Nuphar’s E…, zwart reutje
Nuphar’s F…, zwart teefje
Nuphar’s G…, zwartbont reutje
Nuphar’s H…, zwart reutje
Nuphar’s I…, zwart teefje
Nuphar’s J…, zwartbont reutje
Nuphar’s K…, zwartbont reutje
Nuphar’s L…, zwart reutje
Nuphar’s M…, zwart teefje
Nuphar’s N…, zwart teefje
Nuphar’s O…, zwartbont reutje
Op dinsdag was Cait een beetje onrustig: soms wat hijgen en een beetje graven, maar het stelde nog niet zoveel voor. Ook ’s nachts was ze vrij rustig, af en toe veranderde ze van slaapplaats maar verder weinig anders.
Op woensdagochtend dachten we dan ook dat we misschien die dag nog wel pupjes zouden kunnen begroeten, maar wellicht in de middag. Wouter ging dan ook even goed wandelen met Alba en Lotus, konden die nog even hun energie goed kwijt.
Toen Cait even in de tuin wilde, daar een plas deed en Anne bij binnenkomen zag dat ze vruchtwater lekte, was dat een verrassing. Maar ook dan kan het nog wel even duren. Er waren nog geen weeën te zien, ook niet de lichte weeën die de pups richting geboortekanaal ‘werken’. Wel Wouter een berichtje gestuurd, en afwachten maar. Toen Cait 10 minuten later de werpkist in wilde en Anne persé met haar mee moest, was wel duidelijk dat ze er wél flink tempo achter ging zetten.
Wouter kwam gelukkig redelijk snel thuis en 10 minuutjes na zijn thuiskomst, was de eerste pup geboren.
Cait ging direct aan het moederen, geweldig om te zien. In 10 uur tijd zijn er 11 pups geboren, hele vitale, levendige pupjes die geen stimulatie nodig hadden om op gang te komen.
De statistieken:
9.50u, pup 1, zwarte reu, 356 gram, kopligging, bandje rood
10.04u, pup 2, zwarte teef, 286 gram, stuitligging, bandje geel
10.52u, pup 3, zwartbonte reu, 274 gram, kopligging, bandje oranje
11.06u, pup 4, zwarte reu, 302 gram, kopligging, bandje donkerblauw
12.05u, pup 5, zwarte teef, 270 gram, stuitligging, bandje lichtroze
13.27u, pup 6, zwartbonte reu, 302 gram, kopligging, bandje groen
14.15u, pup 7, zwartbonte reu, 300 gram, kopligging, bandje paars
15.57u, pup 8, zwarte reu, 252 gram, kopligging, bandje grijs
16.37u, pup 9, zwarte teef, 262 gram, kopligging, bandje lila
18.38u, pup 10, zwarte teef, 302 gram, kopligging, bandje donkerroze
19.26u, pup 11, zwartbonte reu, 288 gram, stuitligging, bandje lichtblauw
Cait is vandaag alweer 5 weken drachtig, de tijd gaat snel!
Vanmorgen hebben we haar gewogen bij de dierenwinkel in de buurt. Aan het begin van haar loopsheid woog ze 24 kilo (haar normale gewicht). Met de echo was ze wat afgevallen naar 22.6 kilo. Dat is tot nu toe zo bij alle nestjes, ik weet niet of andere fokkers dat ook hebben maar meestal vallen ze in die eerste periode wat af bij ons.
Nu, een week later, weegt ze 24,6. Dat is dus 2 kilo erbij en weer iets boven normaal.
Ze heeft duidelijk al een buik, nog maar een klein beetje taille en de onderbelijning is bijna recht. Wij zien ook dat ze al iets anders beweegt.
Inmiddels zijn bij de pupjes daarbinnen al ‘echte mini hondjes’ – de belangrijkste organen zijn aangelegd, ogen, zenuwbanen en ruggenmerg ook, tanden en nagels worden nu gemaakt.
De baarmoederhoorns zijn ‘uitgeklapt’ zodat de pups alle ruimte hebben om te gaan groeien. De hoeveelheid vruchtwater neemt nu ook toe.
Het grootste deel van de groei van de pupjes vindt plaats in de laatste 3 weken van de dracht, dus hoewel Cait haar buik al toeneemt gaat de grootste ‘explosie’ nog komen.
Hoewel we al vrij snel allerlei signalen zagen bij Cait die zouden kunnen wijzen op dracht, hebben we afgelopen vrijdag een echo laten maken. Zeker omdat de kans op dracht lager is met KI, was dit het moment van de waarheid :). Een boel dingen zoals meer slapen, wat misselijk en wat opgezette tepels kunnen ook ‘gewoon’ schijndracht zijn, tenslotte.
Gelukkig zagen we direct vruchtblaasjes in beeld zodra het echo-apparaat op Cait’s buik werd gezet – yes, gelukt! En het wordt zelfs een vrij groot nest als alle vruchtjes zich goed ontwikkelen.
De zwarte ‘bolletjes’ zijn de vruchtjes. We hebben ook wat video, zie hieronder, waarin je zelfs een hartje kunt zien kloppen!
Rond 24 januari verwachten we dus pupjes van Cait en Beau – we kunnen niet wachten!
Op 10 november werd Cait loops – het begin van een spannende periode van progesteron-testen om te bepalen wanneer de beste tijd zou zijn om naar Duitsland te rijden.
Omdat Cait’s ‘verloofde’ Beau in Amerika woont, is een natuurlijke dekking lastig. Dat zou een vliegreis betekenen voor Cait en dat zagen we niet zitten. Gelukkig biedt de huidige technologie de mogelijkheid om sperma af te nemen en in te vriezen in stikstof. Dat hadden we al geregeld en zo was Beau’s ‘taak’ al gedaan.
We hebben gekozen voor een Duitse kliniek omdat deze dierenarts veel ervaring heeft met inseminaties. Zij hebben ons ook heel goed kunnen helpen met het importeren van het sperma uit Amerika.
De eerste progesteronbepalingen hebben we laten doen in Nederland, bij dierenkliniek Sleeuwijk.
Hier Cait met 1 van onze favoriete dierenartsen van de kliniek:
Na 4 keer bloed testen in Nederland, zijn we 24 november naar Frankfurt gereden en ons geïnstalleerd in een hotel dichtbij de kliniek.
De dag erna ’s morgens eerst nog eens progesteron bepaald en daarna de eerste inseminatie via TCI (Trans Cervical Insemination – er wordt een katheter tot in de baarmoeder gebracht, waar dan het sperma mee ingebracht wordt). Het inbrengen gebeurd met een cameraatje. Cait stond hiervoor op de tafel, het doet geen pijn en duurt ongeveer 10 minuutjes.
Op maandagochtend is er nog een TCI gedaan, om de kans op succes te vergroten. De timing lijkt heel erg goed geweest te zijn, dus hierna kunnen we alleen nog afwachten.
Cait knuffelde graag nog even met de dierenarts voor we weer naar Nederland gingen!
We lopen erg achter met het blog, dit hoop ik de komende tijd nog in te halen. Maar, onder andere omdat we druk zijn geweest met de voorbereidingen voor ons geplande komende nest met Cait en Beau (Hickory Tavern Fool For Brookberry).
De voorbereidingen zijn zo goed als klaar, nu is het wachten op Cait’s loopsheid en dan begint een heel spannende tijd.
De Nuphar’s X tot D pupjes van Lotus en Toby zijn alweer 1 jaar oud!
Om het te vieren hebben we met degenen die nog in Nederland wonen – Quintus, Boris, Taylor en natuurlijk onze Cait – een verjaardagsfeestje gevierd in de dierentuin.
Gefeliciteerd lieve Quintus, Robin, Lotto, Boris, Jordy, Cait en Taylor!
Na meer dan 6 maanden was het dan zover… Lotto’s eigenaar kwam hem ophalen om samen naar Schotland terug te reizen. Thuis wachten zijn nieuwe baasje en maar liefst 4 hondenvriendjes op hem, waaronder zijn vader Toby.
Hoewel het echt tijd was voor Lotto om te verhuizen, was het ook ontzettend zwaar om hem na zo’n tijd te moeten laten gaan. Cait is ook flink van slag geweest, zij weet niet beter dan dat Lotto er is, ze miste hem enorm en snapte er niks van. Alle 3 voelden ze ook mijn verdriet.
Gelukkig hebben we al gehoord dat Lotto veilig aangekomen is en zich al helemaal thuis voelt in de roedel!
Lotto’s tijd bij ons:
Cait heeft een gekneusde teen, waarschijnlijk iets te lomp spel met Lotus. Natuurlijk moet de socialisatie wel doorgaan en dus leek ons een half uurtje treinen kijken op station Amersfoort een geschikt uitje.
De puppen keken hun ogen uit naar alle mensen en de treinen. Ze waren nergens van onder de indruk!
Lotto bekijkt het eens allemaal
Cait is even tijdelijk géén sprinter
Even poseren op een bankje
Nuphar's Barbets 