Tagarchief | Barbet

The American Dog Dream

In Amerika kan alles. Dat wisten we eigenlijk al wel, maar het blijft leuk om te zien wát er dan allemaal kan.

Finley, de Barbet van Joanne Campagna in de States, is een fanatieke zwemmer en ze doen aan Dock Diving. Daarbij gooit de eigenaar een speeltje van de hond in het water, de hond neemt een aanloop en springt van een steiger. Het spelletje is dat de hond zo ver mogelijk moet springen.

Daarvoor moet je natuurlijk oefenen, maar waar doe je dat? Nou blijkt dat het in Amerika al vrij normaal is dat er hondenzwembaden zijn, maar die zijn over het algemeen net als hier in Nederland voor therapeutische doeleinden. En aangezien die in Buffalo (waar Joanne en Finley wonen) gesloten was, heeft ze haar eigen hondenzwembad opgericht!

Hier een reportage van de lokale omroep:http://tonawandas.wgrz.com/news/news/60389-new-swimming-spot-dogs-delight#.Tqn1Img4F2R.facebook

Het mooiste stukje is het begin: als de verslaggever vraagt waarom ze Canine Splash begonnen is, zegt Joanne doodleuk ‘My dog needed a pool’. Geweldig!

Dit is de website: http://caninesplash.com/ waar ik bij het openen al direct een foto van Alba zag. Het zwembad is voornamelijk voor de lol, dus niet therapeutisch zwemmen maar ze geven ook zwemlessen.

Zou het concept in Nederland ook aanslaan?

Enne, wie durft er nu nog te zeggen dat Alba verwend is?! Die heeft ‘alleen maar’ een zwembad voor in de tuin!

Overal hetzelfde

Naar aanleiding van de foto’s van Alba stond deze vergelijk-foto op mijn Facebook profiel:
Links Alba, rechts Dougy. Dougy is een Barbet die in Canada woont met zijn eigenaar Bobby Souchereau. Zo zie je maar weer, waar een Barbet ook woont het is en blijft een Barbet! Deze 2 houden allebei van hun rode balletje smiley.

Herfstwandeling

Vandaag was het weer een prachtige herfstdag dus tijd voor een wandeling in de herfstzon. Met een thermosfles thee en een balletje mee kunnen we uren doorbrengen in de Soesterduinen, één van Alba’s favoriete wandelgebieden.

Vandaag was het zoals we al wel dachten heel erg druk: veel mensen met kinderen, vliegers en honden.

Alba is, zoals het een echte Barbet betaamt, heel sociaal en dus nooit een probleem met andere honden. Wat ze tegenwoordig wel doet, is het ‘bewaken’ van het tasje met snoepjes als er een andere hond te opdringerig doet. Dan gaat ze ertussen staan. Verder doet ze niets, maar ze geeft wel aan ‘dát is van mij!’. Haar bal deelt ze met iedereen.

Hieronder een paar foto’s van vanmiddag. Ze kan zich altijd goed zelf vermaken, beetje rondsnuffelen of zelf met de bal spelen. Ze kan echt als een kat met haar voorpoten met de bal spelen, ze gebruikt ook haar neus erbij en vind zichzelf dan heel knap.

Wat heel moeilijk op de foto te krijgen is, is dat ze vaak op haar rug gaat liggen en dan met haar voorpoten de bal in de lucht houdt!

Treibbal

Aanstaande maandag beginnen Alba en ik met een cursus Treibbal. 2 van de instructrices op de hondenclub bij ons (Honden Sport Vereniging Amersfoort) hebben een cursus gevolgd om ook deze tak van hondensport te kunnen ‘onderwijzen’.

Nu gaan ze een pilot-cursus doen en Alba&ik zijn 1 van de gelukkigen die eraan deel mogen nemen. Het lijkt mij een leuke sport om te doen. Over het algemeen vind Alba alles leuk en met de juiste motivatie leert ze ook heel erg snel.

Treibbal is een sport die bedacht is door een in Duitsland wonende Nederlander. Inmiddels is in Duitsland en Zwitserland de sport bekend en worden er ook wedstrijden georganiseerd.

Het is een sport die weinig belastend is en dus ook geschikt voor jonge honden, oudere honden of honden met gezondheidsklachten. Het is wel een sport die gebaseerd is op het ‘drijven’ wat Herdershonden doen maar honden van elk ras kunnen het leren.

Het doel van de sport is dat de hond op commando’s, handgebaren en/of fluitsignalen van de baas 8 grote gymastiekballen in een goal drijft. Hier kun je er meer over lezen: http://www.treibball.nl/page/treibball-nederland.

Natuurlijk begin je eerst met de basiscommando’s en 1 bal. Onze eerste les zal dan ook direct 1,5 uur zijn en ook een deel theorie bevatten. Ik ben erg benieuwd hoe zowel Alba als ik het gaan vinden. Ik hoop dat we, na een aantal lessen, ook thuis hiermee aan de gang kunnen gaan tussen de lessen door.

We doen ook Flyball en Alba vind dat geweldig leuk, maar het is niet iets waar je thuis ook iets mee kan oefenen. Regelmatig doen we wel spelletjes en trucjes maar het is wel leuk om ook een ‘doel’ te hebben.

Hopelijk kunnen we binnenkort een video-tje laten zien van Alba met de ‘treibbal’!

Wereldberoemd…

… toch wel een beetje!

Ter ere van het 100 jarig bestaan van de FCI, werden er dit jaar 4 speciale shows georganiseerd waar een kwalificatie kon worden behaald voor de Champion of Champions Show in Brussel op 12 november.

Van de 4 kwalificaties heeft Alba er 2 gewonnen. Alle winnaars van zo’n kwalificatie konden op de foto voor in een speciaal boek wat zal worden uitgegeven.

Alle eigenaren van een hond die minstens 1 keer in het boek staat, kregen een mail met daarin een link zodat ze de gegevens van hun hond konden controleren.

In eerste instantie vond ik het helemaal niet raar dat in de email ook een foto van Alba stond. Tot ik even goed nadacht en bedacht dat ze datzelfde bericht natuurlijk aan iederéén stuurden.

Het is niet echt Alba’s beste foto te noemen, het is altijd erg druk bij zo’n fotostand en veel tijd krijg je niet, maar toch vinden we het wel heel leuk dat ze onze Diva gebruikt hebben in de promotie-mail.

Het keurverslag

Clubmatch Nederlandse Barbet Club
4 september 2011
Tussenklasse

Bijna 2, 5 jaar. Fraaie teef. Mooie maat. Mooie verhoudingen in het hoofd en lichaam.
Fraai hoofd. Goede stop. Goed garnituur en mooi behang.
Prima schaargebit.
Prima ribwelving. Zeer rastypische onder- en bovenbelijning.
Prima hoekingen. Zeer fraaie vachtstructuur.
Mooie lage hak.
Ietswat trots op haar staart.
Gaat vlot. Prima gedrag.

1 Uitmuntend

Clubmatch Nederlandse Barbet Club

Op 4 september 2011 werd de clubmatch van de Nederlandse Barbet Club gehouden. De keurmeester was dhr. Wellens.

Er waren 25 inschrijvingen, leuk om te zien dat er veel puppymensen ingeschreven hadden. Wij hadden Alba ingeschreven, vooral om de club te helpen.

Het was leuk zoveel Barbets bij elkaar te zien en Alba heef zich dan ook goed vermaakt met ze allemaal gedag te zeggen ’s morgens.

Alba won een sterke Openklasse van 4 inschrijvingen, wat we al niet verwacht hadden.


Op het keurrapport staat ‘ietwat trots op haar staart’. Nou, dat zijn wij ook! Ze heeft een hele mooie rastypische staart die ze draagt zoals de standaard aangeeft: ‘licht geheven, iets boven horizontaal gedragen als de hond in actie is, diep aangezet, aan de punt een haak vormend’. In haar enthousiasme draagt ze hem soms iets hoger.

Wij vinden dit geen enkel probleem, zeker niet vergeleken met de gekrulde staarten die we ook regelmatig in de ring zien en wat als fout staat aangemerkt in de standaard.

We vonden het een geslaagde dag. Hopelijk volgend jaar een Kampioenschapsclubmatch met nog veel meer mooie Barbets!

Parijs, World Dog Show

Op de vrijdag zaten we in een andere hal waar meer stands stonden en het veel drukker was. Gelukkig waren we, ondanks dat we pas 's middags aan de beurt waren, redelijk op tijd gekomen zodat we alsnog een rustig plekje hadden gevonden. Alba ligt op shows graag in haar bench, een canvas bench van flink formaat, waar ze heerlijk in kan slapen. Ze gaat ook graag mee een rondje langs alle stand en zit ook graag buiten de bench om met ons mensen te kijken, maar ik vind rust en een eigen plekje op een show ook belangrijk.

Al snel kwamen diverse Barbet-mensen aan, ook mensen die de dag ervoor nog niet aanwezig waren. Leuk om ook weer bekenden uit Zwitserland te zien en rustig te kunnen bijpraten. Geweldig ook om te zien dat praktisch alle Barbets kwispelend langsliepen en veel zich lekker lieten knuffelen. Allie, een zus van Alba's moeder Amy, liet zich bij de eerste uitgestoken hand direct tegen me aan vallen voor een uitgebreide knuffel. Zo ken ik het ras en hoewel ze dat niet bij alle onbekenden doen, herkende Allie me duidelijk van vorige ontmoetingen. Heerlijk!

Op grote shows zoals de Wereldshow worden geen verslagen gemaakt per hond en op de website was al vantevoren aangekondigd dat de keurmeester ongeveer 2 minuten per hond had. Deze keurmeester, Philippe Martin uit Frankrijk, nam echter alle tijd en liep zo door de keuring van een flink aantal Spaanse Waterhonden al flink uit. Het lange wachten hebben we maar opgevuld met afwisselend praatjes maken met vrienden en kennissen en rustig bij de bench zitten.

Uiteindelijk waren de 54 Barbets dan toch aan de beurt! We wisten van eerdere keuringen van deze keurmeester dat hij niet op Alba's type valt dus vandaag hadden we geen hoge verwachtingen. Die hadden we de dag ervoor ook niet en toen werden we aangenaam verrast.
Alba stond met 16 andere teefjes in de Open Klasse en aangezien in Frankrijk de honden op alfabetische volgorde ingedeeld worden stonden de Quacienda's-dames gezellig met z'n drieen achteraan (Alba, tante Allie en zus Dior).
Wds (117 of 230) klein
Een groter overzicht van de gehele klasse (zoek Alba ;-)):
Wds (118 of 230) klein
De keurmeester nam ook voor de Barbets aardig de tijd, ook voor Alba had hij alle aandacht. Wat ik jammer vond is wel dat hij redelijk weinig liet lopen, alleen op-en-neer.
Nadat alle dames gekeurd waren werd er een selectie van 6 gemaakt en wat was ik trots dat Alba xe9n haar beide kennelgenoten daarbij zaten! Uiteindelijk kreeg Alba de 2e plaats, een geweldig resultaat uit zo'n grote klasse en achter een teefje waarvan ik het helemaal niet erg vond om te 'verliezen' onder deze keurmeester!
Wds (127 of 230) klein
Het teefje wat in Alba's klasse won, won ook het CAC wat betekende dat Alba terug de ring in mocht voor het reserve CAC. Na nog eens lopen en voelen, kregen we dat dan ook!
Wds (134 of 230) klein
Hetzelfde herhaalde zich met het CACIB, waardoor Alba uiteindelijk met het RCAC en het RCACIB de dag afsloot:
Wds (136 of 230) klein
We zijn meer dan trots op Alba's prestaties op de beide shows, ze heeft geweldige resultaten behaald!
Na alle winnaars gefeliciteerd te hebben en nog een boel groepsfoto's hebben we de avond afgesloten met pizza op de hotelkamer van Sas en Katrien. Lekker lui op bed de moeie voeten laten rusten :-).

Na zaterdag nog wat gewinkeld en lekker gegeten te hebben, de lange (alles lijkt lang als je moe bent!) reis terug gemaakt. Het nieuwe huis en de verbouwing wachtten op ons (ook de reden waardoor deze update nogal lang op zich heeft laten wachten).