Tagarchief | Pups

3 kilo

Vanmorgen hebben we Alba gewogen, bij de dierenwinkel waar we haar aan het begin van de dracht ook gewogen hebben. Onze eigen weegschaal is zo’n ouderwets ding met een wijzertje dus niet erg precies. Om te kunnen vergelijken moet je natuurlijk wel elke keer dezelfde weegschaal gebruiken, dus vandaag weer even langs de winkel.

Alba vind het daar altijd erg leuk en wil graag naar de konijntjes kijken. Dat mag, maar rustig en dat valt soms niet mee.

Op de weegschaal zitten vind Alba ook prima, want dat levert een koekje op. Ze is 3 kilo aangekomen!

Dat lijkt ons een prima getal voor deze tijd van de dracht.
Uitgaande van 8 pups zoals de echo ongeveer aangaf, met een geboortegewicht van 300 gram (wat aan de flinke kant zou zijn), zou ze aan het eind van de dracht zo’n 2,4 kilo pups meedragen. Het vruchtwater en de placenta’s wegen ongeveer hetzelfde als een pup, zeggen ‘de boekjes’. Dan zou ze in totaal 5 tot 6 kilo aan moeten komen in de totale dracht.

Dan zouden we nu op de helft zitten. In de laatste 1/3e van de dracht vindt nog 2/3e van de groei van de pups plaats, nog 2 weken van groei te gaan.

Week 8

Alba heeft de 7e week weer doorstaan en vanaf vandaag begint de 8e week van de dracht.
Haar buik lijkt iets minder hard te  groeien, maar dat komt waarschijnlijk doordat de pups van plaats veranderd zijn in de buik. Alba heeft 1 avond wat last van haar buik gehad, waarschijnlijk door de stoelendans daarbinnen. Al die pups nemen plaats in beslag: de darmen, blaas en andere organen moeten maar even inschikken.

Gelukkig is ze voor de rest vrolijk en eet ze redelijk goed. Wandelen gaat soms wat moeizaam, meestal gaat ze enthousiast van start maar als de energie even op is blijft ze stilstaan. En dan is het net een ezel: geen beweging in te krijgen. Dan staat ze wat wazig voor zich uit te staren, misschien bewegen de pups dan wel? We doen het rustig aan en zo houdt ze de wandelingen goed vol.

Vandaag was er een puppy-party gaande denk ik: arme Alba lag te steunen en kreunen, ze lag op haar zij te strekken en boos met ‘r staart te slaan.  Na een wandelingetje door de wijk was alles weer rustig.
We komen een beetje in het stadium dat we het zielig beginnen te vinden, hoewel ze echt (nog) niet tonnetje rond is.

Nog 2 weken te gaan!

Week 7 gaat in

De tijd vliegt, het is alweer 6 weken geleden dat Alba voor het eerst gedekt is!
Week 7 breekt aan. Een week waarin de ontwikkeling doorgaat en volgens ‘de boekjes’ zou je vanaf nu op een röntgenfoto de pups kunnen zien en tellen.

Persoonlijk zie ik absoluut niet in waarom je een röntgenfoto zou laten maken, tenzij er een medische indicatie is. Röntgenstraling is zo af en toe nodig en bijzonder nuttig, maar het blijft iets waar je een lichaam niet ‘voor de lol’ aan blootstelt. Bij een klein nest kan het nuttig zijn, om de grootte van de pups te bepalen: als de pups erg groot zijn, is de kans dat een keizersnede nodig is aanwezig. Bij rassen waar bevallingen niet altijd makkelijk gaan, kan het ook nuttig zijn om bij een heel groot nest een foto te maken.
Maar aangezien de Barbet over het algemeen niet moeilijk bevalt en Alba’s nest niet klein maar ook niet absurd groot gaat zijn, zie ik geen reden om röntgenfoto’s te laten maken. Hopelijk gaat die reden er ook niet komen.

Alba’s flanken waren al aardig opgevuld maar sinds vandaag valt het ons op dat die weer iets in lijken te vallen, doordat de buik gaat hangen. De pupjes groeien flink, in deze laatste 3 weken vind bijna alle groei plaats.

Hier een paar foto’s van een slenter-wandelingetje van vanmiddag:

Handwerken

Jaja, nooit gedacht maar ik ben aan het handwerken. Voor de pupjes natuurlijk! Mijn collega heeft me geleerd hoe ik moet haken dus ik ben een voorraadje puppybandjes aan het maken voor de eerste weken.
Gelukkig ben ik erachter dat heel veel mensen niet kunnen haken, ik voelde me al vrij dom. Maar het is gelukkig niet moeilijk en hoewel ik er niet erg snel in ben, is het wel leuk om te doen. Weer een vaardigheid erbij :-).

Voor na de eerste weken hebben we hele kleine halsbandjes, maar die vind ik toch wat groot en breed voor de eerste weken. Daarom wollen bandjes. Dan zijn de pups allemaal individueel goed herkenbaar. Nou denk ik dat wij de pupjes wel uit elkaar kunnen houden maar op de foto’s en de puppy-webcam maken de gekleurde bandjes het makkelijker voor iedereen.

Ik heb geprobeerd om de kleurtjes zoveel mogelijk te laten overeenkomen met de bandjes.

Klachten over de catering

Het wordt steeds duidelijker dat Alba drachtig is. Haar taille is inmiddels niet meer zichtbaar, hoewel je met haar vacht nog niet haar buik echt ziet als ze staat. Ze draagt de pups ook hoog, het buikje is al flink dikker te worden maar nog altijd mooi strak. De tepels worden wat groter en de melklijsten ontwikkelen al wat maar ook die hangen nog niet. Haar ribben zijn wel duidelijk uitgezet, om de pups maar te kunnen herbergen.
Om te zien is ze nu vergelijkbaar met de gemiddelde vette 3-keer-per-dag-naar-de-hoek Labrador die iedereen wel kent.

Ze kreunt en steunt als ze gaat liggen, vooral als ze zich omdraait.  Het is duidelijk dat de pups al flink wat plek innemen daarbinnen! Afgelopen weekend heeft ze een middagje wat last van haar buik gehad, hoogstwaarschijnlijk doordat de baarmoeder zich re-positioneerde. Dat is vrij vroeg in de 6e week dus al gebeurd, maar dat is ook wel logisch met een vrij groot aantal pupjes in de baarmoederhoorns.

Eten gaat heel goed, ze krijgt momenteel 3 keer op een dag eten om het wat te verdelen. Ze heeft wel klachten over de catering: te weinig en niet vaak genoeg ;-).
Vandaag heb ik pompoen-blokjes gekocht, in de laatste weken van de dracht is het verstandig wat extra koolhydraten (die normaal gezien juist bijna niet in haar rauwe dieet zitten) voeren. Aangezien ik liever geen rijst, pasta of brood wil voeren, kies ik voor pompoen. Alba eet bijna niets aan groente, die snapt echt niet wat een carnivoor met een wortel moet, maar op Barfplaats is me verzekerd dat íédere hond pompoen lust. We zullen het zien!
Op het eind van de dracht gaan we ook de hoeveelheid vleesbot verminderen, deels om de darmen te ontlasten maar ook omdat je dan iets minder calcium moet voeren. Tijdens de bevalling en erna natuurlijk wel weer heel veel, dan moet ze melk maken, dus op het boodschappenlijstje staan al geitenmelk (liefst rauw) en vanille-roomijs. Rauwe honing gaan we ook inslaan, heel goed om energie te leveren.

Zoals de meeste zwangere dames, moet ze ook al vaker plassen. Nog even en we moeten een draaideur óf een butler aanschaffen!

Tijdens het wandelen moeten we ons tempo wat aanpassen, en in plaats van een flinke wandeling heeft Alba liever een paar kortere wandelingen. Ze geeft zelf heel goed aan wanneer het wel genoeg is, dan komt ze naast ons lopen. Ze slaapt heel diep en droomt ook meer dan anders voor mijn gevoel.

Kortom, veel veranderingen en het is vooral heel erg mooi om te zien.

Week 6

Alba is alweer begonnen aan week 6 van de dracht, time flies!

In deze week beginnen de pups aan de echte groei en zal de dracht ook steeds duidelijker te zien zijn. De baarmoederhoorns vullen zodanig dat ze in de buikholte een andere positie moeten aannemen, daar kan Alba zich een paar dagen wat minder prettig door voelen.

De embryo’s groeien tot zo’n 45 mm en wegen ongeveer 6 gram.

Ter illustratie weer een plaatje van internet, een honden-embryo op 39 dagen:

Tevreden

Vandaag op ons gemak weer eens een rondje over de Soester Duinen gemaakt. Alba voelt zich duidelijk goed.

Ondanks de regenval van de laatste dagen, staat er nog geen water maar de ‘kroeg’ (de kuil waar altijd als eerste water in staat, waar dus ook altijd even gekeken en gedronken moet worden) stond aardig hoog. Dat was aanleiding om even lekker in de heidestruikjes te gaan rollen. De pups hebben hopelijk wat houvast daarbinnen, ik zie het voor me als een soort van Efteling-attractie!

Dan moet je je natuurlijk even uitschudden, een dagje pretpark is niet compleet zonder minstens 1 keer over de kop te gaan 😉

Even poseren als we toch even een pauze inlassen (’s morgens had ik Alba’s oren en hoofd geborsteld dus dat ziet er nog wat pluizig uit):
Zien jullie al wat aan ‘r buikje? Je ziet het nog niet echt, maar haar flanken beginnen aardig op te vullen en ze heeft een heel klein beetje een hangbuikje al!

Hoewel we merken dat Alba rustiger is dan anders, vond ze op het einde nog genoeg energie om even gek te doen. Hier is ze Wouter aan het uitdagen tot een spelletje ‘kef, kef’!

Daarna vond ze een stok waarmee ze heel hard rondgerend heeft:

Alba was helemaal tevreden na deze wandeling!

DRACHTIG!

Jaaaaaa, het is nu echt officieel: Alba is drachtig!
Vandaag zijn we voor de echo in Sleeuwijk geweest. Zodra het apparaat contact maakte met Alba’s buik sprongen er 3 vruchtblaasjes in beeld!

Het zag er allemaal heel goed uit, goed ontwikkeld en van goede grootte. Na meerdere keren tellen, heeft de dierenarts het maar gehouden op 8. Het aantal maakt ons niet echt uit, maar het was wel heel mooi om te zien hoe ze tellen. Echt een vak apart.
Nog mooier vond ik het zien kloppen van zo’n klein hartje, echt heel erg bijzonder.

We hebben foto’s van de mini- Albooli’s:


En het mooiste: de video’s! Als je goed kijkt, kun je de hartjes zien kloppen!

Week 5

De afgelopen week, de 4e week van Alba’s dracht, was niet de beste week tot nu toe. Alba at slecht, inmiddels gelukkig wat beter, waardoor haar darmen aardig van slag waren. Ze voelde zich gelukkig niet ziek en we weten dat het er allemaal bijhoort maar toch maak je je wat zorgen.

Gelukkig voelt ze zich sinds donderdag alweer beter, ze eet weer redelijk maar vooral de dingen waar zij zin in heeft. Tja: what the Diva wants, the Diva gets… ;-).

Gisteren zijn we op bezoek geweest bij een aanstaande pupkoper. We vonden het heel leuk om na een bezoek aan ons, ook al eens een kijkje te nemen in het huis waar hopelijk in augustus een kind van Alba gaat wonen. Alba vond het even leuk en heeft genoten van een lekkere wandeling in de omgeving.
Ze is er wel helemaal moe van, vandaag wel eventjes door het bos gewandeld maar Alba had duidelijk weinig  behoefte aan een echte wandeling.

De afspraak voor de echo is gemaakt, ik hoop dat we begin volgende week het eerste bewijs van leven kunnen tonen.

In deze week veranderen de pupjes weer een heleboel: van ‘gekkootjes’ worden het steeds meer pupjes. De organen zijn bijna ‘af’. Zaken als tanden, snorharen, tenen en nagels worden duidelijker. De ogen krijgen oogleden. Het huidpigment wordt aangelegd: als we nu binnenin konden kijken zouden we kunnen zien hoeveel zwarte en hoeveel bruine pupjes Alba gaat krijgen, en of ze aftekeningen hebben.
Aan het eind van de week zijn ze 30 mm groot. De hoeveelheid vruchtwater neemt ook toe.

Vanaf de 5e week kunnen wij ook meer aan Alba gaan zien, de tepels kunnen al dikker worden en door de groei van de pups en de aanmaak van het vruchtwater zal het ook van buitenaf duidelijker worden dat ze drachtig is.

Nu de pups goed vastgehecht zijn, zijn ze redelijk goed beschermt en hebben invloeden van buitenaf minder invloed.
Het valt ons op dat Alba sinds een paar dagen weer iets meer rolt buiten en ook een galopje kan er soms weer af. Dat deed ze vanaf dag 1 na de dekking bijna niet meer, het is net of ze voelt dat het nu weer kan zonder dat haar pups er last van zouden kunnen hebben.