Tagarchief | Socialisatie

Puppylessen

Ik loop een beetje achter met het blog, ik heb van 2 puppylessen foto’s nog niet geplaatst. Lotus en Wouter gaan elke zaterdag op les bij Brenda, Hondenclub My Best Friend, in Stoutenburg.
Elke week verzint Brenda wel iets nieuws, de nadruk ligt bij deze cursus niet op het leren van commando’s zoals zit en af (dat leren ze wel maar het is niet de hoofdmoot zoals op veel KC’s wel) maar op het leren focussen op de baas, de band tussen baas en hond, het leren omgaan met prikkels in de omgeving en vooral om die te negeren, balans en coördinatie. De naamoefening en het hierkomen komen ook aan bod.

Vorige week heeft Brenda met een kruiwagen rondgereden op het veld terwijl de pups met hun baasjes moesten rondwandelen. Zo leren ze dat het a) niet eng is en b) dat de aandacht op de baas beloning en aandacht oplevert en dus véél leuker is.
Deze week heeft ze met een fiets rondgereden, al bellend, en ook daarvan leren de pups dat fietsen niet zijn om achter aan te rennen maar om aandacht te geven aan de baas zodat die je kan belonen (en veilig kan houden).

Foto’s van 22 september:
Lotus doet een dansje (goh, waarom zou ‘r bijnaam toch Vlo zijn!).

Wandelen zonder trekken en met aandacht voor de baas (ze trekt niet en ze heeft aandacht voor de baas… ;))De pups moesten over een zeil heenlopen, dat kraakt en het voelt gek aan aan je voetjes maar geen van de pupjes vond het eng. Ook Lotus knipperde niet eens extra met de ogen, die heeft al gekkere dingen meegemaakt.
Zit…… en af!
Balansoefening over een platliggende ladder, dat was moeilijker dan gedacht. Deze week kwamen er halverwege 2 ponies het veld op, die volledig bom-proof zijn dus heel veilig om de pups mee kennis te laten maken. Lotus heeft al meerdere keren paarden gezien. Ze vond het dan ook niet echt eng, maar wel spannend.
Weer een balansoefening: een schuin lopende plank. Erover heen was geen enkel probleem en ook halverwege stilstaan en zitten deed Lotus keurig. Als laatste heeft Brenda flink herrie gemaakt met lege blikjes. Lotus vond het reuzegrappig maar liet zich ook graag afleiden voor een spelletje met Wouter. 

Weer een boel ervaringen rijker, Lotus hoeft nooit lang te slapen na een inspanning maar ze slaapt toch altijd wel iets langer na de puppyles :).

 

De eerste puppyles

Gisterochtend moesten Lotus en Wouter aantreden voor hun eerste Puppyles bij Brenda Velu van Hondenclub My Best Friend.

Er wordt lesgegeven in kleine groepjes, Lotus zit in een groepje met een Welsh Corgi Cardigan, een Ierse Setter, een Bullmastiff, een Labrador Retriever en een broer&zus Witte HerderxHusky.

De les begon met een kleine voorstelronde, daarna mochten de pupjes in groepjes van 2 of 3 even los. Lotus kwam keurig toen Wouter haar weer riep:

Deze foto laat 1 van de redenen zien waarom Lotus’ bijnaam Vlo is: ze kan springen als ze beste. Natuurlijk kreeg ze pas een beloning toen ze weer keurig met 4 voetjes op de grond stond.
Halverwege de les werden de geitjes, schaapjes, kalkoeken, kippen en varkens die in het aangrenzende veldje wonen gevoerd. Mooie kans voor de pups om hun ogen uit te kijken. Mooi om te zien dat sommige pups volledig geobsedeerd voor het hek stonden. Lotus heeft inmiddels al wel wat van dit soort dingen gezien/meegemaakt dus die kijkt wel en vind het wel heel leuk, maar kan de prikkels al meer negeren en liep ook makkelijk weer weg ervan.
Aan het eind van de les een zit-oefeningetje:
Volgende week weer :)!

Puppydag KV Waalwijk

Voor Lotus’ eerste showervaring had ik haar een tijdje terug al ingeschreven voor de jaarlijkse Puppydag van de KV Waalwijk. Naarmate de dag dichterbij kwam, begon ik me steeds meer af te vragen waarom ik in hemelsnaam een pup van 13 weken daarvoor opgegeven had. Maar goed, het gaat om de ervaring van de andere honden, de geluiden, het in een hal zijn etc.

Deze show is voor pups vanaf een week of 12 tot 12 maanden. Een flink verschil dus en ook dit jaar zag ik er weer honden bijlopen die toch al bijna een jaar moesten zijn en meer dan een paar daarvan hadden allang show-ervaring op een echte show. Zoals altijd waren er ook weer een paar hondjes bij die in stand geboetseerd werden en geen poot meer mochten verzetten, persoonlijk vind ik dat altijd een beetje sneu en zeker voor een pup.

Ook leuk was dat er nog 2 Barbets waren, van Greet Los dus familie van Alba en Lotus. Naast dat het een goede ervaring is voor de pups, is het natuurlijk ook  leuk dat het ras met ‘zoveel’ vertegenwoordigd was. Ook voor de keurmeesters een teken dat het ras best ‘meedoet’!

De organisatie neemt maximaal 100 inschrijvingen aan en ook dit jaar was er weer een wachtlijst van reserves.
De pups worden door middel van een bingo-systeem steeds in groepjes ingedeeld, in 1 van de 4 ringen waar in elke ring een tweetal keurmeesters staat die ook van samenstelling en ring wisselen per ronde. De keurmeesters keuren de pups en geven elk apart punten, die gelijk zijn aan de plaatsing die de keurmeester ze geeft. Hoe lager de opgetelde punten zijn, hoe hoger je pupje geplaatst wordt.
Elke ronde vallen er pups af, per ronde verschilt hoeveel. In de 1e en de 2e ronden vielen de laatst geplaatste pupjes af maar die hadden nog de kans om weer terug te komen in de wedstrijd door middel van een herkansingsronde.
Elke pup komt dus minimaal 2 maal in de ring: als je pup in de eerste ronde afvalt, mag ‘ie nog naar de herkansing.

We waren op tijd in de hal zodat Lotus vast goed kon wennen. De eerste ronde waren we pas als 3e groepje aan de beurt, ook fijn want dan kon ze de eerste 2 rondes ook wennen aan het geluid van de speaker. Ze moest wel even acclimatiseren, ze was niet bang maar de speaker vond ze niet zo’n fijn geluid. De andere pups vond ze wel leuk maar je hebt altijd mensen die vinden dat een pup van 13 weken ook hun ‘pup’ van 11 maanden maar leuk moet vinden, dus ook daar moest ze even aan wennen.
In de ring liep ze keurig mee, ze trok niet veel naar de andere pups en ze lette netjes op mij. De speaker vond ze minder maar ze was absoluut niet bang, dus ik was al heel trots op haar. Ze werd ook nog eens niet de laatste dus ze mocht sowieso naar de tweede ronde!

Ik leer een pup spelenderwijs het spelletje dus ik heb Lotus die eerste rondes nauwelijks gevraagd om in stand te staan. Toch toonde ze zich keurig en ze vond het betasten door de keurmeesters leuk. Tandjes kijken vond ze wat minder maar ook dat ging eigenlijk al best braaf.

Na de tweede ronde, waarin ze zelfs gedeeld 1e/2e werd, was de herkansingsronde waar Lotus niet aan mee deed dus toen heeft ze lekker buiten de bench liggen slapen. Daarna was de lunch, die Lotus in ‘r bench heeft doorgebracht.

Na de lunch was Lotus zo gewend dat ze zich echt heel goed liet zien en nu ging het in stand staan ook erg goed. Ik kon pootjes verzetten en ze bleef goed staan voor korte stukjes. De speaker maakte haar nu echt niets meer uit. Elke ronde ging ze dan ook door, elke keer tot onze verbazing aangezien ze toch echt wel één van de jongsten van de dag was.
Lotus hield het ook goed vol. Met Alba heb ik in 2009 ook meegedaan aan de Puppydag, die was toen ruim 2 maanden ouder dan Lotus nu, toen ben ik in ronde 5 gestopt omdat Alba moe werd. Natuurlijk had ik dat met Lotus ook gedaan, maar ze bleef enthousiast!

In de halve finale, ronde 7, kwamen er 12 pups in de ring en hadden we 4 keurmeesters. Van de 12 pupjes, gingen er 4 door naar de finale. Lotus werd 4e en mocht dus door naar de finale! De finale bestond uit 8 pupjes die zich allemaal nog een keer mochten laten zien. Lotus was heel duidelijk de jongste en het leeftijdsverschil met de één na jongste was toch zeker een paar maanden.
Een paar keurmeesters hadden Lotus nog niet gezien en gevoeld, dus die kwamen nog even langs en dat deed ze ook keurig. Ze kreeg complimenten dat ze erg goed in elkaar zit voor haar 13 weken. Ze liep ook nog netjes, al vond ze wel dat ze ook even lol mocht maken en in m’n voeten mocht happen (ik heb, vast opvoedkundig volledig onverantwoord, erg gelachen om ‘r).

Van de keurmeesters af:

 

En weer terug (vlak voor ze me in m’n voeten ging happen!):

Nog een keer proberen mooi te staan (helaas wazige foto’s, het valt niet mee in zo’n sporthal en ik denk dat Wouter de fotograaf ook een beetje bezig was met heel erg trots zijn 🙂 ):

Nadat alle keurmeesters weer punten hadden gegeven, werd Lotus gedeeld 7e/8e samen met een Stafford, een 7,5e plek dus :). Ook achteraf kregen we nog complimenten van de keurmeesters, over Lotus en hoe goed ze het deed maar ik ook nog over de manier waarop ik haar showde.
We zijn heel trots op haar, omdat ze zover is gekomen maar vooral omdat ze het leuk vond, wende aan de nieuwe geluiden en indrukken en zonder druk zich leuk liet zien in de ring.

Dierenpark Amersfoort

Tja, als je er zó dichtbij woont, ‘moet’  je haast wel he! Vandaag met de 3 puppendames en Alba naar de dierentuin geweest. Met 3 pups, hoe braaf ze ook zijn, is het wel even een opgave maar ik moet zeggen dat ze zich perfect hebben gedragen!

Ze vonden alles prachtig, zowel in als buiten de verblijven. Dolce, Philou en Lotus hebben hun ogen uitgekeken. De bruine beren waren aan het badderen, de parelhoenders vonden dat de pups wel heel spannend waren dus hebben aardig ‘gescholden’ tegen ze, de zebra’s kwamen naar het hek toe, Lotus vond de mara’s heel leuk en op weg naar de uitgang kwamen alle capucijnaapjes eens dichtbij bekijken wat er nu toch voor hun verblijf stond. Tussendoor even wat gedronken en gelegen, wat de dames ook heel braaf deden.
Ze hebben het geen moment eng gevonden, maar wel spannend natuurlijk want ze liggen nu helemaal uitgeput te slapen.

Ik had geen camera mee, dat wordt toch niets met 3 puppen én Alba, maar bij de ingang staan altijd fotografen dus bij binnenkomst hebben we deze foto laten maken:

Op de boerderie – deel 2

Gisteren hebben we Alba een middagje te spelen (nou ja, slapen) gebracht bij haar Tante Sera. De 4 gezusters hebben we meegenomen naar Lopik waar Thibault woont.
Thibault was heel blij ons te zien, ontzettend leuk om zo begroet te worden (die krassen in m’n nek trekken wel weer weg!). Ook zijn zusjes werden enthousiast begroet. We hebben een heerlijke middag doorgebracht, de pups hebben gespeeld tot ze er letterlijk bij neervielen.

Intussen hebben ze allerlei dieren ontmoet, de paardjes en de kippen, de cavia’s en konijnen en de schaapjes.
Natuurlijk hebben wij uitgebreid geknuffeld met Thibault! Hij vond het duidelijk leuk om met z’n zussen te kunnen ravotten. Wel mooi om te zien dat hij al duidelijk gewend is aan alle prikkels en bv. de konijntjes al veel makkelijker kan negeren.
Familie Vos, nogmaals dank voor de gezellige middag! Tot snel weer :).

 

Helemaal los

Nu we nog 4 pups overhebben wordt het iets rustiger in huis.
De nadruk ligt op ‘iets’. De dames zetten de boel regelmatig op stelten en meerdere keren per dag kunnen we elkaar bijna niet verstaan als Alba ook meespeelt. Tussendoor slapen ze natuurlijk veel. We genieten van hun streken en het is zo leuk om de karakters ook steeds verder te zien ontwikkelen.

Elke dag doen we wel iets met de pups, woensdag hebben we ze meegenomen naar een groot veld om even helemaal los te kunnen gaan. Daar is dankbaar gebruik van gemaakt, door iedereen. Alba (pluizig van haar bad de dag ervoor) verkend het terrein:

De pups zijn dan allang rond geweest!

Gras, koeien, trekkers…

… kortom, op de boerderie :).
Gisteren zijn we met de pups naar het mooie, goed omheinde trainingsveld van Hondenclub My Best Friend geweest van Brenda Velu. Zij heeft haar  trainingvelden op een prachtige zorgboerderij. Er was dus naast gras heel veel te zien, horen en ruiken voor de pups.

Het was ook hun eerste ‘echte’ autoritje maar dat hebben ze allemaal heel goed doorstaan. Norah liet horen dat ze ’t wat vreemd vond, de rest heeft het maar gewoon laten gebeuren. Op de terugweg hebben we helemaal niemand gehoord, ze waren veel te druk met slapen.

Bij aankomst moesten de pups zich zoals het nette pupjes betaamt natuurlijk eerst even voorstellen:
Daarna lekker ontdekken:
Een kleine selectie van de foto’s van de pupjes:
De pups waren niet onder de indruk van een langsrijdende trekker, loeiende koeien en ‘vechtende’ geiten. Verder hebben ze eendjes, kippen, kalkoenen, schaapjes en een andere (blaffende) hond gezien. De helft hebben ze niet bewust meegekregen, er zijn zoveel prikkels en ze waren heel druk met rennen en spelen, maar het is erg goed voor ze. Ze hebben allemaal tussendoor een tijdje geslapen in het gras, om daarna weer verder te spelen. We zijn erg trots op ze: het zijn vrije, open pups. Alba vond het ook te gek en heeft heerlijk gerend en gespeeld met ‘r pupjes.
Een van de koeien was erg nieuwsgierig en kwam dichterbij:

Brenda, nogmaals heel veel dank!

Voor meer foto’s klik hier om het Facebook album van de pups te zien.

Eten, slapen en buiten zijn

Dit is een druk weekend voor de pups! Ze zijn nu vier weken en het is redelijk weer dus… voor het eerst vlees én voor het eerst naar buiten!

Gelukkig gaat mama Alba mee naar buiten. Ze heeft bedacht dat staand voeden inmiddels wel kan:

Groen zegt ‘Jongens! Volgens mij zitten we hier opgesloten!’

Oranje bekijkt het eens rustig:

Lichtblauw vind dat je overal kan slapen na het spelen:

Rood is gestrand ín Alba’s biabed:

Wouter wordt enthousiast onthaald met het bakje vlees!

Inmiddels eten ze allemaal hun eigen portie uit hun eigen bakje:

Roze maakt het zich gemakkelijk:

Alba komt langs voor een toetje:

Dit hou je over als ze opstaat:

Rood had nog niet genoeg gegeten en valt Wouter aan ;):

Roze krijgt nog een kusje van Alba via de tralies:

Paars oefent alvast wat Treibbal!

Weer een overpeinzing van Oranje:

Na alle avonturen lekker slapen in de bench:

 

Nieuwe mandjes en nieuwe speeltjes

Meisje Geel bekijkt het vanuit het nieuwe mandje.

Reutje Groen heeft de mand al goedgekeurd:

Lichtblauw vind het ook buiten de mand goed slapen.

We hebben de pups ook een tentje gegeven, waar goed gebruik van gemaakt wordt. Donkerblauw speelt Hiawatha:

Rood heeft ‘m ook gevonden en getest:

Lekker warm met z’n 3-en in de mand.

Oranje bekijkt eens de speeltunnel. Inmiddels rennen ze er regelmatig doorheen.

Roze en Rood hebben mijn omslagdoek ingepikt. Ze lagen zo lekker te slapen dat ik het maar zo heb gelaten.

Geel in dromenland

Nóg een nieuw mandje (die anderen moeten af en toe in de was…). Oranje heeft een ‘comfortabele’ houding uitgezocht.

Lichtblauw wil graag in het mandje getild worden. Zulke oogjes kun je toch niet weerstaan?!

Rood heeft andere plannen met de plastic mand:

Paars laat nog even zien hoe ondeugend ze kan kijken.