Tagarchief | Ooli

Genieten

Het is hier puur genieten. Alba ontwikkeld een routine met de pups, zo mooi om te zien hoe makkelijk ze het moederschap opneemt. Natuurlijk houden wij alles in de gaten en helpen we haar ook maar ze doet eigenlijk heel veel uit zichzelf en wij passen ons aan.
Alba is ook al wat verschillende posities aan het uitproberen:

De verschillen tussen de pupjes worden ook al iets duidelijk: de ene wil persé bij mama liggen, een ander ligt regelmatig uit zichzelf wat van de groep af, nog weer 1 tijgert stelselmatig de verkeerde kant op en we hebben er 1 die heel graag ergens overheen gedrapeerd ligt te slapen. Of dat nou de handdoek, Alba’s poot, een broer of zus of een warmwaterkruik is, maakt niet zoveel uit.

De grootste en de kleinste reu (lichtblauw en donkerblauw)

Teefje Geel is een lachebekje:

Teefje oranje probeert ook vast hoe je het allerlekkerste kan slapen

Teefje paars weet al hoe ze het lekkerst slaapt, namelijk ergens overheen:

Reutje lichtblauw viel in slaap op mijn hand:

Happy Family

Alles gaat goed met Alba en de 8-ling. Elke pup is aangekomen, minstens 8% van hun geboortegewicht, de meesten rond de 10% en 1 (de dame met het oranje bandje) zelfs 16%. Ook het kleine reutje, donkerblauw, is goed aangekomen met 10%. We wegen hem meerdere keren per dag en ook vanmorgen was hij alweer aangekomen.
Alle pups zijn tevreden, ze glimmen als spiegeltjes. Alba zorgt dan ook erg goed voor ze, ze poetst ze tijdens het drinken, zorgt dat ze plassen en poepen. Het blijft een fantastisch wereldwonder om te zien hoe een teefje direct weet wat ze moet doen.

Alba is gelukkig ook een hele ontspannen moeder, ze is veel bij de pups maar ligt ook regelmatig even buiten de bak. Ze gaat zonder veel moeite mee plassen en een kort wandelingetje, al wil ze als ze éénmaal geplast heeft snel weer terug naar huis!
Als Alba niet bij de pups ligt, zorgen we dat ze wel een beetje bij elkaar blijven liggen. Nou doen ze dat wel uit zichzelf maar de kist is vrij groot dus we ‘perken’ de ruimte wat in met handdoeken.
Het achttal gezellig bij elkaar (geel ligt verborgen onder groen):

Meisje Paars

Meisje Rood

Lekker op elkaar:

Reutje Groen

Lekker soezen tussen de voedingen door:

Reutje Lichtblauw

Happy Family

Nuphar’s Proudly Presents:

Hier zijn ze dan, de 8 pups van Alba! Hun stamboomnamen zullen oplopend het alfabet doorgaan, op volgorde van de geboorte, dus voor dit nestje van A tot H. Veel fokkers kiezen voor een letter per nestje, maar ik denk niet dat wij 26 nestjes gaan fokken in ons leven. Wie weet zullen we wel 26 pupjes fokken en komen we misschien nog eens bij de Z ;).
Wat de namen gaan worden, blijft nog even ‘geheim’ tot ze ook door de Raad van Beheer goedgekeurd zijn.

Nuphar’s A…
Bruin teefje met witte aftekeningen
Nuphar’s B…
Bruin teefje

Nuphar’s C…
Bruin teefje

Nuphar’s D…
Bruin teefje met Irish markings

Nuphar’s E…
Zwart reutje

Nuphar’s F…
Zwart reutje

Nuphar’s G…
Zwart teefje met witte tenen

Nuphar’s H…
Zwart reutje

GEBOREN!

Ze zijn geboren! Na een lange aanlooptijd waarbij Alba gisteren begon met hijgen en puffen was er om 18.55u de eerste perswee en om 19.04u de eerste pup. Geboren in Alba’s favoriete ligplek, haar Biabed. Daarna in flink tempo door naar nummertje 8!

19.04u, pup 1, bruine teef, 196 gram, kopligging, LICHTROZE
19.50u, pup 2, bruine teef, 180 gram, kopligging (?), GEEL
20.17u, pup 3, bruine teef, 206 gram, stuitligging, PAARS
20.44u, pup 4, bruine teef met Irish markings, 204 gram, stuitligging, ROOD
21.07u, pup 5, zwarte reu, 218 gram, stuitligging, GROEN
21.23u, pup 6, zwarte reu, 148 gram, kopligging, DONKERBLAUW
21.40u, pup 7, zwarte teef, 196 gram, geen idee van ligging, ORANJE
22.14u, pup 8, zwarte reu, 232 gram, kopligging, LICHTBLAUW

Alba heeft het geweldig gedaan en is heel attent. Nog wat onhandig maar al echt een moedertje. We zijn zo ongelovelijk trots op ons meisje!

Mijn honden-mentor, Elly Weijenborg-Weggemans, heeft ons vanaf pupje 3 bijgestaan. Voor mijn gemoedsrust heel erg fijn!

Morgen foto’s, voor nu eerst even lekker rust in de tent en genieten van de puppengeluidjes.

De Werpvilla

Gisteren hebben we de werpkist opgehaald die we mogen lenen van Cor en Jannie van Rottweiler-kennel ‘Van Zopian‘.
Het is een prachtige, grote kist waarin Alba alle ruimte heeft. Het is meer een werpvilla!

Alba heeft de kist gisteravond heel uitgebreid besnuffeld. Zo af en toe loopt ze er even doorheen. Maar ze vind lekker in de tuin genieten van het mooie weer (en de iets lagere temperatuur) belangrijker momenteel.

Voor nu hebben we haar kussen erin gelegd, maar alles staat klaar voor als ze gaat bevallen. Naast de kist staan de doosjes met alles wat we maar nodig kunnen hebben voor moeder en pups. Net buiten beeld staan alle handdoeken, celstof onderleggers, etc.

Het gaat waarschijnlijk nog wel een paar dagen duren (vandaag is dag 59 geteld vanaf de 1e dekking), maar wij zijn in elk geval voorbereid :).

3 kilo

Vanmorgen hebben we Alba gewogen, bij de dierenwinkel waar we haar aan het begin van de dracht ook gewogen hebben. Onze eigen weegschaal is zo’n ouderwets ding met een wijzertje dus niet erg precies. Om te kunnen vergelijken moet je natuurlijk wel elke keer dezelfde weegschaal gebruiken, dus vandaag weer even langs de winkel.

Alba vind het daar altijd erg leuk en wil graag naar de konijntjes kijken. Dat mag, maar rustig en dat valt soms niet mee.

Op de weegschaal zitten vind Alba ook prima, want dat levert een koekje op. Ze is 3 kilo aangekomen!

Dat lijkt ons een prima getal voor deze tijd van de dracht.
Uitgaande van 8 pups zoals de echo ongeveer aangaf, met een geboortegewicht van 300 gram (wat aan de flinke kant zou zijn), zou ze aan het eind van de dracht zo’n 2,4 kilo pups meedragen. Het vruchtwater en de placenta’s wegen ongeveer hetzelfde als een pup, zeggen ‘de boekjes’. Dan zou ze in totaal 5 tot 6 kilo aan moeten komen in de totale dracht.

Dan zouden we nu op de helft zitten. In de laatste 1/3e van de dracht vindt nog 2/3e van de groei van de pups plaats, nog 2 weken van groei te gaan.

Week 8

Alba heeft de 7e week weer doorstaan en vanaf vandaag begint de 8e week van de dracht.
Haar buik lijkt iets minder hard te  groeien, maar dat komt waarschijnlijk doordat de pups van plaats veranderd zijn in de buik. Alba heeft 1 avond wat last van haar buik gehad, waarschijnlijk door de stoelendans daarbinnen. Al die pups nemen plaats in beslag: de darmen, blaas en andere organen moeten maar even inschikken.

Gelukkig is ze voor de rest vrolijk en eet ze redelijk goed. Wandelen gaat soms wat moeizaam, meestal gaat ze enthousiast van start maar als de energie even op is blijft ze stilstaan. En dan is het net een ezel: geen beweging in te krijgen. Dan staat ze wat wazig voor zich uit te staren, misschien bewegen de pups dan wel? We doen het rustig aan en zo houdt ze de wandelingen goed vol.

Vandaag was er een puppy-party gaande denk ik: arme Alba lag te steunen en kreunen, ze lag op haar zij te strekken en boos met ‘r staart te slaan.  Na een wandelingetje door de wijk was alles weer rustig.
We komen een beetje in het stadium dat we het zielig beginnen te vinden, hoewel ze echt (nog) niet tonnetje rond is.

Nog 2 weken te gaan!

Week 6

Alba is alweer begonnen aan week 6 van de dracht, time flies!

In deze week beginnen de pups aan de echte groei en zal de dracht ook steeds duidelijker te zien zijn. De baarmoederhoorns vullen zodanig dat ze in de buikholte een andere positie moeten aannemen, daar kan Alba zich een paar dagen wat minder prettig door voelen.

De embryo’s groeien tot zo’n 45 mm en wegen ongeveer 6 gram.

Ter illustratie weer een plaatje van internet, een honden-embryo op 39 dagen:

DRACHTIG!

Jaaaaaa, het is nu echt officieel: Alba is drachtig!
Vandaag zijn we voor de echo in Sleeuwijk geweest. Zodra het apparaat contact maakte met Alba’s buik sprongen er 3 vruchtblaasjes in beeld!

Het zag er allemaal heel goed uit, goed ontwikkeld en van goede grootte. Na meerdere keren tellen, heeft de dierenarts het maar gehouden op 8. Het aantal maakt ons niet echt uit, maar het was wel heel mooi om te zien hoe ze tellen. Echt een vak apart.
Nog mooier vond ik het zien kloppen van zo’n klein hartje, echt heel erg bijzonder.

We hebben foto’s van de mini- Albooli’s:


En het mooiste: de video’s! Als je goed kijkt, kun je de hartjes zien kloppen!

Week 5

De afgelopen week, de 4e week van Alba’s dracht, was niet de beste week tot nu toe. Alba at slecht, inmiddels gelukkig wat beter, waardoor haar darmen aardig van slag waren. Ze voelde zich gelukkig niet ziek en we weten dat het er allemaal bijhoort maar toch maak je je wat zorgen.

Gelukkig voelt ze zich sinds donderdag alweer beter, ze eet weer redelijk maar vooral de dingen waar zij zin in heeft. Tja: what the Diva wants, the Diva gets… ;-).

Gisteren zijn we op bezoek geweest bij een aanstaande pupkoper. We vonden het heel leuk om na een bezoek aan ons, ook al eens een kijkje te nemen in het huis waar hopelijk in augustus een kind van Alba gaat wonen. Alba vond het even leuk en heeft genoten van een lekkere wandeling in de omgeving.
Ze is er wel helemaal moe van, vandaag wel eventjes door het bos gewandeld maar Alba had duidelijk weinig  behoefte aan een echte wandeling.

De afspraak voor de echo is gemaakt, ik hoop dat we begin volgende week het eerste bewijs van leven kunnen tonen.

In deze week veranderen de pupjes weer een heleboel: van ‘gekkootjes’ worden het steeds meer pupjes. De organen zijn bijna ‘af’. Zaken als tanden, snorharen, tenen en nagels worden duidelijker. De ogen krijgen oogleden. Het huidpigment wordt aangelegd: als we nu binnenin konden kijken zouden we kunnen zien hoeveel zwarte en hoeveel bruine pupjes Alba gaat krijgen, en of ze aftekeningen hebben.
Aan het eind van de week zijn ze 30 mm groot. De hoeveelheid vruchtwater neemt ook toe.

Vanaf de 5e week kunnen wij ook meer aan Alba gaan zien, de tepels kunnen al dikker worden en door de groei van de pups en de aanmaak van het vruchtwater zal het ook van buitenaf duidelijker worden dat ze drachtig is.

Nu de pups goed vastgehecht zijn, zijn ze redelijk goed beschermt en hebben invloeden van buitenaf minder invloed.
Het valt ons op dat Alba sinds een paar dagen weer iets meer rolt buiten en ook een galopje kan er soms weer af. Dat deed ze vanaf dag 1 na de dekking bijna niet meer, het is net of ze voelt dat het nu weer kan zonder dat haar pups er last van zouden kunnen hebben.