Omdat we het een gezellige show vinden en we voor ons ras eigenlijk altijd een rasspecialist hebben, gingen we ook dit jaar weer naar de show in het Franse Maubeuge.
Dit jaar werd het ras gekeurd door de heer J. Goubie, die Lotus in Amiens de groepsoverwinning gaf. We hebben nog niet eerder de kans gehad om van hem een keurverslag te krijgen, waar we natuurlijk wel benieuwd naar waren.

Alba mocht een dagje bij Gys (Nuphar’s Linger A Little Longer) spelen en net-gearriveerde vakantieganger Dolce (Nuphar’s All My Tomorrows) mocht met zus Lotus mee. Na een kop koffie en appeltaart (om 6 uur ’s morgens!) op weg naar La douce France. Gelukkig rustig op de weg dus de ruimte om te proberen de gaten in de zuid-Belgische wegen te ontwijken. Mooi op tijd in Maubeuge aangekomen, ons geïnstalleerd langs de ring naast mede-Nederlanders met leuke Ierse Water Spaniëls.
De keurmeester had eerst nog een boel Spaniëls te keuren, voor Lotus aan de beurt was.

Tegen de tijd dat wij aan de beurt waren, was Lotus er helemaal klaar voor. Ze vindt showen erg leuk en als ze ziet dat het showlijntje uit de doos komt, begint ze al te springen.
Meneer Goubie was blij haar te zien, ze werd begroet met een ‘Ah, Le Barbet!’ en een flink stevige knuffel voor hij haar ging keuren, erg leuk. Ze kreeg ook een mooi verslagje en het BOB aangezien ze maar alleen was.
Na de keuring werden we door de mensen van de Franse Spaniël Club heel vriendelijk ook uitgenodigd voor een glaasje bubbels.

’s Middags tijd voor de groepskeuring. Deze werd gedaan ook gekeurd door meneer Goubie. Thuis hadden we een weddenschapje afgesloten: Anne dacht niet dat Lotus in de groep zou winnen, maar hoopte op misschien een plaatsing. Wouter was er van overtuigd dat Lotus, net als Alba vorig jaar, de groep zou winnen. Er stonden een paar erg mooie honden tussen, dus Lotus had zeker concurrentie.
Wel weer spannend als de speaker eerst nummer 3 en dan nummer 2 aankondigt en Lotus staat er nog tussen: zou het?! En ja, ze won de groep! Dat wordt een lekker ijsje eten op het terras, op kosten van Anne. 
Maar, dat betekende ook dat we op zondag terug moesten voor Best In Show. Een hotel dus maar weer. Gelukkig heb ik na vorig jaar met Alba’s groepsoverwinning, toen we tandenborstels hebben gekocht in de supermarkt, tegenwoordig een toilettasje met spulletjes én schoon ondergoed in mijn showtas zitten. Alba mocht een nachtje overblijven bij Gys, ook heel erg fijn.

Nog even de supermarkt door, dit hebben we toch maar laten liggen:

We hebben heerlijk geslapen in het hotel!

De dag erop konden we rustig aan op staan, we hoefden pas ’s middags weer op show te zijn. Na wat zoeken naar het stadscentrum bleek dat het hotel in het stadscentrum stond en dat het minipleintje erachter het centrum wás. Kopje koffie in een Frans sportcafeetje, zo grappig om daar op zondagochtend de locals al aan de wijn en het bier te zien, lekker met hun ochtendkrantje. Een van de zo te zien vaste bezoeksters was jarig en de eigenaar van de kroeg vierde het gezellig mee met een glas champagne. Wij hielden het toch maar bij de alcohol-vrije drankjes.

Omdat de meiden aardig nat waren geworden van de ochtendwandeling in het park rondom het hotel en het maar bleef regenen, waren we toch nog vrij vroeg weer op show. Gelukkig is er altijd wel wat te zien dus we hebben ons goed vermaakt.
Het is een erg strak georganiseerde show, niet alleen voor Franse begrippen, dus rond kwart voor 4 was het tijd voor Lotus om nogmaals de ring in te gaan. Wij verwachtten er niets van en waren al heel tevreden met haar mooie groepswinst. Lotus showde zich heel goed, hoewel ze me 1 keer bijna heeft laten struikelen omdat ze dacht dat ze Wouter zag! Alle honden kregen veel aandacht van de keurmeester, hij betastte alle groepswinnaars grondig en liet veel lopen. Na nog een laatste ronde met z’n allen mochten we weer in de voorring gaan staan. Ik kon het snelle Frans van de speaker voor nummer 3 (een Whippet) en nummer 2 (een Nederlandse Grand Griffon Basset Vendeen die al best veel gewonnen heeft!) redelijk volgen. Voor nummer 1 niet, dat ging me iets te snel maar ik twijfelde wel of er nou ‘Barbet’ gezegd werd… Ik keek eens rond en iedereen keek naar mij, dus toen drong het door dat Lotus wéér Best In Show gewonnen had!

We zijn enorm trots op haar, dit was niet zo’n grote show als Amiens maar ze doet het toch maar weer! Onder een Allround-keurmeester dit keer, fijn dat die haar kwaliteiten ook zien en durven te waarderen. Lotus werd aan alle kanten geaaid en er waren mensen die kwamen vragen of zij ook in Amiens had gewonnen.
Met een lading bekers weer richting auto en richting Nederland en Alba. Ondertussen kon het rustig inzinken dat Lotus weer een prachtig en bijzonder resultaat gehaald heeft.

Om het te vieren de laatste fles Sekt thuis opgehaald, nog gewonnen door Alba in 2010. Mooi symbolisch, om met Alba’s prestatie te kunnen proosten op Lotus’ haar prestatie!