Wandelen is heerlijk en het voordeel van een hond is dat je in alle jaargetijden naar buiten ‘moet’. Wij hebben meerdere gebieden in de buurt waar het lekker lopen is, een aantal op loopafstand maar we gaan ook regelmatig naar andere gebieden.
Alba vind het allemaal geweldig.
Wat ze zoal allemaal doet?
Dit gedichtje kwam ik tegen op de website van een kennis. Zij had ’t ook ergens anders vandaan, auteur onbekend. Ik heb ‘m aangepast voor de Barbet. Schattig maar wel met een moraal :-).
A BARBET PUPPY?…..
It’s not just a matter of buying a lead.
A collar, a basket and things that I need.
Do you know about Barbets I wonder?
If not, here’s a few things to ponder.
I’m a little baby, I’ve just left my mum.
I’ll whimper all night (I don’t suck my thumb).
I need to be warm, well fed and snug.
And I’m sure you won’t mind if I wet on your rug.
It’s no use scolding and getting tense.
Because as a pup I don’t have much sense.
But after a while, with patience and praise,
I’ll soon learn about you and your ways.
That as I grow bigger the further we go. Not just taken out for a leisurely stroll.
But a romp in the fields to gallop and roll.
I’ll get dirty, maybe smell, mud covered and wet.
Which I’m sure you’ll expect when you take on a Barbet!
Whatever the weather, it`s out for a lark.
If we don’t I’ll just bark and bark.
It’s boredom that really does it to me.
I can’t read a book or watch the TV.
Together we’ll go, (you must not forget),
For a regular visit to the local vet.
It’s not really done to leave me all day,
As I’m sure to find things with which to play,
Like wallpaper corners or the end of a mat,
The leg of a chair or Master’s old hat!
If you think you love could me despite the snags,
You’ll be rewarded with kisses and wags.
Life is not orderly, contrary to rumour…
Us Barbets are lively with senses of humour.
So it’s not just a matter of buying a lead
A collar, a basket and things that I need.
You’ve got to be caring, unselfish and kind.
So- please..Think Again… then make up your mind…
Een paar standfoto’s van Alba op 2 jaar en bijna 9 maanden oud.
Er zaten eendjes in de sloot, dat krijgt altijd wel aandacht ;–).
Alba tijdens de wandeling.
De reu die hopelijk de vader van Alba’s pupjes wordt, Ooli, is vandaag jarig. Hij en zijn 11 andere broers en zussen worden vandaag 3 jaar! Wij hopen dat ze vandaag extra verwend worden.
Een foto van Ooli en zijn broers en zussen in het nest:
En Ooli als pupje, wat een schatje!
HAPPY BIRTHDAY OOLI!
Afgelopen weekend was de Amsterdam Winner show in de RAI. Het is de grootste hondenshow van Nederland en omdat er titels te winnen zijn, toch ook wel de meest bijzondere.
Dit jaar hadden we net als meestal weer een keurmeester die hoogstwaarschijnlijk nog nooit eerder een Barbet gezien heeft. Uit één of ander Oost-Europees dit keer. Ik vond het nogal veel geld voor iemands mening waar ik toch vrij weinig waarde aan hecht dus net als vorig jaar hebben wij overgeslagen.
Het bleek een meneer te zijn die de tijd nam voor de keuring en ook een redelijk uitgebreid verslag schreef, dus wat dat betreft viel hij niet tegen. Gelukkig voor de honden die wel ingeschreven hadden.
Er is altijd een ‘hondendorp’ waar rasverenigingen een stand kunnen huren om informatie te verstrekken over het ras. Ook dit jaar was de Barbetclub weer van plan om te gaan. Wij praten graag over ons ras, over alle kanten ervan, dus we hebben dit jaar beide dagen meegeholpen in de stand.
We hadden een hele goede plek: het eerste wat de bezoekers zagen als ze binnenkwamen was een ren met een paar Barbets erin en onze stand!
Ondanks dat de Barbets op zondag gekeurd werden hebben we beide dagen een goede aanloop gehad bij de stand. Mensen die het ras helemaal niet kenden, mensen die het ras van naam kenden, mensen die speciaal voor het ras kwamen vragen: we hebben ze allemaal langs zien komen.
Beide dagen hadden we meerdere honden in de ren, zowel teefjes als een reu en ook verschillende (vacht)types en grootte zodat iedereen de verschillen die er zijn binnen het ras kon zien.
We hadden de ren zo neergezet dat de honden ook even buiten handbereik van de bezoekers konden liggen om rust te nemen.
Alba vind aandacht prachtig dus die heeft genoten van 2 dagen flirten met de bezoekers en alle aaien en knuffels.
Wij vonden het leuk om samen met Jan, Marga, Corrie, Lenie en anderen alle vragen te beantwoorden en zo eerlijk mogelijke informatie te geven over alle ‘voors’ en ‘tegens’ van het ras. Wie weet komen er weer een paar Barbet-eigenaren bij naar aanleiding van deze eerste kennismaking met het ras.
Hoewel gisteren buiten het bos de zon scheen, hing er in het bos nog een flinke mist. Na wat twijfelen had ik mijn fototoestel uiteindelijk maar thuisgelaten, maar het was zó mooi in het bos en rondom de bosvijver dat ik daar wel spijt van had!
Gelukkig heb ik dan de camera op m’n telefoon.
Bij de vijver kijkt Alba altijd graag naar de eendjes. Ze weet dat ze er niet achteraan mag, maar zeker als ze in de buurt zwemmen vind ze ze razend interessant. Toen we gisteren veel geflapper hoorden wat toch echt anders klonk, moest ze wel heel ingespannen staren!
Het bleek een aalscholver te zijn die op het paaltje (waar een bordje ‘verboden te vissen’ ophangt) ging zitten drogen. Als je heel goed kijkt, zie je een zwart stipje op een paaltje… dat is de aalscholver. Binnenkort hoop ik ‘m te zien als ik m’n goede camera bij me heb, het is een schitterende vogel.
Hoewel gisteren de mist wat minder leek, is het de hele week al een kleine wereld. Dikke mist, veel files en veel geklaag. Voor het verkeer is het misschien lastig, tijdens het wandelen heeft het wel iets sprookjesachtigs!
Gorilla in the Mist, oh nee: Alba in the Mist! Een wandeling op een normaal gezien open zandverstuiving is wel bijzonder met dikke mist.
Voetjes van de vloer! Ondanks alle lekkere luchtjes, houdt Alba ons altijd heel goed in de gaten. Als ze eens wat ver weg gaat, is roepen meestal voldoende om haar héél hard terug te laten rennen.
Toch nog even de neus achterna!
Voor iedereen die zich nog afvroeg waar de rasnaam Barbet vandaan komt. Barbe is het Franse woord voor baard. De baard lijkt me duidelijk aanwezig bij Alba.
Op een Facebook pagina kwam laatst een interessant artikel langs. Het gaat over het ‘vermenselijken’ van honden.
Nou denk ik dat ieder hondenmens als eerste roept ‘een hond is een hond, geen mens!’ en daar is dan ook wel bijna iedereen het mee eens.
Alba is voor ons absoluut een hond, ze heeft een echt hondenleven ;-). Maar in principe is het al vermenselijken als je zegt ‘ze is jaloers’ of ‘ze is bang’. En ik denk dat iedere honden-eigenaar om het hardst zal roepen dat zijn/haar hond toch echt wel die emoties heeft.
Klik hier voor het artikel en lees hoe een wetenschapper erover denkt.
Vermenselijken in de zin van kleertjes aantrekken (tenzij functioneel, maar dus geen bruidsjurkjes ed), de hond in een baby-bedje laten slapen, mensen-eten laten eten en meer van dat soort ellende, vinden wij ook geen goed plan.
Maar een beetje vermenselijken is dus heel gewoon!
Rollen is een grote hobby van Alba, gelukkig voor ons niet in vieze dingen zoals blubber of (eenden)poep maar wel in gras, zand of dorre blaadjes.
Na heerlijk gerend en gespeeld te hebben met een andere hond, moest ze even lekker rollen ter ontspanning en afkoeling. Het eindresultaat mag er wezen, toch?
Voor degenen die hierbij vooral denken ‘hoe krijg je die hond weer schoon’: even schudden doet het meeste werk, de rest valt er op een paar blaadjes na tijdens de rest van de wandeling wel uit. Tegen de tijd dat we thuis zijn, zijn het nog maar een paar blaadjes die we er zelf uit moeten halen. Overigens zou het ons ook niet uitmaken als dat niet zo was: als Alba maar lol heeft!
In Amerika kan alles. Dat wisten we eigenlijk al wel, maar het blijft leuk om te zien wát er dan allemaal kan.
Finley, de Barbet van Joanne Campagna in de States, is een fanatieke zwemmer en ze doen aan Dock Diving. Daarbij gooit de eigenaar een speeltje van de hond in het water, de hond neemt een aanloop en springt van een steiger. Het spelletje is dat de hond zo ver mogelijk moet springen.
Daarvoor moet je natuurlijk oefenen, maar waar doe je dat? Nou blijkt dat het in Amerika al vrij normaal is dat er hondenzwembaden zijn, maar die zijn over het algemeen net als hier in Nederland voor therapeutische doeleinden. En aangezien die in Buffalo (waar Joanne en Finley wonen) gesloten was, heeft ze haar eigen hondenzwembad opgericht!
Hier een reportage van de lokale omroep:http://tonawandas.wgrz.com/news/news/60389-new-swimming-spot-dogs-delight#.Tqn1Img4F2R.facebook
Het mooiste stukje is het begin: als de verslaggever vraagt waarom ze Canine Splash begonnen is, zegt Joanne doodleuk ‘My dog needed a pool’. Geweldig!
Dit is de website: http://caninesplash.com/ waar ik bij het openen al direct een foto van Alba zag. Het zwembad is voornamelijk voor de lol, dus niet therapeutisch zwemmen maar ze geven ook zwemlessen.
Zou het concept in Nederland ook aanslaan?
Enne, wie durft er nu nog te zeggen dat Alba verwend is?! Die heeft ‘alleen maar’ een zwembad voor in de tuin!
Nuphar's Barbets 