Tagarchief | Pups

Al meer dan een week…

… zou Alba nu drachtig zijn. Al bijna 2 weken zelfs, als je weet dat een hond 63 dagen na ovulatie bevalt en je vanuit dan gaat rekenen.
Na ovulatie  hebben de eitjes 2 dagen nodig om te ‘rijpen’ en niet iedere teef laat zich precies dan dekken. Voor de progesterontesten, of natuurlijk nog steeds als je geen reden hebt om dat te doen (als je dicht bij de reu woont bv), rekende men vanaf de eerste dekking. Vaak werden de pups dan ook ‘te vroeg’ geboren, terwijl in werkelijkheid de teef gewoon keurig 2 tot 4 dagen na de ovulatie was gedekt.

Met progesteron kun je vrij nauwkeurig bepalen wanneer de eisprong is geweest en dus ook wanneer de pups hoogstwaarschijnlijk geboren zullen worden. Alba heeft precies gepland dat het géén kerstkindjes zijn en ook geen Oudjaarkindjes.

Alba voelt zich geweldig, is speels, ontzettend aanhankelijk en lijkt erg tevreden met zichzelf (nog iets meer dan anders). Natuurlijk zien we nog niks aan haar en blijft het gokken of ze wel of niet drachtig is, maar we hebben geen reden om aan te nemen van niet.

Even gekopieerd van de blogpost van haar eerste dracht:

In de eerste week van de dracht worden de rijpe eicellen bevrucht door de spermacellen. Dit gebeurd in de eileiders. De eicellen, die inmiddels uit 2 cellen bestaan, gaan vanuit hier richting de baarmoeder. Van 2 cellen groeien ze tot 4 cellen.

De komende week worden de 4-cellige ‘pups’ 64 cellen groot en zullen zij afreizen naar de baarmoeder.
De eicellen worden kiemblazen genoemd. In de 3e week, meestal op dag 19, nestelen de kiemblazen zich echt in de baarmoederwand. De kiemblazen worden dan embryonale blazen en vanaf dan wordt er gesproken over embryo’s.

Alba is gedekt!

Al een tijdje waren we ons erop aan het voorbereiden: Alba’s loopsheid. Een paar weken ervoor al begonnen met foliumzuur en L-lysine door het eten, naast de supplementen die we altijd al geven.
Zoals meestal werd Alba keurig op tijd loops, waarna een intensieve tijd begon. Aan de ene kant moet je ‘ineens’ dingen regelen, aan de andere kant is het vooral wachten. De reis moet gepland worden, maar dat kan pas last minute als de progesteron test aangeeft dat het ideale dektijdstip nadert.
We hebben van zowel Lotus als Alba een ontlastingsmonster opgestuurd voor wormonderzoek, er zijn bij geen van beiden wormeitjes gevonden. Dat testen we sowieso regelmatig, maar met oog op eventuele pups extra belangrijk.

Alba’s gedrag zorgde ervoor dat we toch maar eerder dan we eigenlijk hadden bedacht voor de eerste test gingen, maar de progesteron waarde was nog laag. Ook de tweede test gaf nog een lage waarde, ondanks dat we op basis van haar eerste nest hadden verwacht dat we dan wel bijna zouden moeten gaan reizen. Toen op zaterdagochtend de waarde dan ineens wel hoog genoeg was, was het toch even stressen.
Stiekem hoopte ik ook dat we nog net naar de Barbet clubmatch zouden kunnen maar helaas! Dus snel alle spullen gepakt en iedereen op de hoogte gebracht die ons ging helpen.

Lotus mocht logeren bij haar zus Norah en haar familie, Wendy regelde een B&B voor ons, Karen was zo lief om ook naar Wendy te komen en ons zo een flink stuk reizen te besparen.
Nadat we Lotus hadden afgezet en we een lekkere kom soep hebben gegeten bij de familie Van Loon, zijn we naar de boot gereden. Bleek dat ik in m’n haast niet vanuit Duinkerken maar vanuit Calais had geboekt! Oeps, blond momentje… Gelukkig is dat niet veel verder en waren we keurig op tijd.

Wendy had een B&B voor ons geboekt, terwijl wij onderweg waren. Gelukkig hadden we wifi op de boot, dus konden we overleggen.
De reis vanaf Dover verliep goed, maar het was slecht weer en dan moet je ook nog links rijden. Gelukkig deed Wouter dat weer geweldig. Het tijdsverschil zorgde voor wat verwarring – past het navigatie systeem nou wel of niet de tijd automatisch aan? – dus ook dat gaf wat stress. We kwamen best laat aan bij de B&B maar de eigenaren verwelkomden ons met open armen en een kop hete thee.

Op zondag en maandag hebben Claude elkaar ontmoet, ze vonden elkaar weer erg leuk. Na wat oefen-pogingen, is er een goede dekking geweest.

Missie geslaagd, dus weer op de terugweg naar Nederland.
De voorspelde storm viel gelukkig erg mee in het gebied waar wij zaten, het enige wat we gemerkt hebben is dat de ferries op de terugweg niet op schema gingen en veel vertraging hadden. Daardoor waren we ook pas na 12 uur ’s nachts bij Annemarie en Cornald om Lotus weer op te halen, maar gelukkig vonden ze dat niet erg. Lotus was in goede handen, maar ik was wel blij haar weer bij ons te hebben!

Litter announcement Alba x Claude tekst

Rond de 4 weken dracht, zullen we een echo laten maken van Alba’s buik. We hopen en verwachten dat de jongste Nuphar’s telgen te zien :-)!

Douai, 12 en 13 oktober

Vorige weekend zijn we naar Noord-Frankrijk gereden naar de show in Douai, waar we onze Engelse Barbet-vrienden Wendy & Julian met Martha en Hallie (en Hallies eigenaar) en Annette & Karen met Claude en Anouk hebben ontmoet. De grootste reden om te gaan was om Claude te ontmoeten, de reu die de vader van Alba’s tweede nestje zal worden.

Het was een gezellig weekend, ondanks dat het op zondag héél druk in de zaal was en de keurmeester enorm uitliep met de keuringen.

Beide dagen was Lotus Beste Jeugdhond van het Ras en deed ze het super in de erering. Alba was zaterdag Best Of Breed en werd zelfs 3e in de sterke groep!

Helaas hadden we op zaterdag de tijd niet om foto’s te nemen van Claude en Alba, en op zondag regende het zó ontzettend hard dat het onmogelijk was. Het belangrijkste is dat Claude heeft laten zien over een absoluut geweldig temperament te beschikken, naast dat hij een goed gebouwde hond is. De Engelse honden zijn geen shows gewend en de Franse shows zijn altijd erg luidruchtig maar geen van de honden was ook maar een beetje onder de indruk. Claude was super relaxed, vriendelijk en braaf.
Hij heeft een mooie maat, goed front met goed gevulde voorborst, heel veel bone, mooie benen en voeten en hij kan goed bewegen. We hebben nóg meer vertrouwen in hem als een goede partner voor Alba.

Hier wat foto’s van de show:
Blog IMG_9698
Blog IMG_9729
Blog IMG_9787
Blog IMG_9818
Blog IMG_9821
Blog IMG_9909
Blog IMG_9930
Blog IMG_9958

1 jaar oud!

Vanavond is het een jaar geleden dat om 19.04u Dolce als eerste pupje van Alba’s A tot H-nest geboren werd. Om 22.14u werd Benji als laatste geboren en was Alba’s Achttal compleet.
We kunnen ons bijna niet voorstellen dat het alweer een jaar geleden is, aan de andere kant weten we al bijna niet beter dan dat Lotus hier de boel ook onveilig maakt.

Happy First Birthday tekst

Alle pups maken het goed, het zijn gezonde, blije jonge honden die lol in het leven hebben. We hopen dat ze nog heel veel verjaardagen in goede gezondheid gaan meemaken.

Lieve Dolce, Norah, Philou, Lotus, Billy, Thibault, Nessa en Benji: gefeliciteerd met jullie eerste verjaardag! 

6 maanden!

De tijd vliegt. Het lijkt de dag van gisteren dat we elkaar aankeken en zeiden ‘nu gaat het echt gebeuren, Alba is loops!’. De dag van gisteren dat we op de boot stapten naar Engeland. De dag van gisteren dat Alba Ooli leuk genoeg vond voor 2 geslaagde dekkingen. De dag van gisteren dat we zeker wisten dat ze drachtig was. De dag van gisteren dat we op de echo dan ook daadwerkelijk ‘pupjes’ zagen. De dag van gisteren dat we de eerste pup onder onze handen voelden bewegen in Alba’s buikje. De dag van gisteren dat ik de hele nacht met een hijgende Alba op mijn buik op de bank heb gelegen. De dag van gisteren dat de eerste pup in haar Bia-bed ter wereld kwam zó mijn handen in.

En toch is dat laatste al 6 maanden (en bijna 2 uur) geleden!

Wij wensen alle puppen een hele fijne half-jaarsdag toe, dat ze maar minsten net zo verwend worden als alle andere dagen!

De laatste vliegt ook uit…

… Philou was gisteren de laatste van de pups die verhuisde. Een dubbel gevoel, weer een familie die je heel blij maakt met hun nieuwe huisgenootje maar voor ons echt het eind van een tijdperk. Het waren 12 intensieve weken met de pups en dan tel ik de 9 weken van de dracht nog niet mee.
Maar ook Philoutje is in een prachtig huis terecht gekomen bij haar geweldige nieuwe gezin waar ze zich ongetwijfeld snel helemaal thuis voelt.

Helaas ben ik vergeten om een foto te maken van het hele gezin inclusief Philou maar ik kan wel foto’s laten zien van de leuke cadeautjes die wij kregen! Philou-in-vogelvlucht mokken en heerlijke chocolaatjes.

Afscheid van Dolce

Afgelopen zondag hebben we Dolce naar haar nieuwe huis in Bergen gebracht. Na al die lange weken bij ons, vond ik het wel heel zwaar om haar achter te laten. Maar ze heeft een prachtig huis met een geweldige familie die ontzettend blij waren haar eindelijk te verwelkomen na hun vakantie.
Dolce voelt zich al aardig thuis bij haar nieuwe baasjes. Wij zijn al in de agenda aan het kijken voor een date om met de puppendames en hun moeder het strand te bezoeken!


Dierenpark Amersfoort

Tja, als je er zó dichtbij woont, ‘moet’  je haast wel he! Vandaag met de 3 puppendames en Alba naar de dierentuin geweest. Met 3 pups, hoe braaf ze ook zijn, is het wel even een opgave maar ik moet zeggen dat ze zich perfect hebben gedragen!

Ze vonden alles prachtig, zowel in als buiten de verblijven. Dolce, Philou en Lotus hebben hun ogen uitgekeken. De bruine beren waren aan het badderen, de parelhoenders vonden dat de pups wel heel spannend waren dus hebben aardig ‘gescholden’ tegen ze, de zebra’s kwamen naar het hek toe, Lotus vond de mara’s heel leuk en op weg naar de uitgang kwamen alle capucijnaapjes eens dichtbij bekijken wat er nu toch voor hun verblijf stond. Tussendoor even wat gedronken en gelegen, wat de dames ook heel braaf deden.
Ze hebben het geen moment eng gevonden, maar wel spannend natuurlijk want ze liggen nu helemaal uitgeput te slapen.

Ik had geen camera mee, dat wordt toch niets met 3 puppen én Alba, maar bij de ingang staan altijd fotografen dus bij binnenkomst hebben we deze foto laten maken:

Een wereldreis voor Nessa

Gisteren hebben we een lange, spannende dag achter de rug. Die begon ’s morgens vroeg toen we Nessa naar Hoofddorp hebben gebracht, waar zij door de mensen van Zoo Logistics opgevangen werd. Dit bedrijf zorgt dat dieren die met het vliegtuig moeten reizen goed verzorgd onderweg gaan. Nessa heeft in de auto geen piep gegeven en ook in de wachtruimte op het kantoor, terwijl wij de papierhandel afhandelden, was ze ontzettend braaf.

We vonden het enorm zwaar om haar af te geven, hoe goed je ook weet dat ze heel goed weten wat ze doen en dat dit veel beter is dan zelf afgeven op het vliegveld. Ik heb dan ook flink gehuild op de terugweg zal ik eerlijk toegeven.
De rest van de dag is er weinig nuttigs uit mijn handen gekomen, behalve regelmatig kijken op de vlucht-checker hoe ver ze al was en of ze nog op schema lagen. Ik kreeg keurig een mail nadat het vliegtuig vertrokken was, dat ze aan boord was en dat alles goed gegaan was. Judy werd gebeld om nogmaals te checken dat ze Nessa af kwam halen.
Gelukkig heb ik ook de hele dag contact gehad met Judy, die natuurlijk in Amerika net zo gespannen aan het wachten was als ik.

Gisteravond kwam het verlossende woord dat ze geland én afgeleverd was bij de balie. Na nog een boel papieren rompslomp kwam daarna ook de eerste foto van Judy met Nessa in haar armen. Wederom reden voor tranen, alsof ik die nog niet genoeg had laten vloeien maar dit keer van opluchting!

Nessa heeft het allemaal glansrijk doorstaan: haar benchje was op een enkel plasje na nog schoon, ze had zelfs nog water en ze vertoonde geen enkel teken van stress. Good Girl!

Op de boerderie – deel 2

Gisteren hebben we Alba een middagje te spelen (nou ja, slapen) gebracht bij haar Tante Sera. De 4 gezusters hebben we meegenomen naar Lopik waar Thibault woont.
Thibault was heel blij ons te zien, ontzettend leuk om zo begroet te worden (die krassen in m’n nek trekken wel weer weg!). Ook zijn zusjes werden enthousiast begroet. We hebben een heerlijke middag doorgebracht, de pups hebben gespeeld tot ze er letterlijk bij neervielen.

Intussen hebben ze allerlei dieren ontmoet, de paardjes en de kippen, de cavia’s en konijnen en de schaapjes.
Natuurlijk hebben wij uitgebreid geknuffeld met Thibault! Hij vond het duidelijk leuk om met z’n zussen te kunnen ravotten. Wel mooi om te zien dat hij al duidelijk gewend is aan alle prikkels en bv. de konijntjes al veel makkelijker kan negeren.
Familie Vos, nogmaals dank voor de gezellige middag! Tot snel weer :).