Van Anne Weidinger, het baasje van Google, kreeg ik nog een mooie foto van Alba, gemaakt tijdens de clubmatch.
Zo mooi hoe ze helemaal gericht is op mij, of eigenlijk op de stukjes gedroogde hertentong die ze krijgt als ze mooi staat.
Aanstaande maandag beginnen Alba en ik met een cursus Treibbal. 2 van de instructrices op de hondenclub bij ons (Honden Sport Vereniging Amersfoort) hebben een cursus gevolgd om ook deze tak van hondensport te kunnen ‘onderwijzen’.
Nu gaan ze een pilot-cursus doen en Alba&ik zijn 1 van de gelukkigen die eraan deel mogen nemen. Het lijkt mij een leuke sport om te doen. Over het algemeen vind Alba alles leuk en met de juiste motivatie leert ze ook heel erg snel.
Treibbal is een sport die bedacht is door een in Duitsland wonende Nederlander. Inmiddels is in Duitsland en Zwitserland de sport bekend en worden er ook wedstrijden georganiseerd.
Het is een sport die weinig belastend is en dus ook geschikt voor jonge honden, oudere honden of honden met gezondheidsklachten. Het is wel een sport die gebaseerd is op het ‘drijven’ wat Herdershonden doen maar honden van elk ras kunnen het leren.
Het doel van de sport is dat de hond op commando’s, handgebaren en/of fluitsignalen van de baas 8 grote gymastiekballen in een goal drijft. Hier kun je er meer over lezen: http://www.treibball.nl/page/treibball-nederland.
Natuurlijk begin je eerst met de basiscommando’s en 1 bal. Onze eerste les zal dan ook direct 1,5 uur zijn en ook een deel theorie bevatten. Ik ben erg benieuwd hoe zowel Alba als ik het gaan vinden. Ik hoop dat we, na een aantal lessen, ook thuis hiermee aan de gang kunnen gaan tussen de lessen door.
We doen ook Flyball en Alba vind dat geweldig leuk, maar het is niet iets waar je thuis ook iets mee kan oefenen. Regelmatig doen we wel spelletjes en trucjes maar het is wel leuk om ook een ‘doel’ te hebben.
Hopelijk kunnen we binnenkort een video-tje laten zien van Alba met de ‘treibbal’!
… toch wel een beetje!
Ter ere van het 100 jarig bestaan van de FCI, werden er dit jaar 4 speciale shows georganiseerd waar een kwalificatie kon worden behaald voor de Champion of Champions Show in Brussel op 12 november.
Van de 4 kwalificaties heeft Alba er 2 gewonnen. Alle winnaars van zo’n kwalificatie konden op de foto voor in een speciaal boek wat zal worden uitgegeven.
Alle eigenaren van een hond die minstens 1 keer in het boek staat, kregen een mail met daarin een link zodat ze de gegevens van hun hond konden controleren.
In eerste instantie vond ik het helemaal niet raar dat in de email ook een foto van Alba stond. Tot ik even goed nadacht en bedacht dat ze datzelfde bericht natuurlijk aan iederéén stuurden.
Het is niet echt Alba’s beste foto te noemen, het is altijd erg druk bij zo’n fotostand en veel tijd krijg je niet, maar toch vinden we het wel heel leuk dat ze onze Diva gebruikt hebben in de promotie-mail.
Clubmatch Nederlandse Barbet Club
4 september 2011
Tussenklasse
Bijna 2, 5 jaar. Fraaie teef. Mooie maat. Mooie verhoudingen in het hoofd en lichaam.
Fraai hoofd. Goede stop. Goed garnituur en mooi behang.
Prima schaargebit.
Prima ribwelving. Zeer rastypische onder- en bovenbelijning.
Prima hoekingen. Zeer fraaie vachtstructuur.
Mooie lage hak.
Ietswat trots op haar staart.
Gaat vlot. Prima gedrag.
1 Uitmuntend
Op de vrijdag zaten we in een andere hal waar meer stands stonden en het veel drukker was. Gelukkig waren we, ondanks dat we pas 's middags aan de beurt waren, redelijk op tijd gekomen zodat we alsnog een rustig plekje hadden gevonden. Alba ligt op shows graag in haar bench, een canvas bench van flink formaat, waar ze heerlijk in kan slapen. Ze gaat ook graag mee een rondje langs alle stand en zit ook graag buiten de bench om met ons mensen te kijken, maar ik vind rust en een eigen plekje op een show ook belangrijk.
Al snel kwamen diverse Barbet-mensen aan, ook mensen die de dag ervoor nog niet aanwezig waren. Leuk om ook weer bekenden uit Zwitserland te zien en rustig te kunnen bijpraten. Geweldig ook om te zien dat praktisch alle Barbets kwispelend langsliepen en veel zich lekker lieten knuffelen. Allie, een zus van Alba's moeder Amy, liet zich bij de eerste uitgestoken hand direct tegen me aan vallen voor een uitgebreide knuffel. Zo ken ik het ras en hoewel ze dat niet bij alle onbekenden doen, herkende Allie me duidelijk van vorige ontmoetingen. Heerlijk!
Op grote shows zoals de Wereldshow worden geen verslagen gemaakt per hond en op de website was al vantevoren aangekondigd dat de keurmeester ongeveer 2 minuten per hond had. Deze keurmeester, Philippe Martin uit Frankrijk, nam echter alle tijd en liep zo door de keuring van een flink aantal Spaanse Waterhonden al flink uit. Het lange wachten hebben we maar opgevuld met afwisselend praatjes maken met vrienden en kennissen en rustig bij de bench zitten.
Uiteindelijk waren de 54 Barbets dan toch aan de beurt! We wisten van eerdere keuringen van deze keurmeester dat hij niet op Alba's type valt dus vandaag hadden we geen hoge verwachtingen. Die hadden we de dag ervoor ook niet en toen werden we aangenaam verrast.
Alba stond met 16 andere teefjes in de Open Klasse en aangezien in Frankrijk de honden op alfabetische volgorde ingedeeld worden stonden de Quacienda's-dames gezellig met z'n drieen achteraan (Alba, tante Allie en zus Dior).
Een groter overzicht van de gehele klasse (zoek Alba ;-)):
De keurmeester nam ook voor de Barbets aardig de tijd, ook voor Alba had hij alle aandacht. Wat ik jammer vond is wel dat hij redelijk weinig liet lopen, alleen op-en-neer.
Nadat alle dames gekeurd waren werd er een selectie van 6 gemaakt en wat was ik trots dat Alba xe9n haar beide kennelgenoten daarbij zaten! Uiteindelijk kreeg Alba de 2e plaats, een geweldig resultaat uit zo'n grote klasse en achter een teefje waarvan ik het helemaal niet erg vond om te 'verliezen' onder deze keurmeester!
Het teefje wat in Alba's klasse won, won ook het CAC wat betekende dat Alba terug de ring in mocht voor het reserve CAC. Na nog eens lopen en voelen, kregen we dat dan ook!
Hetzelfde herhaalde zich met het CACIB, waardoor Alba uiteindelijk met het RCAC en het RCACIB de dag afsloot:
We zijn meer dan trots op Alba's prestaties op de beide shows, ze heeft geweldige resultaten behaald!
Na alle winnaars gefeliciteerd te hebben en nog een boel groepsfoto's hebben we de avond afgesloten met pizza op de hotelkamer van Sas en Katrien. Lekker lui op bed de moeie voeten laten rusten :-).
Na zaterdag nog wat gewinkeld en lekker gegeten te hebben, de lange (alles lijkt lang als je moe bent!) reis terug gemaakt. Het nieuwe huis en de verbouwing wachtten op ons (ook de reden waardoor deze update nogal lang op zich heeft laten wachten).
Na de show in Echt was het al bijna tijd om naar La Belle France af te reizen voor de Wereldshow. Op dinsdag eerst Stacy opgehaald van het vliegveld in Dusseldorf en op woensdagochtend vroeg op weg gegaan. Halverwege de dag aangekomen op de camping waar onze Engelse vriendin Yvonne met haar gezin en 3 honden stond. We werden onthaald met een Engelse Tea en daarna een wandeling door het dorpje. Haar twee Barbets Odo en Nelly en onze Alba hebben zich door alle Fransen laten aaien en bewonderen.
Alba en Odo hebben zich ook nog even kunnen uitleven op een grasveldje, even racen! Hierna vond Alba het grappig ook nog even in de dorre blaadjes te rollen, die heb ik er met de hand uit kunnen pulken om haar vacht maar niet te pluizig te laten worden.
Na een zeer korte nacht in een hotel aan de rand van Parijs was het donderdag tijd voor de French Championship Show. De 33 ingeschreven Barbets waren 's morgens aan de beurt dus we zijn ruim op tijd naar de hal gegaan om een rustig plekje te vinden en natuurlijk om met de andere Barbeteigenaren en -liefhebbers te kleppen. Zoveel Barbets bij elkaar is niet niks en dan ook nog veel mensen die elkaar wel kennen door Facebook maar nog niet in het echt. Er waren ook veel mensen die naar Alba vroegen, altijd leuk om te merken dat ze een beetje 'bekend' is.
De keurmeester was Gianni Guffanti uit Italie. Nou zijn de Italliaanse Barbets die ik ken van eenzelfde type als Alba maar worden ze getrimd als een soort grote Spaniel dus ik had geen idee wat ik ervan moest verwachten. Ook de plaatsingen van de eerste paar klasses gaven weinig duidelijkheid.
Alba stond in een klasse van 10 teefjes, dat maken we maar zelden mee in ons ras! Ze had er goede zin in en showde zich als een pro. Dat ze plezier had straalde er vanaf dus voor mij was het al geslaagd.
Stacy stortte zich vol overgave op haar fotografenrol, hier Alba in de line-up:
De keurmeester keek al in de eerste line-up heel lang naar Alba en ook tijdens de individuele keuring nam hij alle tijd.
Ze zat bij de eerste selectie voor de plaatsingen en na veel lopen werd ze beste van de Open Klasse. Wat een verassing!
Daarna mocht ze terug voor Beste Teef en het CAC en ook dat gaf de keurmeester, na een flink aantal rondjes (de pees aan de voorkant van mijn scheenbeen ging aardig pijn doen door een soort kramp maar gelukkig liep Alba gewoon door), aan Alba!
Vervolgens nog met een groepje honden voor het BOB (in Frankrijk hebben ze een wat anders systeem dan in Nederland) en ja hoor: Alba!
Voor het BOB kreeg Alba een leuk gedenk-plaatje van de Franse rasvereniging, deze krijgt een ereplaatsje in de nieuwe wc (daar fleuren de rozetten en diploma's van Alba's overwinningen de muren op)!
Na lang wachten, het is en blijft Frankrijk dus zaken als organiseren en op tijd zijn is niet de sterkste kant, mocht Alba zich in de erering laten zien. Wij zijn heel trots dat ze op een Franse show met Barbet-inschrijvingen uit de hele wereld, het ras mocht vertegenwoordigen in de erering. De keurmeester was Monsieur Arthus, niemand minder dan de president van de Franse Kennelclub.
Alba had er nog steeds veel zin in!
Er werden 6 honden geselecteerd uit de totale groep (eigenlijk alle rassen waren aanwezig!) en Alba zat daarbij! We mochten plaats nemen op een stip in het midden van de ring, heel chique:
Er werden 3 honden geplaatst, waar Alba niet bijzat maar het is al heel bijzonder dat er een Barbet geselecteerd wordt! Toen wij de ring uit wilden gaan werden Alba en ik tegengehouden, we moesten wachten…
Alba was namelijk gekozen tot Beste Hond van de Franse Rassen! Een statieportret met M. Arthus:
Daarna nog foto's voor de tijdschriften en dergelijke op de daarvoor ingerichte plaats achter de erering:
Al met al een lange, vermoeidende maar geweldige dag! De blije en lieve reacties van de meeste mensen en natuurlijk als kers op de taart de selectie in de groep waren erg leuk om mee te maken. We kwamen niet naar Parijs met het idee goede resultaten te behalen dus voor ons was de show al meer dan geslaagd. Na gezellig te hebben gegeten met Katrien en Saskia weer richting hotel voor opnieuw een kort nachtje…
2 jaar, licht gestrekte teef van goede maat.
Zeer rastypisch hoofd, rond oog, laag aangezet oor, iets ronde schedel van goede breedte.
Scharend gebit, goede hals-rugbelijning.
Zeer correcte hoekingen.
Voldoende ontwikkeld in ribben maar mag nog iets dieper.
Zeer rastypiche krullende vachtstructuur.
Zou achter iets meer power mogen hebben.
1 Uitmuntend, CAC, CACIB, BOB
Op 3 juli zijn we met Alba naar de show in Echt geweest. We hadden vooral ingeschreven omdat we er vanuit gingen dat Alba niet haar Nederlands Kampioenschap zou afronden de eerste de beste kans die ze had. Nou was de show in Arnhem een succes en was dat dus geen doel meer maar shows zijn vooral voor de lol dus reisden we af naar het zonnige zuiden. Tentje mee, vriendin Debby mee, beetje kletsen en in de zon zitten… prima dagje!
Jammer genoeg maar 1 ingeschreven Barbet. Alba was als eerste in de ring bij keurmeester meneer Wellens. Terwijl we stonden te wachten tot het Wilhelmus en het Limburgse volkslied geklonken hadden, merkte ik al dat Alba ook lol bovenaan haar wensenlijstje had staan die dag. Ze stond me uit te dagen, stiekem in de riem te bijten, te flirten met een mooie Spaanse Waterhondenman en ga nog maar even door.
Dat ze in de ring dus ook vrolijk verder ging met 'stout' zijn was te verwachten en van mij mocht ze ook wel eens. Alba vind showen altijd wel leuk, maar dat moet het ook vooral blijven! Voor mij geen 'machientjes' in de ring, een hond is meer dan alleen mooi of lelijk, ze hebben ook een eigen persoonlijkheid en dat zie ik ook in de ring graag terug. Ik zie op shows veel 'doodgeshowde' honden die week in week uit in de ring staan, geen poot mogen verzetten in de ring en vooral alleen maar mooi mogen zijn. Voor mijn idee hebben die honden geen plezier in het showen en zodra ik merk dat mijn hond het niet meer leuk vind stoppen we ermee.
Dat Alba haar neus liever op het gras wilde hangen dan in de lucht zorgde voor een opmerking over de stuwkracht in haar achterhand, was ook te verwachten :-). Staan deed ze keurig, met alle aandacht voor mij (en de koekjes!). Ondanks het lopen (ik neem aan dat zo'n ervaren keurmeester ook wel door het rommelige lopen heen kan kijken) vond de keurmeester Alba heel mooi en gaf hij haar graag een U en dus ook CAC, CACIB en BOB.
Debby heeft een paar mooie foto's van Alba weten te maken in de ring.
De keurmeester kijkt Alba eens diep in de ogen :-):
In de erering 's middags heeft Alba nog even laten zien dat ze ook op gras een keurig gangwerk kan tonen als zowel Alba als Anne zich even fatsoenlijk concentreren.
Bij het keurverslag zat ook een bonnetje om een foto te laten maken door de fotograaf van Fototaal dus dat hebben we na de groepskeuring nog laten doen:
Ook Debby heeft nog standfoto's van Alba gemaakt:
Debby, dank je wel voor de gezelligheid en de prachtige foto's van onze krullenbol :-).
Nu is het ook officieel: Alba is Nederlands Kampioen! De Raad van Beheer is reuzesnel op het moment, we hadden het certificaat nog niet verwacht maar het lag vandaag op ons te wachten.
Net ook maar het Kampioenschapskruis aangevraagd, dat zal iets langer op zich laten wachten maar ook dat zal aan de muur van de wc komen (daar hangen al Alba's rozetten en certificaten).
Één van de meest belangrijke mensen in de Barbet-geschiedenis, Mr. Georgii, is overleden. Hij heeft, samen met Mme. Petre, een heel belangrijke invloed gehad op het in stand houden van de oude Barbet-bloedlijnen waar vandaag de dag nog veel fokkers gebruik van maken. Zijn type honden is voor velen een voorbeeld van hoe de Barbet eruit hoort te zien.
Alba’s oma Udi (Udine di Barbochos Reiau de Prouvenco) is één van zijn laatste fokproducten geweest, onder de kennelnaam van Mme. Petre.
We hebben Georgii, zoals hij in de volksmond door iedereen genoemd werd, meerdere malen ontmoet en gesproken. Hij was erbij toen Alba’s moeder Amy BOB werd op een druk-bezochte Nationale Elevage in Frankrijk. Dat hij haar mooi vond en trots was op wat Udi had gegeven, vind ik nog altijd heel mooi.
Zijn gezondheid was slecht en ging hard achteruit, voor hem ben ik blij dat zijn tijd hier voorbij is. We hopen dat hij ergens op een wolk meekijkt met de Barbets en dat wat hij ziet hem – in elk geval deels – bevalt.
Hier een foto van een oude Barbet. Ik weet niet zeker of het 1 van Georgii’s fokproducten is, maar het is in elk geval een goed voorbeeld van zijn type. Dat Alba ook deels van zijn bloedlijnen afstamt, vind ik onder andere in deze oude foto, duidelijk naar voren komen.