Omdat de keurmeesterslijst een opvallend aantal Franse keurmeesters bevatte die in de Franse Barbetwereld geen onbekende zijn, leek het ons leuk om onze dames eens mee te nemen naar een Franse show. Maubeuge ligt net over de grens met Belgie dus prima te doen om in een dag op en neer te rijden.

Op de Franse shows zijn niet vaak Barbets te zien, ondanks dat het ras ook in het land van herkomst langzaamaan wat begint aan te trekken in populariteit. Ons doel was dus een leuke dag en laten zien dat het ras écht nog wel meedoet.

Onze dames waren de enige ingeschreven Barbets voor meneer J. DeCuyper uit België, maar dat hadden we wel verwacht. Op ons gemak weggereden ’s morgen, in Frankrijk krijg je vaak al het programma thuisgestuurd en hoef je niet voor een bepaalde tijd binnen te zijn dus we hoefden niet eens heel vroeg op om op tijd te zijn voor onze beurt. De weg vanaf halverwege België is ongelooflijk slecht met hele grote gaten maar gelukkig heeft onze auto het overleefd en kwamen we netjes op tijd aan.
Al op de parkeerplaats kwamen we de eerste bewonderaar tegen. Omkijkend waar ik de meneer nou ook alweer van kende, zag ik dat hij achteruit liep om toch nog maar even naar de honden te kunnen kijken. Wouter, die namen en gezichten veel beter onthoudt dan ik, wist nog dat het meneer Goubie was.

Eenmaal binnen een plekje gezocht, het gratis kopje warme chocomel opgehaald en op ons gemak hondjes gekeken tot we bijna aan de beurt waren. De sfeer op dit soort Franse shows is altijd heel relaxed met een goede catering.

Alba was als eerste aan de beurt en het gezicht van de keurmeester toen we de ring inkwamen, gaf al direct aan dat hij blij werd van wat hij zag. Hij vond haar erg mooi! Toen was Lotus aan de beurt en ook die kon hij wel waarderen. De schrijver/ringmeester werd erbij gevraagd om haar ribbenkast en vacht ook te bekijken.
Alba kreeg het BOB, met de opmerking dat Lotus het volgende keer zou winnen als haar rugbelijning wat vaster was geworden.

Zoals eigenlijk alleen in Frankrijk kan, hebben we nog even in de ring gestaan met de keurmeester die graag nog wat wilde praten over het ras.

Terwijl we rustig wachtten op de erekeuringen kwam meneer Goubie ook nog langs om wat te praten en wat te vragen over de dames. Hij vertelde dat hij het type en de maat erg mooi vind. Alba was toevallig net uit haar bench en hij vond haar prachtig. Dat soort complimenten is wel heel gaaf!

Lotus mocht als eerste de erering in, met een heleboel andere jeugdhonden. De keurmeester, een Italiaanse meneer, nam erg de tijd en bekeek alle honden goed. Terwijl de keurmeester zich langzaam door de rij jeugdhonden heen werkte, kwam de ringmeester mij wat vragen over Lotus. Monsieur Dupas was verbaasd dat ze pas 10 maanden is en zijn gezicht toen ik hem antwoordde dat wij haar zelf gefokt hebben, was ook prachtig.

Nadat de keurmeester ook Lotus had bekeken en de hele rij honden af geweest was, mocht hij uit de groep slechts 6 honden selecteren. Heel resoluut haalde hij Lotus in de selectie. Uiteindelijk plaatste hij haar tweede, een prestatie waar we heel trots op zijn!

Daarna was het de beurt aan Alba, in de groepskeuring. Ze had goede zin en toonde zich heel goed. Dat op zich was ik al heel tevreden mee maar de keurmeester was er al best snel uit en koos voor Alba als zijn groepswinnaar!
We hadden natuurlijk niet gerekend op zo’n overwinning, maar het betekende dat we op zondag weer terug ‘moesten’ komen voor de BIS keuring. Nog afgezien van het feit dat het natuurlijk heel leuk is om daaraan mee te doen, vind ik het ook een teken van respect naar de keurmeester die je hond zo mooi vind om die moeite ook te doen. Dus hebben we een hotel gezocht, gelukkig was er een Campanille dichtbij de showhal, en bij de plaatselijke supermarkt wat boodschapjes gedaan waaronder tandenborstels en tandpasta.

De dag erop op ons gemak een wandelingetje gemaakt door het park rondom het hotel, Maubeuge blijkt een oud vestingsstadje te zijn waar je de oude structuur nog goed kunt zien (vooral met behulp van informatieborden 😉 ). Daarna rustig richting show.
Helaas was de keurmeester die de BIS keuring deed (meneer Soulat) niet erg geïnteresseerd: hij nam weinig tijd, heeft de honden niet betast en liet nauwelijks lopen. Alba toonde zich best goed ondanks dat ik wel kon merken dat ze een beetje moe was. Ik ben trots op het feit dat we haar daar hebben kunnen laten zien en we zijn heel erg trots op onze meiden!