Archief

Nog een paar dagen!

Nog een paar dagen tot we eindelijk Lotus’ pupjes kunnen verwelkomen. We verwachten de pups rond de 9e, dus aankomende zaterdag.
Lotus is ongeveer 5 kilo aangekomen (ze is in het begin van de dracht wat afgevallen en heeft vooral al het gewicht in haar pupjes gestoken lijkt het).

Lotus draagt heel anders dan Alba, maar wel compact. Ze heeft inmiddels een flinke buik maar ze wandelt nog mee, eet redelijk goed en is nog vrolijk. Af en toe een sprintje en spelen met Alba gaat nog prima, al slaapt ze ook veel.

Even gek doen met de baas:img_0834img_0835Met oudjaar hebben de dames gelukkig lekker door al het vuurwerk heen geslapen. img_0823Groeiend buikje!img_0850img_0849img_0851

Over een paar dagen hopen we te weten wat er in dat gespikkelde buikje groeit en ze aan de wereld te kunnen voorstellen!

Get a life

Er is me duidelijk geworden dat mensen blijkbaar andere fokkers gaan benaderen om te vragen of 1 van hun honden de Barbet is waar onze Lotus een negatieve ervaring mee heeft gehad. Er wordt me gevraagd te verwijderen dat het om een Barbet zou gaan.

Allereerst: ik geef aan dat het om een Barbet gaat omdat Lotus helaas JUIST nogal altijd wat moeite heeft met andere Barbets, of honden die erop lijken. Aan het eind van vorige zomer was Lotus zo goed als zichzelf weer met andere honden, dit hebben we rustig weer uitgebouwd om haar zelfvertrouwen weer terug te krijgen. Alleen Barbets, of honden die er op lijken leven stress op. Dat uit zich soms in erg lelijk doen. Dat vinden we extra jammer, was het een compleet ander ras geweest was het namelijk toch makkelijker. Het is namelijk extra niet-leuk als je binnen je eigen ras moet uitleggen dat je hond inderdaad helaas ‘raar’ reageert. 

Dus nee, ik ga niets verbergen of weghalen. Wij hebben al bijna 1,5 jaar gewerkt naar verbetering en zijn alleen maar blij te kunnen melden dat die er is – ook met andere Barbets.

Het is verder niet interessant wie, of waar. Dingen gebeuren, helaas. Een andere hond had het van zich afgeschud. Helaas is Lotus een extravert maar in dit opzicht gevoelig hondje en heeft ze zich deze ene ervaring sterk aangetrokken. Dat maakt haar niet raar, onstabiel of ongeschikt. Het maakt de andere hond niet vals of agressief.

Zijn wij teleurgesteld? Ja. We zijn regelmatig boos geweest – uit frustratie en uit verdriet. En nog wel eens. Vinden we het nodig iemand de schuld te geven of zwart te maken? Nee. 

Het gaat niet om schuld of vinger wijzen. Dat hebben we nooit gedaan, dat is ons punt ook niet dus ik stel voor dat ook niemand anders dat in onze plaats gaat doen. Schuld staat ook nergens in het bericht en daar gaat het dus ook niet over. Ik vind het heel sneu dat anderen dit wel zo (willen) zien of opvatten. Als je zelfs in een bericht wat deels gaat over hoe blij we zijn dat er zoveel veranderd is in een hele nare situatie nog zo’n boodschap wil lezen en ons woorden in de mond gaat proberen te leggen: get a life. 

Daarom bij deze: als je je ergens mee bezig wilt houden, wees dan blij voor ons dat Lotus niet meer bij het zien van welke hond dan ook, in welke situatie dan ook, in de stress schiet zoals ruim een jaar geleden. Ze heeft haar zelfvertrouwen terug en durft weer te vertrouwen op wat ze aan een andere hond leest. Dát is wat belangrijk is voor ons en wat we wilden uitdragen. 

Lees vooral ook de rest van het bericht, we vertellen namelijk gewoon over wat wij doen om onze honden gezond te houden. 

Als je vindt dat het ‘niet kan’ dat wij aangeven dat onze hond een trauma heeft overgehouden aan een nare ervaring met een rasgenoot, en je het nodig vindt om anderen hierover lastig te vallen zodat die zich hierdoor rot voelen of zich in een kwaad daglicht gezet voelen, bedenk dan dat JIJ degene bent die denkt in termen als schuld – niet wij. Tot nu toe waren wij alleen degenen die zich rot voelden, wij zijn namelijk degenen die hier al ruim een jaar mee bezig zijn en dat is meer dan voldoende. 

Hopelijk succes met het vinden van een andere hobby. 

Maubeuge (F) CAC: BIS #2!!

Omdat we het een gezellige show vinden en we voor ons ras eigenlijk altijd een rasspecialist hebben, gingen we ook dit jaar weer naar de show in het Franse Maubeuge.
Dit jaar werd het ras gekeurd door de heer J. Goubie, die Lotus in Amiens de groepsoverwinning gaf. We hebben nog niet eerder de kans gehad om van hem een keurverslag te krijgen, waar we natuurlijk wel benieuwd naar waren.

Alba mocht een dagje bij Gys (Nuphar’s Linger A Little Longer) spelen en net-gearriveerde vakantieganger Dolce (Nuphar’s All My Tomorrows) mocht met zus Lotus mee. Na een kop koffie en appeltaart (om 6 uur ’s morgens!) op weg naar La douce France. Gelukkig rustig op de weg dus de ruimte om te proberen de gaten in de zuid-Belgische wegen te ontwijken. Mooi op tijd in Maubeuge aangekomen, ons geïnstalleerd langs de ring naast mede-Nederlanders met leuke Ierse Water Spaniëls.
De keurmeester had eerst nog een boel Spaniëls te keuren, voor Lotus aan de beurt was.

20140718-093755-34675835.jpgTegen de tijd dat wij aan de beurt waren, was Lotus er helemaal klaar voor. Ze vindt showen erg leuk en als ze ziet dat het showlijntje uit de doos komt, begint ze al te springen.
Meneer Goubie was blij haar te zien, ze werd begroet met een ‘Ah, Le Barbet!’ en een flink stevige knuffel voor hij haar ging keuren, erg leuk. Ze kreeg ook een mooi verslagje en het BOB aangezien ze maar alleen was.
Na de keuring werden we door de mensen van de Franse Spaniël Club heel vriendelijk ook uitgenodigd voor een glaasje bubbels.

’s Middags tijd voor de groepskeuring. Deze werd gedaan ook gekeurd door meneer Goubie. Thuis hadden we een weddenschapje afgesloten: Anne dacht niet dat Lotus in de groep zou winnen, maar hoopte op misschien een plaatsing. Wouter was er van overtuigd dat Lotus, net als Alba vorig jaar, de groep zou winnen. Er stonden een paar erg mooie honden tussen, dus Lotus had zeker concurrentie.
Blog IMG_7750 Blog IMG_7754Wel weer spannend als de speaker eerst nummer 3 en dan nummer 2 aankondigt en Lotus staat er nog tussen: zou het?! En ja, ze won de groep! Dat wordt een lekker ijsje eten op het terras, op kosten van Anne.  Blog IMG_7766
Maar, dat betekende ook dat we op zondag terug moesten voor Best In Show. Een hotel dus maar weer. Gelukkig heb ik na vorig jaar met Alba’s groepsoverwinning, toen we tandenborstels hebben gekocht in de supermarkt, tegenwoordig een toilettasje met spulletjes én schoon ondergoed in mijn showtas zitten. Alba mocht een nachtje overblijven bij Gys, ook heel erg fijn.

Nog even de supermarkt door, dit hebben we toch maar laten liggen:

20140718-093819-34699213.jpg
We hebben heerlijk geslapen in het hotel!
20140718-093944-34784424.jpg

De dag erop konden we rustig aan op staan, we hoefden pas ’s middags weer op show te zijn. Na wat zoeken naar het stadscentrum bleek dat het hotel in het stadscentrum stond en dat het minipleintje erachter het centrum wás. Kopje koffie in een Frans sportcafeetje, zo grappig om daar op zondagochtend de locals al aan de wijn en het bier te zien, lekker met hun ochtendkrantje. Een van de zo te zien vaste bezoeksters was jarig en de eigenaar van de kroeg vierde het gezellig mee met een glas champagne. Wij hielden het toch maar bij de alcohol-vrije drankjes.
20140718-093946-34786108.jpg

Omdat de meiden aardig nat waren geworden van de ochtendwandeling in het park rondom het hotel en het maar bleef regenen, waren we toch nog vrij vroeg weer op show. Gelukkig is er altijd wel wat te zien dus we hebben ons goed vermaakt.
Het is een erg strak georganiseerde show, niet alleen voor Franse begrippen, dus rond kwart voor 4 was het tijd voor Lotus om nogmaals de ring in te gaan. Wij verwachtten er niets van en waren al heel tevreden met haar mooie groepswinst. Lotus showde zich heel goed, hoewel ze me 1 keer bijna heeft laten struikelen omdat ze dacht dat ze Wouter zag! Alle honden kregen veel aandacht van de keurmeester, hij betastte alle groepswinnaars grondig en liet veel lopen. Na nog een laatste ronde met z’n allen mochten we weer in de voorring gaan staan. Ik kon het snelle Frans van de speaker voor nummer 3 (een Whippet) en nummer 2 (een Nederlandse Grand Griffon Basset Vendeen die al best veel gewonnen heeft!) redelijk volgen. Voor nummer 1 niet, dat ging me iets te snel maar ik twijfelde wel of er nou ‘Barbet’ gezegd werd… Ik keek eens rond en iedereen keek naar mij, dus toen drong het door dat Lotus wéér Best In Show gewonnen had!

Blog IMG_7970 Blog IMG_7992 Blog IMG_7995 Blog IMG_8016

We zijn enorm trots op haar, dit was niet zo’n grote show als Amiens maar ze doet het toch maar weer! Onder een Allround-keurmeester dit keer, fijn dat die haar kwaliteiten ook zien en durven te waarderen. Lotus werd aan alle kanten geaaid en er waren mensen die kwamen vragen of zij ook in Amiens had gewonnen.
Met een lading bekers weer richting auto en richting Nederland en Alba. Ondertussen kon het rustig inzinken dat Lotus weer een prachtig en bijzonder resultaat gehaald heeft.

Om het te vieren de laatste fles Sekt thuis opgehaald, nog gewonnen door Alba in 2010. Mooi symbolisch, om met Alba’s prestatie te kunnen proosten op Lotus’ haar prestatie!

20140718-093947-34787938.jpg

Nuphar’s I tot O nest is geboren!

Op 26 december vroeg in de ochtend werd Alba wat onrustig. Ze wilde haar ontbijt niet. Na een ochtend met zo af en toe wat onrust en hijgen, kwam Miska. Zij zou als kraamhulp fungeren bij dit nestje, een goede ervaring voor wie-weet-ooit! Alba vond het geweldig dat ze er was en maakte dankbaar gebruik van een paar verse handen voor de knuffels en aaien.
Halverwege de middag zakte de periodes van onrust weg, schooide ze om koekjes, at ze weer wat en ging ze op een botje liggen kluiven. Ok…!

Na een prima nachtrust, voor Alba dan toch in elk geval, werd ze in de ochtend van 27 december weer onrustig. Dag 63, Alba vond het toch maar eens tijd ;-).
Om 15.45u werd de eerste geboren, op de bank. Alba ging direct als volleerd moeder aan de slag met vlies eraf en poetsen, de pup lag buiten maar nog aan de placenta die nog niet mee gekomen was. Toen die meekwam zijn we naar de werpkist verhuisd. Daar is de rest geboren, met wisselende tussenpozen. Miska heeft pupje 4 en 5 ‘opgevangen’.

Na nummer 5 was Alba super relaxed, ging heel tevreden slapen. Tja… we hadden wel op iets meer dan 5 gerekend! Dus óf een ‘whelping pause’ (is een heel normaal verschijnsel, al worden er vaak genoeg keizersnedes uitgevoerd omdat men het geduld niet heeft en niet durft te vertrouwen op het gedrag van de teef) óf echt ‘maar’ 5 pupjes. Na een plas buiten voelde ik niks meer in de buik, maar ik geef direct toe dat ik daar niet heel goed in ben. In elk geval lag er niets meer in de buurt van het geboortekanaal. Alba droeg erg hoog onder de ribben dus op zich kon er natuurlijk nog een achterblijver zijn die zich nog liet afzakken richting uitgang.

Miska ging richting huis na afscheid te hebben genomen van haar nieuwe pete-kindjes. Alba was zo ontspannen dat ik gokte dat ze leeg zou zijn, dus heel blij en tevreden met die 5 even snel gaan douchen. Ik zei nog tegen Wouter ‘je weet wat je moet doen hè, als er nog 1 komt!’.

Net onder de douche vandaan kreeg ik een berichtje op m’n telefoon van Wout, beneden uit de kist: +1 teefje :-). Na ruim 4 uur. Een klassieke whelping pause dus! Ik ben ontzettend trots op Wouter, hij en Alba hebben dat goed gedaan.
Ze bleef wat onrustig dus we zaten al een beetje te wachten op nummer 7 en die kwam ook nog, net nadat Wout naar boven ging voor wat uurtjes slaap. Een happy family van 7 pupjes en een hele goede, tevreden moeder! Het zijn 2 reuen en 5 teven.

15.45u, pup 1, bruinbonte reu, 216 gram, kopligging, bandje donkerblauw
17.14u, pup 2, zwarte teef, 204 gram, kopligging, bandje rood
17.25u, pup 3, bruine teef met witte sokjes aan de voorpoten, 208 gram, stuitligging, bandje geel
18.16u, pup 4, zwartbonte reu, 278 gram, kopligging, bandje groen
19.00u, pup 5, zwarte teef, 238 gram, kopligging, bandje roze
23.20u, pup 6, zwarte teef, 288 gram, kopligging, bandje paars
00.30u, pup 7, bruine teef, 242 gram, kopligging (?), bandje lichtblauw


Lotus heeft zich goed gedragen tijdens de bevalling, ze vond het wel erg spannend en soms eng. De geuren en de hele situatie is natuurlijk onbekend voor haar. Ze heeft al even aan de pupjes gesnuffeld, maar vind het nog maar een beetje rare wurmpjes. Ze zoent en poetst Alba wel af en toe, die laat zich lekker verwennen. Lotus is ook extra waaks ineens, zoals een grote zus betaamt.

Later vandaag volgen waarschijnlijk individuele portretjes, voor nu twee foto’s vanaf mijn telefoon. We gaan eerst genieten en bijkomen.

20131228-095824.jpg

20131228-095918.jpg

Polygenetic diseases and inheritance

To every dogbreeder or owner who prefers to live in the reality and the here&now when it comes to the inheritance of polygenetic diseases, of which there are many, I strongly reccomend to read this article:

BINGO! Understandig Polygenetic Inheritance by C.A. Sharp

It’s frustrating to see breeders refusing to educate themselves, while I feel we have a huge responsibility to do so before breeding. We need to know what genetic diseases could become a problem in our breed, what diseases we are facing, how they are inherited and the best way to try to make sure we do not produce puppies affected by these diseases. If we are not facing facts or relying on irrelevant or out-dated theories, how can we honestly say we are doing all we can to produce happy, healthy dogs?

This article simplifies, in as much as such complicated matter cán be simplified, how poylgenetic diseases like HD and Primary Epilepsy are passed off from parents to offspring. Especially with diseases involving many – as yet unknown – genes in combinations that are still unclear, Mother Nature sure can be a bitch and present a breeder who felt a certain line or a certain dog was ‘safe’ with a nasty surprise by producing exactly that disease.

The article also clarifies why it’s near impossible to ever say a line or an individual dog is free of these genes. While dogs suffering from a disease are easily spotted and we can indicate dogs that have produced diseased offspring while they themselves are healty as carriers, a breeder can never really state with certainty a dog or bloodline is free.
A male with a large amount of offspring with females from different bloodlines which hasn’t produced a single offspring with the disease, could be considered clean. However, in our breed, having large amounts of offspring from one male doesn’t help the genetic diversity so I don’t see the point in that. The males with large amounts of offspring in our breed, tend to have been bred to the same bloodline or even the same female over and over again, thus not giving us much usefull information.

It scares me when I see people stating ‘facts’ about diseases, how they are passed on in general and going on to say they have yet to produce it, indicating their dogs are free.  Is that what they tell potential buyers?
Of course, every potential puppy buyer would love statements like that. Isn’t that what we all want to hear when looking to buy a dog? That it will guaranteed be healthy and live to a ripe old age without ever seeing the vet?
I sure hope breeders are more realistic and honest when it comes to informing potential buyers!

Breeders pretending the inheritance of polygenetic diseases is simple and stating their dogs or lines are free, are not doing themselves, other breeders or their puppy buyers any favors if you ask me.
If science indicates the inheritance is still largely unknown, how can even the most educated breeder state it is simple and they know they are breeding disease-free puppies?
Naturally, knowing pedigrees and bloodlines in your breed is a big help and good breeders do their homework. But as the article also does a good job of showing, one can never know when a certain nasty disease comes out. Often when you least expect it!

Most breeders are working very hard at educating the public that breeding dogs is not exact science and buying a puppy is not like buying a new car. We are talking about live animals. Any living thing is at risk of getting ill, of which some diseases are genetic. Breeder should not be held accountable for every imperfection when they can show they have taken every precaution.
While for a lot of autosomal recessive inherited diseases breeders can turn to DNA-testing nowadays, for polygenetic diseases most aren’t even close to even having as much as a marker test.
With DNA-testing breedingstock (and if needed puppies), guarantees can be given, often before the puppy leaves the breeders home.
When breeders start pretending they can guarantee their puppies won’t suffer from polygenetic diseases, they are given the buyers a false sense of safety.

By pretending to be able to give this sense of safety, breeders are basicly encouraging buyers to view their puppy as a product instead of as a living animal. The recent rise of the number of court cases where buyers sue breeders for not delivering a ‘perfect product’, indicates the way our society is equating an animal to a product nowadays. It also shows the risks breeders take when not careful about emphasising their buyers they can NOT guarantee their dog will ever get sick.

There is no need to actively scare owners about the fact their new puppy can get sick and most probably will not get trough life without a few bumps as every living thing. Especially not when the breeder can show he or she has done his or her homework, and can – and does!- show the potential puppy buyers why they feel their chosen combination if hopefully safe for inherited diseases.
What we need to give is honest and realistic information so all parties know what they are getting into.

As breeders we have the duty to show potential buyers – and even the general public – what we do to prevent to produce sick dogs.
We have the duty to be able to justify why we do a certain combination. We do health testing and we show the results to the potential new owners. If possible we guarantee them that their puppy will never get this or that disease because we can show the parents are geneticaly free, or that their puppy is carrier at most in diseases where carriers will never be affected.
At the same time our duty is to tell them they are buying a living animal, with all the risks attached.

When breeders are pretending breeding healthy dogs and getting away from polygenetic diseases is simple, they are being dishonest and deceiving both themselves and their buyers.

If a breeder wants to offer their buyers a guarantee, in that they will provide money back or a new puppy should their dog be affected with a disease considered genetic for which we cannot DNA-test: by all means do. It shows you stand for your breeding programme and have confidence in what your dogs produce.
Guaranteeing that these diseases will not pop up at all, is simply impossible.

I hope all breeders, in whatever breed, educate themself on diseases that are or could become a problem in their breed. It’s important to understand, as much as possible, how every disease is passed on to offspring. Showing potential buyers what, if anything, can be done to guarantee healthy pups, should be normal.
I also hope it will become normal procedure for potential puppy buyers seek objective information to educate themselves so they know what to ask for, but do not have to rely purely on the information breeders give them.

Arnhem CAC

Op zondag 19 mei ging de reis samen met Nicole en Yvonne richting Arnhem, waar dit jaar een CAC show gehouden werd in verband met de Wereldshow gelijktijdig in Boedapest.

Mevrouw Dinanda Mensink keurde de 4 ingeschreven Barbets. Mevrouw Mensink heeft ook de clubmatch gekeurd van de Nederlandse club, vorig jaar september. Toen waren Lotus en haar broers en zussen nog maar kleine prullekes die in de Babyklasse startten. Ondanks dat kregen we toen zeer mooie verslagen.
De algemene opmerking van mevrouw Mensink toen was dat fokkers beter moesten gaan letten op de rastypische verhoudingen in het hoofd. Toen kregen ‘onze’ babies allemaal een opmerking dat deze zo mooi waren. We waren dan ook benieuwd naar wat ze nu van Lotus zou vinden.

Terwijl Nicoles fokproducten goede zaken deden in de Ridgeback-ring, wachtten Lotus en ik tot Suurpries, de gele Barbet-reu, gekeurd werd. Toen mocht Lotus samen met Ylka, een halfzusje van Alba, de ring in. Na een grondige keuring  van beide dames, werd Lotus beloond met 1 Uitmuntend. Daar waren we al blij mee! Maar nadat Fenka, ook een halfzusje van Alba, in de tussenklasse was gekeurd, won Lotus ook van Fenka en hiermee was ze Beste Teef. Tegen de reu won ze ook: Beste van het Ras. Een mooie overwinning voor onze dame!

Nicole’s honden hebben ook allemaal prachtige resultaten behaald, met als hoogtepunt haar teefje Mangeni die BOB werd en hiermee Nicoles eerste zelfgefokte Nederlands Kampioen! Een superdag dus.

In de groepskeuring hebben we een meneer uit Indonesië waarschijnlijk voor het eerst in zijn leven een Barbet laten zien. Uiteraard geen selectie maar gelukkig werd de waterhonden-eer hoog gehouden door een mooie Portugese Waterhond die 3e werd.

Maubeuge (F) CAC

Omdat de keurmeesterslijst een opvallend aantal Franse keurmeesters bevatte die in de Franse Barbetwereld geen onbekende zijn, leek het ons leuk om onze dames eens mee te nemen naar een Franse show. Maubeuge ligt net over de grens met Belgie dus prima te doen om in een dag op en neer te rijden.

Op de Franse shows zijn niet vaak Barbets te zien, ondanks dat het ras ook in het land van herkomst langzaamaan wat begint aan te trekken in populariteit. Ons doel was dus een leuke dag en laten zien dat het ras écht nog wel meedoet.

Onze dames waren de enige ingeschreven Barbets voor meneer J. DeCuyper uit België, maar dat hadden we wel verwacht. Op ons gemak weggereden ’s morgen, in Frankrijk krijg je vaak al het programma thuisgestuurd en hoef je niet voor een bepaalde tijd binnen te zijn dus we hoefden niet eens heel vroeg op om op tijd te zijn voor onze beurt. De weg vanaf halverwege België is ongelooflijk slecht met hele grote gaten maar gelukkig heeft onze auto het overleefd en kwamen we netjes op tijd aan.
Al op de parkeerplaats kwamen we de eerste bewonderaar tegen. Omkijkend waar ik de meneer nou ook alweer van kende, zag ik dat hij achteruit liep om toch nog maar even naar de honden te kunnen kijken. Wouter, die namen en gezichten veel beter onthoudt dan ik, wist nog dat het meneer Goubie was.

Eenmaal binnen een plekje gezocht, het gratis kopje warme chocomel opgehaald en op ons gemak hondjes gekeken tot we bijna aan de beurt waren. De sfeer op dit soort Franse shows is altijd heel relaxed met een goede catering.

Alba was als eerste aan de beurt en het gezicht van de keurmeester toen we de ring inkwamen, gaf al direct aan dat hij blij werd van wat hij zag. Hij vond haar erg mooi! Toen was Lotus aan de beurt en ook die kon hij wel waarderen. De schrijver/ringmeester werd erbij gevraagd om haar ribbenkast en vacht ook te bekijken.
Alba kreeg het BOB, met de opmerking dat Lotus het volgende keer zou winnen als haar rugbelijning wat vaster was geworden.

Zoals eigenlijk alleen in Frankrijk kan, hebben we nog even in de ring gestaan met de keurmeester die graag nog wat wilde praten over het ras.

Terwijl we rustig wachtten op de erekeuringen kwam meneer Goubie ook nog langs om wat te praten en wat te vragen over de dames. Hij vertelde dat hij het type en de maat erg mooi vind. Alba was toevallig net uit haar bench en hij vond haar prachtig. Dat soort complimenten is wel heel gaaf!

Lotus mocht als eerste de erering in, met een heleboel andere jeugdhonden. De keurmeester, een Italiaanse meneer, nam erg de tijd en bekeek alle honden goed. Terwijl de keurmeester zich langzaam door de rij jeugdhonden heen werkte, kwam de ringmeester mij wat vragen over Lotus. Monsieur Dupas was verbaasd dat ze pas 10 maanden is en zijn gezicht toen ik hem antwoordde dat wij haar zelf gefokt hebben, was ook prachtig.

Nadat de keurmeester ook Lotus had bekeken en de hele rij honden af geweest was, mocht hij uit de groep slechts 6 honden selecteren. Heel resoluut haalde hij Lotus in de selectie. Uiteindelijk plaatste hij haar tweede, een prestatie waar we heel trots op zijn!
Blog IMG_6326 Blog IMG_6333 Blog IMG_6348 Blog IMG_6379 Blog IMG_6382

Daarna was het de beurt aan Alba, in de groepskeuring. Ze had goede zin en toonde zich heel goed. Dat op zich was ik al heel tevreden mee maar de keurmeester was er al best snel uit en koos voor Alba als zijn groepswinnaar!
Blog IMG_6411 2 Blog IMG_6415 Blog IMG_6444We hadden natuurlijk niet gerekend op zo’n overwinning, maar het betekende dat we op zondag weer terug ‘moesten’ komen voor de BIS keuring. Nog afgezien van het feit dat het natuurlijk heel leuk is om daaraan mee te doen, vind ik het ook een teken van respect naar de keurmeester die je hond zo mooi vind om die moeite ook te doen. Dus hebben we een hotel gezocht, gelukkig was er een Campanille dichtbij de showhal, en bij de plaatselijke supermarkt wat boodschapjes gedaan waaronder tandenborstels en tandpasta.

De dag erop op ons gemak een wandelingetje gemaakt door het park rondom het hotel, Maubeuge blijkt een oud vestingsstadje te zijn waar je de oude structuur nog goed kunt zien (vooral met behulp van informatieborden 😉 ). Daarna rustig richting show.
Helaas was de keurmeester die de BIS keuring deed (meneer Soulat) niet erg geïnteresseerd: hij nam weinig tijd, heeft de honden niet betast en liet nauwelijks lopen. Alba toonde zich best goed ondanks dat ik wel kon merken dat ze een beetje moe was. Ik ben trots op het feit dat we haar daar hebben kunnen laten zien en we zijn heel erg trots op onze meiden!

Blog IMG_6480 Blog IMG_6499