Op 26 oktober werd de Kampioensclubmatch gehouden voor de Nederlandse Barbet Club. Vorig jaar konden we niet aanwezig zijn omdat we met Alba in Engeland waren voor de dekking. Dit jaar konden we gelukkig wel én hadden ook weer een aantal andere Nuphar’s-hondjes zich opgegeven.

We vinden het belangrijk en leuk om naar de clubmatch te gaan, ongeacht wie de keurmeester is en of we denken dat die onze honden mooi zal vinden. Ik druk iedereen dan ook altijd op het hart te komen voor een gezellige dag en alles extra is mooi meegenomen.
Die gezellige dag zijn we zelf verantwoordelijk voor en dat is ook dit jaar weer goed gelukt. Ik vind het fijn dat een aantal van onze pupkopers het leuk vindt hun hond ook te showen op zo’n dag, maar het is ook erg leuk om de honden zo bij elkaar te zien en de eigenaren zien elkaar ook weer eens.

Dit jaar waren uit het eerste nestje naast Lotus ook Dolce, Thibault, Billy en Philou aanwezig. Uit het tweede nestje had ik Tux ingeschreven maar Malou en Breea waren helemaal uit respectievelijk Zwitserland en Wales gekomen. Gys is nog even op bezoek geweest met zijn baasjes.
Op zaterdag hebben we gewandeld met de Britse afvaardiging bestaande uit Karen, Annette, Wendy en Julian samen met Martha en Breea. ’s Avonds hebben we gegeten met Annette en Karen en Selina en Andreas. Heerlijk om even bij te kunnen praten. We zijn verwend met koekjes en de meiden hebben nieuwe speeltjes erbij!

Het was geweldig Breea weer te zien, ze is van een 17-weken oud bergje zwarte krullen een mooie dame aan het worden die met veel enthousiasme en vreugde door het leven gaat. Malou is precies haar moeder, prachtig om te zien, en net zo’n enthousiaste druktemaker als Breea.
Op zondag vroeg naar de hal, om nog even te kunnen helpen met opbouwen, en daarna druppelde iedereen binnen.

Ik heb niet van iedere hond foto’s in de ring en de hal is ook niet geweldig voor het nemen van foto’s, maar hieronder toch een paar. Op de Facebook-pagina van de Barbetclub staat ook een mooi album, waarin bijna alle deelnemers te zien zijn.

Tux (N. In Full Swing) was als eerste van de Nuphar’s clan aan de beurt, in de Jeugdklasse reuen. Hij kreeg een mooie Uitmuntend en behaalde de 2e plaats.

Daarna waren Billy (N. Everything Zen) en Thibault (N. Four Leaf Clover) aan de beurt in de Openklasse reuen. Ik heb Billy geshowd, Thibault ging met Marian de ring in. Beide heren hebben een erg mooi verslag gekregen.
De keurmeester was streng, wat natuurlijk goed is, en gaf Thibault omdat hij 1 snijtandje scheef heeft staan de kwalificatie Goed. Hoe keurmeesters het beoordelen, is heel wisselend (van een Uitmuntend tot Goed). Er staat heel duidelijk in het verslag en het werd ook duidelijk gezegd, dat ze hem verder een prachtige hond vindt, dus wij zijn tevreden hiermee.

Billy kreeg een Uitmuntend en mocht de strijd aan voor de plaatsingen. Hij werd uiteindelijk 1e in de Openklasse, een knappe prestatie. (Hint: de zwarte vlek op de foto hieronder is Billy!)

Toen pauze, waarna Malou (N. Moments In The Moonlight) en Breea (N. Necessity) zich mochten laten zien in de Jeugdklasse teven. Ik ben erg trots op de beide dames: allebei een Uitmuntend en allebei achter de bordjes! Breea werd 3e en Malou zelfs 1e. Malou heeft de neiging haar staart nogal vrolijk te dragen, waar wellicht niet alle keurmeesters doorheen kunnen/durven kijken naar haar prachtige lijf&hoofd, dus dit was voor mij een hele fijne uitslag.

In de Openklasse teven traden Philou (N. Captivation) en Dolce (N. All My Tomorrows) aan. Wouter showde Dolce, wat hij prima deed. Philou kreeg een ZG met een keurig verslag, Dolce toonde zich geweldig en kreeg een Uitmuntend en mocht achter bordje 2 plaatsnemen. Ook zij heeft een mooi verslag.
Lotus mocht in de Kampioensklasse en toonde zich zoals altijd keurig. De keurmeester plaatste haar als 1e van de klasse, met als opmerking dat ze Lotus een prachtige hond vond met alles op de juiste plaats, zonder overdrijvingen en dat ze niks negatiefs kon bedenken. Als je daar niet trots van wordt!

Billy mocht hierna weer de ring in voor de verkiezing van Beste Reu. Hij werd Reserve Beste Reu, een prachtig resultaat!

Bij de Beste Teef verkiezing stonden Malou en Lotus in de ring, alleen dat al maakt me heel erg trots. De keurmeester maakte het nog even spannend maar zette het bordje 1 bij Lotus neer! Ik durfde daarna bijna niet te kijken wie ze als Reserve aan zou wijzen, maar ze koos tot mijn vreugde voor Malou. Geweldig!
De foto is niet erg scherp, maar voor mij wel een bijzondere: twee teefjes uit Alba’s nestjes die winnen, ik ben er reuzetrots op!

Daarna mocht Lotus tegen de Beste Reu en ook dat won ze: Beste van het Ras, Clubwinnaar en Best In Specialty Show!

Wat een resultaat, dit had ik van tevoren niet verwacht of zelfs gehoopt. Ik ben ontzettend trots op alle Nuphar’s en hun baasjes en natuurlijk op onze eigen Lotus en Alba. Alba is de moeder van 3 van de 4 CAC/RCAC-winnaars van de show, ik vind dat een heel groot compliment voor Alba en ons als fokkers.

Aan het eind werd de koppelklasse nog gekeurd, waar 2 koppels aan meededen. Ik moet duidelijk nog even oefenen met Lotus & Tux, want het zag er niet bepaald gelikt uit maar omdat ze zoveel op elkaar lijken, werden ze wel bekroond tot Beste Koppel. 

We hebben veel gelukwensen gehad van iedereen, wat erg fijn was. Onze dag was ook zonder deze superresultaten goed geweest maar dit maakte het een heel bijzondere dag die we niet snel vergeten.

Jammer om dan later op Facebook toch weer van bepaalde mensen te moeten lezen hoe ontevreden ze waren, dat hun honden niet gewonnen hebben. Blijkbaar is alleen een totale overwinning goed genoeg voor sommigen en kunnen ze niet tevreden zijn met een goede kwalificatie, een goed verslag en plaatsingen. Ik vind het ook niet erg netjes naar de keurmeester van de dag, mevrouw Van Adrichem Boogeart-Kwint, dat er wordt gedaan alsof ze honden heeft afgekraakt terwijl een Uitmuntend of een Zeer Goed met een onderbouwing toch echt geen schande is. Een opmerking als ‘waarom denk je dat ik showen niet meer belangrijk vind’ klinkt toch een beetje vreemd als je dagenlang je onvrede blijft uiten over de beslissing van een keurmeester, waar je notabene voor betaald hebt. Wij zijn het ook niet altijd eens met wat de keurmeester over onze honden vindt, dat is nou eenmaal het spelletje.

Nog vervelender vind ik het worden als het niet alleen bij de eigen honden blijft, maar natuurlijk ook de andere honden (en ongetwijfeld vooral de winnaars) nog even afgekraakt moeten worden – zij het zogenaamd subtiel zonder namen te noemen.
Er wordt gesuggereerd, zoals altijd, dat de keurmeester niet objectief gekeurd zou hebben, ofwel dat de persoon achter de hond gekeurd zou zijn in plaats van de hond. Het makkelijkste excuus, aangezien het een jury-sport is, zullen we maar denken.
Vervolgens gaat er nog iemand, waar ik nog nooit van gehoord heb en die ons en onze honden dus ook niet tot nauwelijks kan kennen, nog een stapje verder en beschuldigd fokkers ervan dat ze zich richten ‘op een modieuze kleur’ waardoor ‘het fijne karakter van de Barbet verloren gaat’. En passant worden ze er ook nog even van beticht een slecht temperament te hebben want ‘aan een fijne Barbet in een willekeurige kleur beleef je nu eenmaal veel meer plezier dan een rothond in een speciale kleur.’
Aangezien er slechts 2 ‘speciale’ kleurtjes aanwezig waren naast de (voor mij net zo mooie en speciale) kleuren zwart en bruin, en dit niet over de aanwezige gele honden gaat, blijven alleen onze bruinbonten over. Het begint zo langzamerhand op laster te lijken. Ook na al een heel aantal jaren dit soort opmerkingen, waarbij altijd nét niet genoemd wordt over wie ze het hebben, genegeerd te hebben, wordt het niet makkelijker. Ik kan het dan ook niet altijd maar van me af laten glijden, hoewel dat misschien wel beter zou zijn maar ik ben ook maar een mens.

Ten eerste zijn wij heel duidelijk over het fokken op kleur en is het iedereen hopelijk meer dan duidelijk dat als er kleurtjes-fokkers zijn in Nederland, wij dit niet zijn! Maar dat volledig onbekenden denken het temperament van mijn honden een slechte naam te moeten geven op Facebook vind ik echt bijzonder triest. Ook als dit niet gericht is op mijn honden, komt dit wel zo over, gezien de berichten die ik krijg van anderen om te vragen waarom bepaalde mensen problemen met mijn honden lijken te hebben.
Het zou fijn zijn als men eens beter gaat nadenken wat ze op social media neergooien, en hun negativiteit en jaloezie achter gesloten deuren houden.

Als beginnende fokker maar als al redelijk ervaren kynoloog ben ik trots op wat wij met slechts twee nesten bereikt hebben: gezonde, blije honden met een rastypisch karakter die hun baasjes blij maken. Daarnaast waarderen keurmeesters -zowel allrounders als rasspecialisten- onze honden in de showring. Dit hebben wij onder andere te danken aan Alba, die ons een geweldige basis geeft om op verder te bouwen.
De kunst is om dit vast te houden en uit te bouwen, waar wij ons intens voor inzetten door middel van te blijven leren, te communiceren met zoveel mogelijk fokkers binnen het ras, kritisch te blijven op onszelf en onze fokproducten, niets voor lief te nemen en te blijven proberen te verbeteren op álle punten.
Zoals iedereen zal kunnen begrijpen is Lotus voor ons nu al een kroon op ons ‘werk’: Lotus is nog geen 2,5 jaar oud en heeft al een aantal bijzondere resultaten geboekt op shows. Lotus wordt door heel diverse keurmeesters hoog gewaardeerd, inmiddels heeft ze wel bewezen dat dit geen toeval is en dat ze ook niet bepaald een eendagsvlieg is!
Ik ben er trots op en we laten ons ook door dit soort mensen niet weerhouden te genieten van haar successen maar vooral van haar vrolijke en aanhankelijke karakter waar we iedere dag van genieten.
Wij hopen nog lang op kleine schaal -gebaseerd op kennis en inzicht- gezonde, mooie en lieve Barbets te kunnen fokken.

Als dit jaloezie oproept: so be it!

Aan iedereen die het ons wel gunt, die ons geholpen en gesteund heeft en alle eigenaren van ‘onze’ Nuphar-tjes: BEDANKT!