Archief

Midweek Belgie

Vorige week zijn we met Wouters ouders en hun hond Bijke een midweek naar Belgie geweest, in Bouillon in het zuiden van Belgie. Lekker even een paar dagen helemaal weg in een prachtig huisje met een mooie omheinde tuin.

We hebben de markt in Sedan (net over de grens met Frankrijk) bezocht, heerlijk gegeten, genoten van de houtkachel, met de honden het dierenpark in Bouillon gezien en vooral veel gerelaxed. De honden hebben heel erg veel gespeeld in de tuin.

Zoals op de bordjes in het dierenpark te lezen stond: ‘Animaux dangereux’ ;-).

Nog een paar Engeland foto’s

Op m’n iPhone kwam ik nog een paar foto’s tegen die ik gemaakt heb tijdens ons tripje naar Engeland voor Alba’s dekking.

The White Cliffs of Dover, uitzicht vanaf de ferry op vrijdagochtend.

Wouters Fish and Chips van zaterdag, een echte Engelse Pub-lunch.

En waar we wel erg om moesten lachen: in het Verenigd Koninkrijk heeft Alba haar eigen televisiestation. Namelijk BBC ALBA, die voornamelijk in Gealic uitzend.

Weer thuis

Zo, na een spannende week die eindigde met een reis naar Engeland zijn we vannacht weer thuis aanbeland en gaat het ‘gewone’ leven weer beginnen.

We hebben natuurlijk de puppymensen op de hoogte gehouden, maar naast al het andere geregel is het blog er wat bij in geschoten.
Om een lang verhaal iets korter te maken, op maandag hebben we de eerste progesterontest gedaan en die was 1.4 dus nog vrij laag. De praktijk stelde voor om donderdag weer te prikken maar gezien Alba’s gedrag tijdens vorige loopsheden waren we bang voor een snelle stijging. Aangezien een reis naar Engeland in tijd-opzicht niet erg ingewikkeld is maar wel iets meer voorbereiding vraagt dan bv. Frankrijk, wilden we liever iets vaker testen dan ineens te moeten haasten of, nog erger, misschien ‘het’ moment wel missen.
Op woensdag was de waarde 4.6, dus heel dichtbij de eisprong. Nog steeds redelijk volgens schema en nog geen reden om in de auto te springen.
Donderdag weer geweest en ons gaan voorbereiden op de reis op vrijdag. Of het vroeg weg of op ons gemak werd, hing af van Alba’s progesteronwaarde. Die bleek 7.6 dus een aardige sprong omhoog en reden om tempo te maken zodat we nog vrijdag konden kijken of het tot een dekking zou komen.

Boot geboekt, anti-zeeziek-pilletjes gekocht, spulletjes bij elkaar gelegd en nog een paar uur slaap gepakt, en vervolgens om 3 uur gaan rijden richting Duinkerk. Gelukkig ging alles weer soepel met inchecken en de reis verliep ook soepel. Alba heeft geslapen in de auto en wij hebben na wat ontbijt (Full English voor Wouter) ook nog wat geslapen.
In Engeland was het rustig op de weg, waarschijnlijk deels doordat de benzine-tank-chauffeurs dreigden te gaan staken, en het links rijden ging gelukkig ook weer prima. Bij Annette eerst de pupjes, de 5 (helaas is er 1 overleden van Ebene) Barbetjes en de 10 Spinones, bewonderd. Het blijft zo bijzonder om te zien, vooral hoe ongelovelijk relaxed de moeders waren.

Daarna met Annette naar Wendy, waar we Sue en Ooli ontmoetten. Alba en Ooli waren direct weer dol op elkaar en er is een goede dekking geweest met een koppeling van 20 minuten. Na een heerlijk diner en een heleboel honden-praat weer naar ons tijdelijke huisje bij Annette gegaan.

Op zaterdag hebben we de prachtige omgeving wat verkend na een ochtendje bijkomen. Het is een schitterend gebied met heel veel historische dorpjes en stadjes. Alba vond het ook mooi en is door heel veel mensen aangehaald en bewonderd. Ook in de pub waar we wat gegeten hebben kwam iedereen haar even aaien.

We vonden wel dat ze opvallend ongeïnteresseerd was in andere honden, waar ze juist tot en met de dag ervoor énorm alert was en heel erg flirterig was. Ook de Spinone-reu van Annette die door het hekje kwam snuffelen, leek minder interesse te hebben en op zondagochtend bromde Alba zelfs tegen hem.
Tijdens het heerlijke diner zaterdagavond en de gezellige avond met Wendy en Julian erna, hadden we ons dus al een beetje voorbereid op geen 2e dekking. Geen probleem als dat zo was, er was tenslotte een goede dekking geweest en er zijn nesten pupjes geboren van minder ;-).

Maar Alba had haar zinnen gewoon gezet op Ooli na vrijdag want zo weinig interesse als ze leek te hebben, zo blij was ze om hem weer te zien! Slimme meid was het gewoon eens met onze keuze. Het resultaat was weer een goede dekking.
Tijdens de feestelijke lunch hebben we een fles bubbels open gemaakt die Alba in 2010 gewonnen heeft op een show in Duitsland. Voor de chauffeurs een klein glaasje maar de toost op Barbetpuppies was hopelijk op zijn plaats!

Daarna begonnen we aan de reis terug. Nog nét de boot van 6 uur (Engelse tijd) gehaald die vervolgens alsnog een half uur later vertrok door een ongelukje, maar Alba was moe en tevreden van het hele weekend dus die heeft weer heerlijk geslapen. Eenmaal in Duinkerk naar huis terug en na een korte nacht vandaag een beetje uitgeslapen.

Nu begint het lange wachten om te zien of de reis resultaat heeft gehad.
We hebben een erg gezellig weekend gehad en zijn weer enorm geholpen door Annette&Jim, Sue en Wendy&Julian. De manier waarop alles gaat, van logeerplek tot goede gesprekken en het dekken zelf, is geweldig en we zijn dan ook heel erg blij met hun steun en hulp. We hopen op een gezond, mooi nestje over 9 weken uit deze prettige samenwerking!

Wie moest er ook mee op vakantie?!

Alba's trouwe fans weten het wel: haar Cavia! Zonder Caaf geen vakantie, zelfs liever zonder Caaf geen show… Alba mag graag slapen met Cavia in haar bedje en je even uitleven op die arme Caaf is ook een regelmatig terugkerend ritueel. Natuurlijk moest de Caaf ook eens op de foto dus hieronder een paar foto's mxe9t Cavia.

24 juni: World Dog Show in Herning (DK)

Donderdag was het zover, Alba en Fenya waren aan de beurt op de World Dog Show. Hoewel de show zo 'dichtbij' voornamelijk een goede reden was voor een gezellige vakantie vonden we het toch ook wel heel spannend om dan daadwerkelijk mee te doen op de show.
We zijn donderdagochtend vroeg vertrokken zodat we ruim de tijd zouden hebben. We hadden alles goed bekeken op de plattegronden die de oragnisatie ons had gestuurd, omdat de ringen waarin Alba en Fenya gekeurd zouden worden in verschillende hallen lagen. Gelukkig was dat erg makkelijk te lopen en zat er aardig wat tijd tussen de 2 keuringen dus hebben we geen problemen gehad.

Bij aankomst zijn we eerst langs de ring van de Barbets gaan zitten, die werden namelijk om half 10 als eerste ras gekeurd. Er waren 24 Barbets ingeschreven, waarvan 2 later absent bleken. Dat is een enorm aantal voor een ras waarvan geschat wordt dat er nog tussen de 500 en 800 op de wereld zijn (ik hoop inmiddels richting de 800 aangezien er meer en meer toegewijde fokkers bijkomen).
Alba stond in een Jeugdklasse waarin 4 teefjes waren ingeschreven, 1 ervan bleek absent.

De keurmeester, een Portugese mevrouw, schijnt een gerenomeerd waterhonden keurmeester te zijn (ze keurde dan ook de Portugeze Waterhonden na de Barbets) maar ik moet eerlijk zeggen dat ik dat in haar keuring niet echt heb kunnen terug vinden. Handelingen zoals het bekijken van de verhoudingen van het hoofd, voelen naar een crochet (het 'haakje' aan het eind van de staart) en de zwemvliezen tussen de voeten heb ik haar niet zien doen, terwijl dat kleine voorbeelden zijn waar een rasspecialist naar zou kijken.
Het werd de keurmeester ook niet makkelijk gemaakt met honden van zeer diverse types en nog diversere vachtsoorten danwel vachtverzorging (van uitgekamt tot dreadlocks).

Tegen de tijd dat Alba aan de beurt was, was ik inmiddels xf3p van de zenuwen. Slaat natuurlijk nergens op, om nerveus te zijn alleen omdat het een Wereldshow is: iedereen kan inschrijven dus het is eigenlijk niet anders dan andere shows.
Maar gelukkig waren de zenuwen ook weg zodra we de ring in stapten, waar Alba zich weer toonde als een volleerd showhondje.

Ze mocht als eerste bij de keurmeester komen, die haar heel kort bevoelde waarna we een recht op en neer mochten lopen en een rondje. Van de ringmeester kregen we een paars lintje uitgereikt, wat betekend dat Alba een U had gekregen!
De eerste hindernis genomen, dit was het resultaat wat we van te voren graag wilden (alles was er bij zou komen, is leuk maar die U vonden wij het belangrijkst).
De 2e hond in de klasse, Alba's mooie zus Dior, kreeg ook een U. Het 3e hondje kreeg een rood lintje, ofwel een ZG.
Na nog een rondje gaf de keurmeester mij een rood lintje, wat betekend dat Alba haar klasse had gewonnen!

Alba mocht nog terugkomen voor het CAC, maar zoals verwacht won ze deze niet tegen de veel volwassenere teefjes die er ook stonden.
Daarna dachten wij dat we klaar waren. Gelukkig stonden we nog even te praten en lag Alba nog niet in haar bench want voor het BOB werd ze nog terug geroepen! De keurmeester heeft nog wel heel goed naar Alba gekeken maar koos voor de volwassen teef voor BOS en de reu voor BOB.

Wel kreeg Alba nog een beker en een rozet met haar nieuwe titel erop: JUNIOR WORLD WINNER 2010! <img

Alle prijsjes bij elkaar (de beker, de rozet en Alba's lintjes): 

Bij de stand van Viyo kregen we nog een leuke handdoek met Alba's nieuwe titel erop.
We kregen ook een kaartje om foto's te laten maken bij de professionele fotografen van de show, het resultaat:

Wij zijn heel erg trots op Alba's jeugdtitels die ze in een paar maanden tijd heeft verzameld. Alba's officiele naam is inmiddels Quacixebndas Alba Aqua-Aura NJK*, Dts.J.Ch.*, EJS'10, JWW'10

(* we wachten nog op het diploma van het Duits Jeugdkampioenschap en het Nederlands gaan we aanvragen, maar ze heeft alle benodigde resultaten gehaald)

Onze eigen landenstrijd

Waar de rest van de wereld naar de voetbal wedstrijden keek (en Wouter en Debby ook wel), waren wij getuigen van een heel eigen landenwedstrijd: Frankrijk – Schotland!

Alba en Fenya zijn aardig aan elkaar gewaagd, meestal wint Fenya het in het spel maar we hebben de afgelopen week gezien dat Alba ook haar mannetje (vrouwtje) kan staan als ze dat nodig vind. Ik denk dat de stand aan het eind van de week gelijk was ;-)!

Hier een impressie van het toernooi:

Ik wil vooral wijzen op de foto rechtsboven. Alba's nieuwste techniek heet 'death by tail': je wikkelt gewoon je staart om je tegenstanders nek in de hoop dat je haar zxf3 kan tegenhouden in je voorpoten te bijten :-)!

Denemarken!

Zondagochtend in de vroege morgen zijn we teruggekomen van een weekje vakantie in Denemarken. Op zaterdag 19 juni heel vroeg werden wij (Anne, Wouter en Alba) opgehaald door Nicole, Debby en hun honden (de Rhodesian Ridgebacks Kibali, Kazuni en Mangeni en de Korthaar Collies Fayden en Fenya). De reis verliep vlot op wat files in Duitsland na.
xc9xe9nmaal in Bork Havn was het kantoor waar we de sleutel voor het huisje op moesten halen ook zo gevonden, net als de supermarkt en het huisje zelf. Helaas bleek al snel dat de verhuurders niet 6 honden in het huisje wilden, ondanks al onze zorgvuldige communicatie vooraf. Nadat we duidelijk hadden gemaakt dat we het xe9cht gevraagd hadden en zij als antwoord alleen de reserveringsgegevens opstuurden, zijn we keurig geholpen en is er een huisje gevonden waar al onze viervoeters welkom waren. Binnen een uurtje waren we geinstaleerd in Skaven. Achteraf nog heel fijn ook want dit huisje lag dichterbij een wandelstrand!

We hebben genoten van het strand en de omgeving en verder eigenlijk vrij weinig gedaan. We hebben veel spelletjes Carcassonne gespeeld, een leuk spel wat nooit verveeld! Verder lekker gegeten en fijn in de sauna gezeten toen we eindelijk door hadden hoe deze aanmoest (Denen zijn geloof ik niet van de gebruiksaanwijzingen voor welk apparaat dan ook…).

Hieronder alvast een kleine selectie uit de actie-strand-foto's van Alba, waaruit wel blijkt hoe onze waterhond een zeehond wordt.

Lekker in het water:

Ik heb een bal gevonden, zomaar afgepakt van de Ridgebacks!
Snel begraven 😉

En nog even droogrennen:

Wij hadden nog wel een week willen blijven, Alba heeft genoten!

Vakantie in Zweden

Met kerst zijn we naar Janneke & Cor in Zweden geweest. Een heel avontuur voor ons xe9n Alba.
De eerste dag zijn we tot Frederikshavn (DK) gereden en hebben daar in een hotel overnacht. ’s Morgens vroeg met de boot naar G
xf6tenborg, een tochtje van 3 uurtjes. Daar aangekomen lag er al een dun laagje sneeuw, wat alleen maar meer werd naarmate we dichterbij Vistorp kwamen. Ondanks dat de navigatie het huis niet kende zijn we er toch gekomen, Alba ging direct spelen met Pien en Doris en merkte niet eens dat er sneeuw lag (wat ze nog niet eerder gezien had).

We hebben 2 heerlijke weken gehad, koud maar erg gezellig!

De eerste wandeling, door de sneeuw!

Kijk maar hoe diep de sneeuw al was, en er bleef maar vallen!

De drie musketiers Alba, Doris en Pien (die zich afvraagt waar haar warme winterjas gebleven is!)

Wxe1xe1r zijn we Alba?! In zweden!!