Gisteren hebben we een lange, spannende dag achter de rug. Die begon ’s morgens vroeg toen we Nessa naar Hoofddorp hebben gebracht, waar zij door de mensen van Zoo Logistics opgevangen werd. Dit bedrijf zorgt dat dieren die met het vliegtuig moeten reizen goed verzorgd onderweg gaan. Nessa heeft in de auto geen piep gegeven en ook in de wachtruimte op het kantoor, terwijl wij de papierhandel afhandelden, was ze ontzettend braaf.

We vonden het enorm zwaar om haar af te geven, hoe goed je ook weet dat ze heel goed weten wat ze doen en dat dit veel beter is dan zelf afgeven op het vliegveld. Ik heb dan ook flink gehuild op de terugweg zal ik eerlijk toegeven.
De rest van de dag is er weinig nuttigs uit mijn handen gekomen, behalve regelmatig kijken op de vlucht-checker hoe ver ze al was en of ze nog op schema lagen. Ik kreeg keurig een mail nadat het vliegtuig vertrokken was, dat ze aan boord was en dat alles goed gegaan was. Judy werd gebeld om nogmaals te checken dat ze Nessa af kwam halen.
Gelukkig heb ik ook de hele dag contact gehad met Judy, die natuurlijk in Amerika net zo gespannen aan het wachten was als ik.

Gisteravond kwam het verlossende woord dat ze geland én afgeleverd was bij de balie. Na nog een boel papieren rompslomp kwam daarna ook de eerste foto van Judy met Nessa in haar armen. Wederom reden voor tranen, alsof ik die nog niet genoeg had laten vloeien maar dit keer van opluchting!

Nessa heeft het allemaal glansrijk doorstaan: haar benchje was op een enkel plasje na nog schoon, ze had zelfs nog water en ze vertoonde geen enkel teken van stress. Good Girl!