Spetterpret
Nog meer Wereldshow
Nxf3g een paar foto's van de Wereldshow in Herning, Denemarken. Onderstaande foto's zijn gemaakt bij de stand van Viyo, die aan alle titelwinnaars (nou ja, hun eigenaren) een handdoek gaf als cadeau. Daarnaast werd er ook een foto gemaakt, op de genoemde handdoek.
Alle foto's zijn op de website geplaatst, waar je ze zelf vanaf kan halen. We vinden ze leuk geworden!
Alba geblogd!
Dat Alba regelmatig geblogd wordt, mag duidelijk zijn. Maar dat ze ook op iemand anders blog staat is weer eens wat anders! Maar kijk maar eens hier.
Stacy Able, die het ras in Amerika probeert op te bouwen op een verantwoorde manier, heeft een leuk blog waarin ze over haar honden en het ras zelf verteld.
Toen ze op Facebook de foto van Alba aan het Deense strand zag, vroeg ze me of ze de foto mocht bloggen. Natuurlijk, wij delen onze mooie dame graag ;-)!
Stacy is fotografe, voor haar werk legt ze bruiloften vast maar natuurlijk zijn ook haar eigen honden ideale fotomodellen. Ik was dan ook wel trots toen ze vroeg of ik de foto zelf had gemaakt omdat ze hem zo mooi vind. Niet slecht voor een amateurtje toch?!
Portretjes
Als laatste nog wat portretjes van Alba tijdens de vakantie.

Wie moest er ook mee op vakantie?!
Alba's trouwe fans weten het wel: haar Cavia! Zonder Caaf geen vakantie, zelfs liever zonder Caaf geen show… Alba mag graag slapen met Cavia in haar bedje en je even uitleven op die arme Caaf is ook een regelmatig terugkerend ritueel. Natuurlijk moest de Caaf ook eens op de foto dus hieronder een paar foto's mxe9t Cavia.

24 juni: World Dog Show in Herning (DK)
Donderdag was het zover, Alba en Fenya waren aan de beurt op de World Dog Show. Hoewel de show zo 'dichtbij' voornamelijk een goede reden was voor een gezellige vakantie vonden we het toch ook wel heel spannend om dan daadwerkelijk mee te doen op de show.
We zijn donderdagochtend vroeg vertrokken zodat we ruim de tijd zouden hebben. We hadden alles goed bekeken op de plattegronden die de oragnisatie ons had gestuurd, omdat de ringen waarin Alba en Fenya gekeurd zouden worden in verschillende hallen lagen. Gelukkig was dat erg makkelijk te lopen en zat er aardig wat tijd tussen de 2 keuringen dus hebben we geen problemen gehad.
Bij aankomst zijn we eerst langs de ring van de Barbets gaan zitten, die werden namelijk om half 10 als eerste ras gekeurd. Er waren 24 Barbets ingeschreven, waarvan 2 later absent bleken. Dat is een enorm aantal voor een ras waarvan geschat wordt dat er nog tussen de 500 en 800 op de wereld zijn (ik hoop inmiddels richting de 800 aangezien er meer en meer toegewijde fokkers bijkomen).
Alba stond in een Jeugdklasse waarin 4 teefjes waren ingeschreven, 1 ervan bleek absent.
De keurmeester, een Portugese mevrouw, schijnt een gerenomeerd waterhonden keurmeester te zijn (ze keurde dan ook de Portugeze Waterhonden na de Barbets) maar ik moet eerlijk zeggen dat ik dat in haar keuring niet echt heb kunnen terug vinden. Handelingen zoals het bekijken van de verhoudingen van het hoofd, voelen naar een crochet (het 'haakje' aan het eind van de staart) en de zwemvliezen tussen de voeten heb ik haar niet zien doen, terwijl dat kleine voorbeelden zijn waar een rasspecialist naar zou kijken.
Het werd de keurmeester ook niet makkelijk gemaakt met honden van zeer diverse types en nog diversere vachtsoorten danwel vachtverzorging (van uitgekamt tot dreadlocks).
Tegen de tijd dat Alba aan de beurt was, was ik inmiddels xf3p van de zenuwen. Slaat natuurlijk nergens op, om nerveus te zijn alleen omdat het een Wereldshow is: iedereen kan inschrijven dus het is eigenlijk niet anders dan andere shows.
Maar gelukkig waren de zenuwen ook weg zodra we de ring in stapten, waar Alba zich weer toonde als een volleerd showhondje.
Ze mocht als eerste bij de keurmeester komen, die haar heel kort bevoelde waarna we een recht op en neer mochten lopen en een rondje. Van de ringmeester kregen we een paars lintje uitgereikt, wat betekend dat Alba een U had gekregen!
De eerste hindernis genomen, dit was het resultaat wat we van te voren graag wilden (alles was er bij zou komen, is leuk maar die U vonden wij het belangrijkst).
De 2e hond in de klasse, Alba's mooie zus Dior, kreeg ook een U. Het 3e hondje kreeg een rood lintje, ofwel een ZG.
Na nog een rondje gaf de keurmeester mij een rood lintje, wat betekend dat Alba haar klasse had gewonnen!
Alba mocht nog terugkomen voor het CAC, maar zoals verwacht won ze deze niet tegen de veel volwassenere teefjes die er ook stonden.
Daarna dachten wij dat we klaar waren. Gelukkig stonden we nog even te praten en lag Alba nog niet in haar bench want voor het BOB werd ze nog terug geroepen! De keurmeester heeft nog wel heel goed naar Alba gekeken maar koos voor de volwassen teef voor BOS en de reu voor BOB.
Wel kreeg Alba nog een beker en een rozet met haar nieuwe titel erop: JUNIOR WORLD WINNER 2010! <img
Alle prijsjes bij elkaar (de beker, de rozet en Alba's lintjes):
Bij de stand van Viyo kregen we nog een leuke handdoek met Alba's nieuwe titel erop.
We kregen ook een kaartje om foto's te laten maken bij de professionele fotografen van de show, het resultaat:
Wij zijn heel erg trots op Alba's jeugdtitels die ze in een paar maanden tijd heeft verzameld. Alba's officiele naam is inmiddels Quacixebndas Alba Aqua-Aura NJK*, Dts.J.Ch.*, EJS'10, JWW'10
(* we wachten nog op het diploma van het Duits Jeugdkampioenschap en het Nederlands gaan we aanvragen, maar ze heeft alle benodigde resultaten gehaald)
Onze eigen landenstrijd
Waar de rest van de wereld naar de voetbal wedstrijden keek (en Wouter en Debby ook wel), waren wij getuigen van een heel eigen landenwedstrijd: Frankrijk – Schotland!
Alba en Fenya zijn aardig aan elkaar gewaagd, meestal wint Fenya het in het spel maar we hebben de afgelopen week gezien dat Alba ook haar mannetje (vrouwtje) kan staan als ze dat nodig vind. Ik denk dat de stand aan het eind van de week gelijk was ;-)!
Hier een impressie van het toernooi:
Ik wil vooral wijzen op de foto rechtsboven. Alba's nieuwste techniek heet 'death by tail': je wikkelt gewoon je staart om je tegenstanders nek in de hoop dat je haar zxf3 kan tegenhouden in je voorpoten te bijten :-)!
Denemarken!
Zondagochtend in de vroege morgen zijn we teruggekomen van een weekje vakantie in Denemarken. Op zaterdag 19 juni heel vroeg werden wij (Anne, Wouter en Alba) opgehaald door Nicole, Debby en hun honden (de Rhodesian Ridgebacks Kibali, Kazuni en Mangeni en de Korthaar Collies Fayden en Fenya). De reis verliep vlot op wat files in Duitsland na.
xc9xe9nmaal in Bork Havn was het kantoor waar we de sleutel voor het huisje op moesten halen ook zo gevonden, net als de supermarkt en het huisje zelf. Helaas bleek al snel dat de verhuurders niet 6 honden in het huisje wilden, ondanks al onze zorgvuldige communicatie vooraf. Nadat we duidelijk hadden gemaakt dat we het xe9cht gevraagd hadden en zij als antwoord alleen de reserveringsgegevens opstuurden, zijn we keurig geholpen en is er een huisje gevonden waar al onze viervoeters welkom waren. Binnen een uurtje waren we geinstaleerd in Skaven. Achteraf nog heel fijn ook want dit huisje lag dichterbij een wandelstrand!
We hebben genoten van het strand en de omgeving en verder eigenlijk vrij weinig gedaan. We hebben veel spelletjes Carcassonne gespeeld, een leuk spel wat nooit verveeld! Verder lekker gegeten en fijn in de sauna gezeten toen we eindelijk door hadden hoe deze aanmoest (Denen zijn geloof ik niet van de gebruiksaanwijzingen voor welk apparaat dan ook…).
Hieronder alvast een kleine selectie uit de actie-strand-foto's van Alba, waaruit wel blijkt hoe onze waterhond een zeehond wordt.
Lekker in het water:

Ik heb een bal gevonden, zomaar afgepakt van de Ridgebacks! 
Snel begraven 😉
En nog even droogrennen:

Wij hadden nog wel een week willen blijven, Alba heeft genoten!
15 maanden
Onze mooie meid is alweer 15 maanden, wat gaat de tijd snel. Inmiddels kun je wel zien dat het een jong-volwassen hond is, ze krijgt langzaamaan steeds meer massa in haar lichaam. Natuurlijk zal Alba, zoals de meeste Barbets, pas echt 'af' zijn met een jaar of 3 of misschien zelfs wel pas met 4, maar we zijn blij met hoe ze duidelijk aan het uitzwaren is.
In haar gedrag is het soms nog een ontzettende pup en soms ineens een volwassen hond! Vooral in de interactie met andere honden is het mooi te zien dat ze geestelijk ook volwassen wordt. We zijn heel trots op hoe stabiel ze is, niet dominant maar ze laat zich ook niet de kaas van het brood eten.
Vorige week hebben we wat foto's genomen:
