Op zondag 2 november togen we naar de nieuwe locatie van Dogshow Bleiswijk, welke nu in Rijswijk is.
Het ras werd gekeurd door mevrouw M. Persson uit Zweden. Een zeer strenge keurmeester die veel ZG en G uitdeelde en maar erg weinig U’tjes. Op zich prima, ze was consequent en in de verslagen is ook goed te lezen waarom ze een bepaalde kwalificatie gaf.
De keurmeester was wel een beetje vreemd in hoe ze verwachtte dat een hond werd geshowd, zo mocht je de hond nauwelijks op zijn eigen tempo laten bewegen. Dat leverde opmerkingen in het verslag op waarvan ik denk dat ze geen reëel beeld vormen, omdat de hond als hij/zij op een optimaal draf-tempo kan lopen bijvoorbeeld níét de achterhand wat optrekt.
Daarnaast werd ze erg boos als je naar haar idee teveel aan de honden zat. Nou probeer ik sowieso mijn honden vooral op hun eigen benen te laten staan, dat getrek en gepluk heeft een goed-gebouwde hond die in balans is ook niet nodig en geeft het een onrustig beeld, maar dit was wel erg overdreven.
De behandeling van de honden was wel erg vriendelijk en ze gaf ook leuk uitleg na afloop.

Tux werd 2 ZG in de Jeugdklasse met een aardig verslag dus ik ben tevreden met het resultaat. Opvallend was dat deze keurmeester op een aantal punten in het verslag het tegenovergestelde vindt van de keurmeester van vorige week. Dat is natuurlijk inherent aan het ‘spelletje’ showen, maar bij de ene hond wisselt het meer dan bij de andere hond.

Lotus was de 4e en laatste Barbet die de ring in mocht en hoewel de keurmeester ook haar rustig een ZG had gegeven als ze dat wilde, leek ze blij ook nog een exemplaar te krijgen wat haar aanstond: er verscheen zowaar iets wat op een glimlach zou kunnen lijken op haar gezicht. Het eerste wat ze zei toen ze haar kwam betasten was ‘I really like this one! You are on the right track!’. Ik kan zeggen dat ik wel opgelucht was!
Aangezien Lotus de enige Uitmuntend van de dag kreeg, won ze ook automatisch CAC, CACIB en BOB.

’s Middags maakten Tux en Lotus hun opwachting in de Koppelklasse. Ik was voorbereid op een niet al te strak optreden, maar ze waren allebei ontzettend braaf en ik was zelf heel trots op hoe ze keurig naast elkaar de ring door gingen!
De keurmeester vond dat blijkbaar ook en vond ook nog eens dat ze samen een mooi koppel vormen: ze werden Beste Koppel. Ondanks dat het natuurlijk niet de belangrijkste keuring van de dag is, is het voor mij als fokker leuk dat deze twee zoveel op elkaar lijken, dat is tenslotte een doel binnen de fokkerij.
Het is toeval dat we in beide nesten een bruin-bonte pup hadden, ook nog eens reu en teef (een voorwaarde voor Koppelklasse) én dat we uiteindelijk de kans hadden Tux in gezamenlijk eigendom te kunnen houden. Of bestaat toeval niet, zoals sommigen zeggen?!
Het was vooral heel erg leuk om te doen, dus Tux en Lotus zullen nog vaker gezamenlijk de ring in mogen in de toekomst.