Archief

Portretjes 3 juni

Ik was er nog niet aan toegekomen en inmiddels zijn ze natuurlijk alweer 2 dagen ouder, maar toch nog wat portretjes van 3 juni. Niet iedereen werkte even handig mee, maar het is toch een beetje een haastklusje want ik wil ze niet te lang bij Alba weghalen. Ze is erg relaxed maar natuurlijk ook heel zorgzaam.

Nuphar’s A…, teefje, lichtroze bandje
Nuphar’s B…, teefje, geel bandje
Nuphar’s C…, teefje, paars bandje
Nuphar’s D…, teefje, rood bandje
Nuphar’s E…, reutje, groen bandje
Nuphar’s F…, reutje, donkerblauw bandje
Nuphar’s G…, teefje, oranje bandje
Nuphar’s H…, reutje, lichtblauw bandje

Alle pups zijn gereserveerd

We hadden op de website al neergezet dat alle pupjes van dit nest gereserveerd zijn voor nieuwe eigenaren. We hadden veel meer mensen op de lijst dan pupjes. Een goede fokker gaat niet fokken zonder een lijst te hebben, of althans: dat vinden wij. Het mooiste is als alle pupjes al bij de geboorte gereserveerd zijn.
We zoeken naar mensen die zich prettig voelen bij ons en andersom moeten wij een heel goed gevoel hebben bij hun. Op onze website geven we veel informatie over hoe wij over verschillende zaken denken. Niet dat de nieuwe eigenaren over alles precies hetzelfde moeten denken, maar als mensen heel afwijkende ideeën hebben over het zorgen voor en omgaan met een hond geeft dat wel te denken.

Wij willen in de keuze voor de nieuwe eigenaren niet gedwongen worden tot een ‘wie het eerst komt, die het eerst maalt’ systeem. Wannéér iemand zich meldt moet geen beslissende factor zijn, wij vinden een heleboel andere factoren veel belangrijker.
Als fokker heb je de plicht om alle pupjes de best mogelijke nieuwe eigenaar te geven, we zijn geen fabriek die op order afleveren en we nemen deze verantwoordelijkheid dan ook heel serieus.

Het niet geven van een ‘nummertje’, maakt het voor de wachtende nieuwe eigenaren vaak wel wat onzekerder en dat snappen we ook. We proberen dan ook zo eerlijk mogelijk te zijn over de kansen maar vertellen er altijd duidelijk bij dat er altijd ook een kans is dat er geen pup is.
Iedereen is natuurlijk vrij om de fokker te kiezen waar hij/zij zich prettig bij voelt, zoals wij uiteindelijk kiezen voor de mensen waar wij het meest enthousiast over zijn.

Gisteren hebben we iedereen op de hoogte gebracht of er wel of niet een pup voor ze is in dit nestje (ik hoop dat ik niemand vergeten ben, we hadden zoveel aanvragen dat het soms moeilijk was om overzicht te houden). Het vertellen dat er geen pup is, is natuurlijk geen leuke klus want we gunnen iedereen op onze lijst een leuke Barbet maar we kunnen helaas niet iedereen gelukkig maken.

We kijken erg uit naar de komende nestperiode en om iedereen over een paar weken op bezoek te laten komen om hun toekomstige huisgenoot te leren kennen. Voor nu nog even lekker rust en wennen!

Genieten

Het is hier puur genieten. Alba ontwikkeld een routine met de pups, zo mooi om te zien hoe makkelijk ze het moederschap opneemt. Natuurlijk houden wij alles in de gaten en helpen we haar ook maar ze doet eigenlijk heel veel uit zichzelf en wij passen ons aan.
Alba is ook al wat verschillende posities aan het uitproberen:

De verschillen tussen de pupjes worden ook al iets duidelijk: de ene wil persé bij mama liggen, een ander ligt regelmatig uit zichzelf wat van de groep af, nog weer 1 tijgert stelselmatig de verkeerde kant op en we hebben er 1 die heel graag ergens overheen gedrapeerd ligt te slapen. Of dat nou de handdoek, Alba’s poot, een broer of zus of een warmwaterkruik is, maakt niet zoveel uit.

De grootste en de kleinste reu (lichtblauw en donkerblauw)

Teefje Geel is een lachebekje:

Teefje oranje probeert ook vast hoe je het allerlekkerste kan slapen

Teefje paars weet al hoe ze het lekkerst slaapt, namelijk ergens overheen:

Reutje lichtblauw viel in slaap op mijn hand:

Happy Family

Alles gaat goed met Alba en de 8-ling. Elke pup is aangekomen, minstens 8% van hun geboortegewicht, de meesten rond de 10% en 1 (de dame met het oranje bandje) zelfs 16%. Ook het kleine reutje, donkerblauw, is goed aangekomen met 10%. We wegen hem meerdere keren per dag en ook vanmorgen was hij alweer aangekomen.
Alle pups zijn tevreden, ze glimmen als spiegeltjes. Alba zorgt dan ook erg goed voor ze, ze poetst ze tijdens het drinken, zorgt dat ze plassen en poepen. Het blijft een fantastisch wereldwonder om te zien hoe een teefje direct weet wat ze moet doen.

Alba is gelukkig ook een hele ontspannen moeder, ze is veel bij de pups maar ligt ook regelmatig even buiten de bak. Ze gaat zonder veel moeite mee plassen en een kort wandelingetje, al wil ze als ze éénmaal geplast heeft snel weer terug naar huis!
Als Alba niet bij de pups ligt, zorgen we dat ze wel een beetje bij elkaar blijven liggen. Nou doen ze dat wel uit zichzelf maar de kist is vrij groot dus we ‘perken’ de ruimte wat in met handdoeken.
Het achttal gezellig bij elkaar (geel ligt verborgen onder groen):

Meisje Paars

Meisje Rood

Lekker op elkaar:

Reutje Groen

Lekker soezen tussen de voedingen door:

Reutje Lichtblauw

Happy Family

Nuphar’s Proudly Presents:

Hier zijn ze dan, de 8 pups van Alba! Hun stamboomnamen zullen oplopend het alfabet doorgaan, op volgorde van de geboorte, dus voor dit nestje van A tot H. Veel fokkers kiezen voor een letter per nestje, maar ik denk niet dat wij 26 nestjes gaan fokken in ons leven. Wie weet zullen we wel 26 pupjes fokken en komen we misschien nog eens bij de Z ;).
Wat de namen gaan worden, blijft nog even ‘geheim’ tot ze ook door de Raad van Beheer goedgekeurd zijn.

Nuphar’s A…
Bruin teefje met witte aftekeningen
Nuphar’s B…
Bruin teefje

Nuphar’s C…
Bruin teefje

Nuphar’s D…
Bruin teefje met Irish markings

Nuphar’s E…
Zwart reutje

Nuphar’s F…
Zwart reutje

Nuphar’s G…
Zwart teefje met witte tenen

Nuphar’s H…
Zwart reutje

GEBOREN!

Ze zijn geboren! Na een lange aanlooptijd waarbij Alba gisteren begon met hijgen en puffen was er om 18.55u de eerste perswee en om 19.04u de eerste pup. Geboren in Alba’s favoriete ligplek, haar Biabed. Daarna in flink tempo door naar nummertje 8!

19.04u, pup 1, bruine teef, 196 gram, kopligging, LICHTROZE
19.50u, pup 2, bruine teef, 180 gram, kopligging (?), GEEL
20.17u, pup 3, bruine teef, 206 gram, stuitligging, PAARS
20.44u, pup 4, bruine teef met Irish markings, 204 gram, stuitligging, ROOD
21.07u, pup 5, zwarte reu, 218 gram, stuitligging, GROEN
21.23u, pup 6, zwarte reu, 148 gram, kopligging, DONKERBLAUW
21.40u, pup 7, zwarte teef, 196 gram, geen idee van ligging, ORANJE
22.14u, pup 8, zwarte reu, 232 gram, kopligging, LICHTBLAUW

Alba heeft het geweldig gedaan en is heel attent. Nog wat onhandig maar al echt een moedertje. We zijn zo ongelovelijk trots op ons meisje!

Mijn honden-mentor, Elly Weijenborg-Weggemans, heeft ons vanaf pupje 3 bijgestaan. Voor mijn gemoedsrust heel erg fijn!

Morgen foto’s, voor nu eerst even lekker rust in de tent en genieten van de puppengeluidjes.

De Werpvilla

Gisteren hebben we de werpkist opgehaald die we mogen lenen van Cor en Jannie van Rottweiler-kennel ‘Van Zopian‘.
Het is een prachtige, grote kist waarin Alba alle ruimte heeft. Het is meer een werpvilla!

Alba heeft de kist gisteravond heel uitgebreid besnuffeld. Zo af en toe loopt ze er even doorheen. Maar ze vind lekker in de tuin genieten van het mooie weer (en de iets lagere temperatuur) belangrijker momenteel.

Voor nu hebben we haar kussen erin gelegd, maar alles staat klaar voor als ze gaat bevallen. Naast de kist staan de doosjes met alles wat we maar nodig kunnen hebben voor moeder en pups. Net buiten beeld staan alle handdoeken, celstof onderleggers, etc.

Het gaat waarschijnlijk nog wel een paar dagen duren (vandaag is dag 59 geteld vanaf de 1e dekking), maar wij zijn in elk geval voorbereid :).

Beweging

Wauw… Ik heb zojuist voor het eerst 1 van de puppies gevoeld in Alba’s buik!

Ze lag naast de bank, zoals zo vaak, en ik had mijn hand op haar buik, in de flank. Ineens voelde ik een beweging die heel duidelijk anders was dan een rommelende darm. Iets ronds en hards wat onder mijn hand langs ging.
Daarna kon ik ook een pup voelen liggen, net achter/onder haar achterste rib.

Heel erg bijzonder! Wouter heeft de pup ook kunnen voelen liggen maar Alba vond dat we genoeg aan haar buik hadden gezeten.

3 kilo

Vanmorgen hebben we Alba gewogen, bij de dierenwinkel waar we haar aan het begin van de dracht ook gewogen hebben. Onze eigen weegschaal is zo’n ouderwets ding met een wijzertje dus niet erg precies. Om te kunnen vergelijken moet je natuurlijk wel elke keer dezelfde weegschaal gebruiken, dus vandaag weer even langs de winkel.

Alba vind het daar altijd erg leuk en wil graag naar de konijntjes kijken. Dat mag, maar rustig en dat valt soms niet mee.

Op de weegschaal zitten vind Alba ook prima, want dat levert een koekje op. Ze is 3 kilo aangekomen!

Dat lijkt ons een prima getal voor deze tijd van de dracht.
Uitgaande van 8 pups zoals de echo ongeveer aangaf, met een geboortegewicht van 300 gram (wat aan de flinke kant zou zijn), zou ze aan het eind van de dracht zo’n 2,4 kilo pups meedragen. Het vruchtwater en de placenta’s wegen ongeveer hetzelfde als een pup, zeggen ‘de boekjes’. Dan zou ze in totaal 5 tot 6 kilo aan moeten komen in de totale dracht.

Dan zouden we nu op de helft zitten. In de laatste 1/3e van de dracht vindt nog 2/3e van de groei van de pups plaats, nog 2 weken van groei te gaan.

Week 8

Alba heeft de 7e week weer doorstaan en vanaf vandaag begint de 8e week van de dracht.
Haar buik lijkt iets minder hard te  groeien, maar dat komt waarschijnlijk doordat de pups van plaats veranderd zijn in de buik. Alba heeft 1 avond wat last van haar buik gehad, waarschijnlijk door de stoelendans daarbinnen. Al die pups nemen plaats in beslag: de darmen, blaas en andere organen moeten maar even inschikken.

Gelukkig is ze voor de rest vrolijk en eet ze redelijk goed. Wandelen gaat soms wat moeizaam, meestal gaat ze enthousiast van start maar als de energie even op is blijft ze stilstaan. En dan is het net een ezel: geen beweging in te krijgen. Dan staat ze wat wazig voor zich uit te staren, misschien bewegen de pups dan wel? We doen het rustig aan en zo houdt ze de wandelingen goed vol.

Vandaag was er een puppy-party gaande denk ik: arme Alba lag te steunen en kreunen, ze lag op haar zij te strekken en boos met ‘r staart te slaan.  Na een wandelingetje door de wijk was alles weer rustig.
We komen een beetje in het stadium dat we het zielig beginnen te vinden, hoewel ze echt (nog) niet tonnetje rond is.

Nog 2 weken te gaan!