onder de ribben dus op zich kon er natuurlijk nog een achterblijver zijn die zich nog liet afzakken richting uitgang.

Miska ging richting huis na afscheid te hebben genomen van haar nieuwe pete-kindjes. Alba was zo ontspannen dat ik gokte dat ze leeg zou zijn, dus heel blij en tevreden met die 5 even snel gaan douchen. Ik zei nog tegen Wouter ‘je weet wat je moet doen hè, als er nog 1 komt!’.

Net onder de douche vandaan kreeg ik een berichtje op m’n telefoon van Wout, beneden uit de kist: +1 teefje :-). Na ruim 4 uur. Een klassieke whelping pause dus! Ik ben ontzettend trots op Wouter, hij en Alba hebben dat goed gedaan.
Ze bleef wat onrustig dus we zaten al een beetje te wachten op nummer 7 en die kwam ook nog, net nadat Wout naar boven ging voor wat uurtjes slaap. Een happy family van 7 pupjes en een hele goede, tevreden moeder! Het zijn 2 reuen en 5 teven.

15.45u, pup 1, bruinbonte reu, 216 gram, kopligging, bandje donkerblauw
17.14u, pup 2, zwarte teef, 204 gram, kopligging, bandje rood
17.25u, pup 3, bruine teef met witte sokjes aan de voorpoten, 208 gram, stuitligging, bandje geel
18.16u, pup 4, zwartbonte reu, 278 gram, kopligging, bandje groen
19.00u, pup 5, zwarte teef, 238 gram, kopligging, bandje roze
23.20u, pup 6, zwarte teef, 288 gram, kopligging, bandje paars
00.30u, pup 7, bruine teef, 242 gram, kopligging (?), bandje lichtblauw

Lotus heeft zich goed gedragen tijdens de bevalling, ze vond het wel erg spannend en soms eng. De geuren en de hele situatie is natuurlijk onbekend voor haar. Ze heeft al even aan de pupjes gesnuffeld, maar vind het nog maar een beetje rare wurmpjes. Ze zoent en poetst Alba wel af en toe, die laat zich lekker verwennen. Lotus is ook extra waaks ineens, zoals een grote zus betaamt.

Later vandaag volgen waarschijnlijk individuele portretjes, voor nu twee foto’s vanaf mijn telefoon. We gaan eerst genieten en bijkomen.