Archief

Vroege Neurologische Stimulatie

We zijn al langere tijd bezig met hoe we Alba’s nest op willen gaan voeden en een zo goed mogelijke start in het leven willen geven. Als fokker is elke beslissing die je neemt belangrijk en kan misschien wel het hele leven van de pup bepalend zijn. Socialisatie is vaak het eerste waar mensen aan denken, maar je kunt al vanaf de geboorte extra ‘werk’ doen.

Dr. Carmen Battaglia heeft een heel mooi stuk geschreven over Early Neurological Stimulation (ENS), vertaald Vroege Neurologische Stimulatie. Klik Early Neurological Stimulationhier om het (Engelse) artikel te lezen.

Kort samengevat komt het hier op neer:

Bij ratten en muizen in laboratoria werd ontdekt dat als ze pasgeboren ‘pupjes’ de eerste 5 tot 10 dagen elke dag 3 minuutjes uit het nest haalden, ze opgroeiden tot dieren die beter met stress konden omgaan. Tijdens die 3 minuten per dag, ontstaat stress. Deze lichte stress zorgt ervoor dat in het lichaam verschillende processen op gang komen, onder andere de productie van adrenaline en andere hormonen. Doordat deze processen eerder getriggerd werden bij deze dieren dan bij de dieren die niet uit het nest werden verwijderd voor korte tijd, kan het lichaam op latere leeftijd deze stress-processen beter laten verlopen.

Het klinkt misschien raar dat stress een positief resultaat kan leveren. Stress is in onze maatschappij een negatief woord geworden, maar stress is in principe gewoon elke lichamelijke situatie die ‘anders-dan-anders’ is. Stress kan dus ontstaan bij iets vervelends maar net zo goed bij iets leuks. Denk aan de hond die opgewonden en blij is als de baas thuiskomt: dat is ook een vorm van stress.
Een teveel aan stress is nooit goed, en dat geldt ook hierbij. De lichte stress die je het lichaam van pasgeboren dieren laat ondergaan bij ENS is te omschrijven als negatieve stress op het moment van ‘toedienen’ maar het heeft veel positieve gevolgen. Ze kunnen in hun latere leven beter omgaan met nieuwe situaties en ze passen zich sneller aan in stresssituaties.

Een dier wat beter met stress om kan gaan gedurende zijn hele leven, zal een fijner leven hebben maar ook langer leven.
De ratten en muizen in de laboratoria die in hun eerste 5 tot 10 dagen blootgesteld waren aan ENS waren ook minder gevoelig voor bepaalde soorten kanker en besmettelijke ziektes.

In tests met kittens en pups bleek dat de jonge dieren waarbij aan ENS was gedaan, beter presteerden in testjes waarbij het oplossend vermogen gestest werd.

Het Amerikaanse leger is verder gegaan met deze gegevens. Om hun honden een flinke voorsprong te geven in hun leven, hebben ze het ENS programma ontwikkeld. Vanaf dag 3 tot en met dag 16 ontwikkeld het zenuwstelsel van een pup zich enorm snel. Daarom worden er in die periode elke dag een vijftal oefeningetjes uitgevoerd.
Hierbij is het van enorm groot belang dat het maximaal eens per dag gedaan wordt en dat de oefeningen per stuk maar 3 tot 5 secondes worden volgehouden. Vaker of langer kan juist een negatief effect tot gevolg hebben.

De oefeningen:
Stimulatie door aanraking: de pup wordt 3 tot 5 seconden gekieteld tussen de voetzooltjes van 1 van de pootjes met een wattenstaafje.
Hoofd omhoog: de pup wordt in beide handen genomen en met het hoofd omhoog gehouden, 3 tot 5 seconden.
Hoofd omlaag: de pup wordt in beide handen gehouden en met het hoofd naar beneden 3 tot 5 seconden vastgehouden.
Rugligging: de pup wordt op de rug in beide handen gelegd voor 3 tot 5 seconden.
Temperatuur stimulatie: de pup wordt op een koud nat handdoekje geplaatst voor 3 tot 5 seconden. De pup mag daarbij niet in beweging belemmerd worden.

In de hierboven genoemde link staan ook plaatjes van de oefeningetjes, voor de beeldvorming.

Goed uitgevoerd kunnen deze simpele oefeningetjes zorgen voor een zeer goede start in het leven van een pup. Het wordt een gezondere hond met een betere weerstand die sneller leert en zich in nieuwe of stressvolle situaties beter kan handhaven en aanpassen. Er zijn, vooral in Amerika, veel fokkers die dit ‘programma’ gebruiken en er positief over zijn.
Wij gaan deze methode ook op Alba’s pupjes toepassen en hopen (onder andere) hiermee de pups een extra goede basis te geven!

Alba met een paar dagen oud (1e foto) en met bijna 2 weken oud:

Lente in aankomst

Hoewel het ’s nachts nog wel koud is, hebben we wel allemaal een lentegevoel. Misschien zijn het wel de lentekriebels omdat we verwachten dat Alba elk moment loops kan worden, maar vandaag was het ook de zon.

Een paar foto’s van gisteren:

Alba op weg naar het water, nou ja de resten van…

Alba vandaag in het bos:

Welkom op ons Blog!

Op dit weblog vind je de dagelijkse nieuwtjes en belevenissen van Alba, Lotus en Cait.
Over ons dagelijks leven, maar ook over trainingen, workshops, shows en alles wat we met ze ondernemen.

Meer informatie over ons, Alba, Lotus, Cait, Fika & Watson en de Nuphar’s familie vind je op de rest van onze website.

blog-4u7a1945

Echt winter

Dat laagje sneeuw was leuk, maar nu hebben ze echt een pak naar beneden gegooid! Alba vind het leuk, maar de sneeuwballen die dan ontstaan in haar voeten en aan haar benen vind ze na een tijdje minder leuk.

Bij de meeste honden met korter haar werkt het meestal afdoende om de haren tussen de voetzooltjes goed kort te houden en de zooltjes met vaseline in te smeren.

Voor de uitlaatrondjes door de wijk is het ook wel te doen, maar op lange wandelingen kan de sneeuwpret omslaan in sneeuwellende.
Gisteren daarom maar de schoenen en waterdichte sokken uit de kast gehaald.

Binnenshuis keek Alba me wat bedenkelijk aan, maar eenmaal buiten was ze er maar wát blij mee. Ze heeft goed grip op de sneeuw en kan de hele wandeling net zo hard rennen en gek doen als anders, terwijl ze zonder al snel ‘strand’ door de ijsklompen. Als de sneeuw een paar keer wat ondooit en weer opgevroren is, kan het ook pijn gaan doen aan de voetzolen, om over de pekel maar niet te spreken.

Alba toont haar ‘snowboots’:

Hard rennen en maf doen:

Alba kan heel arrogant kijken, of lijkt dat maar zo door haar witte baard?

Sneeuw

Koud, maar heerlijk weer momenteel! De thermo-onderbroek komt weer uit de kast, die houdt m’n benen lekker warm en de ski-jas doet de rest.

Alba rent om zich warm te houden en dat lukt gelukkig prima. Wel kunnen we merken dat het energie kost, ze krijgt meer eten dan anders want het ruggengraatje was een beetje beter te voelen dat we willen.

Hier wat foto’s van een wandeling afgelopen week.

Alba’s ‘playground’

Even op de uitkijk

Alles ruikt lekker in de sneeuw!

Jammie!

Laatst hebben we via Barfplaats een paar kilo koeienlippen gekocht. Vanuit het zuiden van het land is een heleboel kilo via via verspreid door heel Nederland, een geweldig netwerk van mensen die elkaar allemaal helpen.

Deze week is Wouter begonnen met het drogen ervan, want dat was ons doel ermee. De lippen, eigenlijk meer een soort repen, gaan in z’n geheel op de droger en worden zo een lekkere kauwsnack. Het wordt een beetje rubberig/taai, dus een lekker knaagje voor tussendoor. Alba vind ze heerlijk!

En mensen die ons raar vinden: mag hoor ;-)!

Zeg Roodkapje, waar ga je hene?

Nou, ons Roodkapje gaat even nergens meer heen. Eerst opdrogen en lekker slapen!

Tijdens de wandeling van vandaag is ze heerlijk nat en zanderig geworden van spelen met heleboel andere honden in het water. Het is altijd opvallend dat Alba eigenlijk elke hond wel aan het spelen krijgt, ook de minder sociale krijgt ze meestal wel zover dat ze redelijk normaal doen.

Vandaag was er een onder andere Husky die het heel leuk vond om haar tijdens het rennen in de nek te grijpen en naar de grond te duwen. Alba was daar al heel snel klaar mee en heeft op een heel nette manier de hond verteld dat ze daar niet van gediend was. Volgens mij hebben de eigenaren van de Husky niet eens gezien dat Alba haar even wat vertelde, zo subtiel gaat dat. Om vervolgens weer verder te spelen. De Husky heeft zich verder keurig gedragen en speelde daarna zonder het gebijt.

De bijbehorende Golden-reu had een dikkere plaat voor z’n kop en bleef maar proberen Alba te bespringen.

Alba ligt nu lekker onder een dekentje, ik had haar ingepakt maar blijkbaar niet naar haar zin want toen ik een paar minuten later keek had ze ook haar hoofd onder de deken gewerkt.

Colorful

Normally I don’t write my blogs in English, but the last one I have translated as well.

Colorful is a word you could use to describe the Barbets personality. They are funny, smart, sweet, loyal and will make you smile every day. But nowadays the word is getting more appropriate for the Barbets coat as well, with more and more ‘fawns’ being born.

Personally, I myself can’t be bothered by color. A dog could be purple with blue spots for all I care. When leaving character and health out of the quotation, I feel type is way more important. Color and type are related as is known in many breeds where more than one color is permitted and I also see it in the Barbet.

The colors we see right now are black, brown and fawn or sand.
When learning about genetics, most will know start with brown and black. For these genes a B (and/or b) is used.
The fawn or sand is more than likely what is called ‘recessive red’ or ‘yellow’ in genetic terminology.
For this the letter E (and/or e) is used. A dog that has genotype ee will be red or yellow.

In colors, the funny thing is that what you see is not always what you get. A dog’s phenotype is what you can see from the outside. We can see this:

What we can’t see on the inside, the genotype, could be different. Maybe those dogs are this:

The yellow color you could regard as an extra ‘layer’, which is put over the basic coat color of black or brown. So a black or brown dog can carry the gene for yellow, just as a yellow dog will carry genes for black and/or brown.

For some dogs it’s easy to determine or guess their genotype, or at least part of their genotype. Looking at the pedigree will tell you a lot. For others, it takes a breeding to a dog of a certain genotype to see if a dog produces a certain color.

There are a lot of different combinations and results. To see what a certain combination could produce: click here and choose the parents’ phenotype. You will see a list of all possible combinations. If you click the link underneath the combination, you will see the result including the percentages which you could expect.

Not taken into the equation here are the white markings, since these are not colors but patterns. For the white markings, there are four alleles who are called ‘the S series’.
S, which stands for ‘solid color’. Dogs with SS have no white hairs, or a tiny amount.
Si stands for Irish spotting. Irish markings are those we see in for instance the Collies.
Sp stands for piebald, where there is more white and the patches are distributed more randomly about the body.
Sw stands for ‘extreme white piebald’.

The difficult thing with this series is that they are ‘incompletely dominant’. A combination of these genes will give differing amounts of white.

Some ‘standard’examples:
SiSi is what is regarded as ‘normal pattern’ such as in Collies.
Dogs with a ‘mantle’ such as in Great Danes are SiSw.
SwSw often gives white bodies and colored heads.

Then we also have the G, or Greying gene which is a dominant gene that causes a dog to gray with age. This is not grey as we see with old dogs, but a greying over the complete body. The pigmented hairs are progressively replaced with unpigmented hairs.
As far as I know this gene has influence on brown dogs in the Barbet, but not on black dogs. How that works, I am not sure.

Again, the color of a dog is not important for me. However, I do like the puzzle of color genetics. All of the above is what I have been taught and what I have found out by searching and reading. I am by no means an expert and cannot guarantee any of it.
If only other traits, such as genetic diseases, were as easily traceable. Especially polygenetic disorders such as epilepsy are a horrible curse for any breed. Scientists learn more everyday and maybe one day we will know about the genetic codes for that!